தாம் ஶாபாபிமுகீம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஶைலஃ புருஷவிக்ரஹஃ। உவாச தாம் வராரோஹாம் வராம்கீம் பீதலோசநஃ
அவள் சாபம் கூற தயாராக இருப்பதை பார்த்த மலை, மனித உருவம் எடுத்துக் கொண்டு, அச்சத்துடன் கண்கள் கொண்ட அந்த அழகிய பெண்ணிடம் பேசினான்.
ஶைல உவாச। நாஹம் மஹாவ்ரதே துஷ்டஃ ஸேவ்யோஹம் ஸர்வதேஹிநாம்। விப்ரியம் தே கரோத்யேஷ ருஷிதஃ பாகஶாஸநஃ
மலை சொன்னது: 'பெரிய விரதம் கொண்டவளே, நான் தீயவன் அல்ல; எல்லா உயிரினங்களும் என்னை வழிபட வேண்டும். உனக்கு தீங்கு செய்தவன் கோபமடைந்த பாகசாசனன் தான்.'
ஏதஸ்மிந்நம்தரே ஜாதஃ காலோ வர்ஷஸஹஸ்ரகஃ। தஸ்மிந்ஜ்ஞாத்வா து பகவாந்காலே கமலஸம்பவஃ
இவ்வளவிலோடு ஆயிரம் ஆண்டுகள் கடந்தது; அதை அறிந்த தாமரை மலரில் பிறந்த பரமன், அந்த நேரத்தில் வந்தார்.
துஷ்டஃ ப்ரோவாச வஜ்ராம்கம் ததாகத்ய ஜலாஶயம்। ப்ரஹ்மோவாச। ததாமி ஸர்வகாமம் த உத்திஷ்ட திதிநம்தந
மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் பிரம்மா, வஜ்ராங்கனை நீர்கரையில் வந்து, 'நீ விரும்பும் எல்லாவற்றையும் தருகிறேன்; எழு, திதியின் மகனே,' என்றார்.
ஏவமுக்தஸ்ததோத்தாய ஸ தைத்யேம்த்ரஸ்தபோநிதிஃ। உவாச ப்ராம்ஜலிர்வாக்யம் ஸர்வலோகபிதாமஹம்
இவ்வாறு கேட்டவுடன், அசுரர்களின் தலைவன், தவத்தின் பொக்கிஷம், எழுந்து, கைகளை கூப்பி, எல்லா உலகங்களுக்கும் மூதாதையாகியவரிடம் பேசினான்.
வஜ்ராம்க உவாச। ஆஸுரோ மாஸ்து மே பாவஃ ஸம்து லோகா மமாக்ஷயாஃ। தபஸ்யபிரதிர்மேऽஸ்து ஶரீரஸ்யாஸ்ய வர்தநம்
வஜ்ராங்கன் சொன்னான்: 'எனக்குள் அசுர இயல்பு இருக்க வேண்டாம்; என் உலகங்கள் அழியாமல் இருக்கட்டும்; தவத்தில் எனக்கு மகிழ்ச்சி மற்றும் இந்த உடல் நீடிக்கட்டும்.'
ஏவமஸ்த்விதி தம் தேவோ ஜகாம ஸ்வகமாலயம்। வஜ்ராம்கோபி ஸமாப்தே து தபஸி ஸ்திரஸம்யமஃ
'அப்படியே ஆகட்டும்' என்று தேவன் சொல்லி, தன் இல்லத்திற்குச் சென்றார்; வஜ்ராங்கன் தவம் முடிந்து, உறுதியுடன் இருந்தான்.
ஸம்கம்துமிச்சந்ஸ்வாம் பார்யாம் ந ததர்ஶாஶ்ரமே ஸ்வகே। க்ஷுதாவிஷ்டஃ ஸ ஶைலஸ்ய கஹநம் ப்ரவிவேஶ ஹ
தன் மனைவியைக் காண விரும்பி, அவள் ஆசிரமத்தில் இல்லையென்று பார்த்தான்; பசிக்காக அவன் அந்த மலையின் அடர்ந்த காடுக்குள் சென்றான்.
ஆதாதும் பலமூலாநி ஸ ச தஸ்மிந்வ்யலோகயத்। ருதந்தீம் ஸ்வாம் ப்ரியாம் தீநாம் தருப்ரச்சாதிதாநநாம்
அவன் பழமும் வேர் தேடச் சென்றபோது, மரங்கள் மறைத்த முகத்துடன் தன் அன்புக்குரியவள் துக்கத்தால் அழுது கொண்டிருப்பதை பார்த்தான்.
தாம் விலோக்ய ததோ தைத்யஃ ப்ரோவாச பரிஸாம்த்வயந்। வஜ்ராம்க உவாச। கேந தேऽபக்ரு'தம் பத்ரே யமலோகம் யியாஸுநா
அவளைப் பார்த்ததும் அந்த அசுரன் ஆறுதல் கூறி, 'மென்மையுள்ளவளே, யார் உன்னை இப்படி துன்புறுத்தி, யமலோகத்திற்குப் போக நினைக்க வைத்தார்?' என்று கேட்டான்.
கம் வா காமம் ப்ரயச்சாமி ஶீக்ரம் ப்ரப்ரூஹி மாநிநி। வராம்க்யுவாச। த்ராஸிதாஸ்ம்யபவித்தாஸ்மி தாடிதா பீடிதாஸ்மி ச
'நான் உனக்கு எந்த வரம் தர வேண்டும்? விரைவாக சொல், பெருமை கொண்டவளே,' என்றான். அதற்கு வராங்கி, 'நான் பயந்து, தள்ளப்பட்டு, அடிபட்டும், துன்புறுத்தப்பட்டும் இருக்கிறேன்,' என்று சொன்னாள்.
ரௌத்ரேண தேவராஜேந நஷ்டநாதேவ பூரிஶஃ। துஃகஸ்யாம்தமபஶ்யம்தீ ப்ராணாம்ஸ்த்யக்தும் வ்யவஸ்திதா
'கடுமையான தேவராஜனால் பலமுறை கணவரை இழந்தவளாய், என் துயரத்திற்கு முடிவைக் காணாமல், உயிரை விட்டுவிட தீர்மானித்துள்ளேன்,' என்றாள்.
புத்ரம் மே தாரகம் தேஹி தஸ்மாத்துஃகமஹார்ணவாத்। ஏவமுக்தஸ்து தைத்யேம்த்ரஃ கோபவ்யாகுலலோசநஃ
'என் மகன் தாரகனை எனக்கு தா; இந்த பேர்துயரக் கடலைத் தாண்ட நான் விரும்புகிறேன்,' என்று சொன்னாள். அவ்வாறு கேட்டதும், அசுரர்களின் தலைவன் கோபத்தால் கண்கள் சிவந்து நிறைந்தான்.
ஶக்தோபி தேவராஜஸ்ய ப்ரதிகர்தும் மஹாஸுரஃ। தப ஏவ புநஶ்சர்தும் வ்யவஸ்யத மஹாபலஃ
தேவராஜனை எதிர்க்கும் வலிமை இருந்தும், அந்தப் பெரும் அசுரன் மீண்டும் தவம் செய்ய தீர்மானித்தான்.
ஜ்ஞாத்வா தஸ்ய து ஸம்கல்பம் ப்ரஹ்மா க்ரூரதரம் புநஃ। ஆஜகாம த்வராயுக்தோ யத்ராஸௌ திதிநம்தநஃ
அவனது எண்ணத்தை அறிந்த பிரம்மா, முன்பைவிடக் கடுமையாக, விரைவாக அங்கு வந்தார், அங்கு திதியின் மகன் இருந்தான்.
ப்ரஹ்மோவாச। கிமர்தம் புத்ர பூயஸ்த்வம் கர்தும் நியமமுத்யதஃ। ததஹம் தே புநர்தத்மி காம்க்ஷிதம் புத்ரமோஜஸா
பிரம்மா சொன்னார்: 'மகனே, நீ ஏன் மீண்டும் தவம் செய்ய விரும்புகிறாய்? நான் உனக்கு விரும்பிய மகனை மீண்டும் என் சக்தியால் தருகிறேன்.'
வஜ்ராம்க உவாச। உத்திதேந மயா த்ரு'ஷ்டா ஸமாதாநாத்த்வதாஜ்ஞயா। த்ராஸிதேம்த்ரேண மாமாஹ ஸா வராம்கீ ஸுதார்திநீ
வஜ்ராங்கன் சொன்னான்: 'உங்கள் கட்டளையின்படி தியானத்திலிருந்து எழுந்தபோது, இந்திரனால் பயந்த என் மனைவி என்னிடம் மகன் வேண்டுமென்று கேட்டாள்.'
புத்ரம் மே தாரகம் தேஹி துஷ்டோ மே த்வம் பிதாமஹ। ப்ரஹ்மோவாச। அலம் தே தபஸா வீர மா க்லேஶே துஸ்தரே விஶ
'என் மகன் தாரகனை எனக்கு தா; பிதாமஹா, என்மீது தயை கொண்டிரு,' என்றான். பிரம்மா சொன்னார்: 'வீரா, உனது தவம் போதும்; இந்த கடினமான துன்பத்தில் நீ இறங்க வேண்டாம்.'
புத்ரஸ்து தாரகோ நாம பவிஷ்யதி மஹாபலஃ। தேவஸீமம்திநீநாம் து தம்மில்லக விமோக்ஷகஃ
'உன் மகனுக்கு தாரகன் என்ற பெயர் இருக்கும்; அவன் மிகுந்த வலிமை உடையவன்; தேவிகளுக்குள் உள்ள பெண்களை விடுவிப்பவன்.'
இத்யுக்தோ தைத்யநாதஸ்து ப்ரணம்ய ப்ரபிதாமஹம்। கத்வா தாம் நம்தயாமாஸ மஹிஷீம் கர்ஶிதாம்தராம்
இவ்வாறு பிரம்மா கூறியதும், அசுரர்களின் தலைவன் அவரை வணங்கி, துன்பத்தில் சுருங்கிய தன் மகிஷியை சந்தித்து ஆறுதல் கூறினான்.
தௌ தம்பதீ க்ரு'தார்தௌ து ஜக்மதுஃ ஸ்வாஶ்ரமம் ததா। ஆஹிதம் து ததா கர்பம் வராம்கீ வரவர்ணிநீ1.42.
இருவரும் தங்கள் விருப்பம் நிறைவேறி, தங்கள் ஆசிரமத்திற்குத் திரும்பினர்; அழகிய நிறம் கொண்ட வராங்கி அப்போது கர்ப்பம் தரித்தாள்.
பூர்ணம் வர்ஷஸஹஸ்ரம் து ததாரோதர ஏவ ஹி। ததோ வர்ஷஸஹஸ்ராம்தே வராம்கீ ஸா ப்ரஸூயத
முழு ஆயிரம் ஆண்டுகள் அவள் கர்ப்பத்தில் குழந்தையை சுமந்தாள்; அந்த ஆயிரம் ஆண்டுகள் முடிவில் வராங்கி பெற்றெடுத்தாள்.
ஜாயமாநே து தைத்யே து தஸ்மிந்லோகபயம்கரே। சசால ஸர்வா ப்ரு'திவீ ப்ரோத்பூதாஶ்ச மஹார்ணவாஃ
அந்த உலகுக்கு பயங்கரமான அசுரன் பிறக்கும் போது, முழு பூமியும் நடுங்கியது, பெரும் கடல்கள் எழுந்தன.
சேலுர்தராதராஶ்சாபி வவுர்வாதாஶ்ச பீஷணாஃ। ஜேபுர்ஜப்யம் முநிவரா நேதுர்வ்யாலம்ரு'கா அபி
மலைகளும் குலுங்கின, கொடூரமான காற்றுகள் வீசியன, முனிவர்கள் வேத மந்திரங்கள் உச்சரித்தனர், காட்டு விலங்குகள் கர்ஜித்தன.
ஜஹௌ காம்திஶ்சம்த்ரஸூர்யௌ நீஹாரச்சாதிதா திஶஃ। ஜாதே மஹாஸுரே தஸ்மிந்ஸர்வே சாபி மஹாஸுராஃ
சந்திரனும் சூரியனும் ஒளியை இழந்தன, திசைகள் பனியால் மூடப்பட்டன; அந்தப் பெரும் அசுரன் பிறந்தபோது, எல்லா பெரும் அசுரர்களும்
ஆஜக்முர்ஹர்ஷிதாஸ்தத்ர ததா சாஸுரயோஷிதஃ। ஜகுர்ஹர்ஷஸமாவிஷ்டா நந்ரு'துஶ்சாப்ஸரோகணாஃ
அங்கு மகிழ்ச்சியுடன் வந்தனர்; அசுர பெண்களும் வந்தனர்; ஆனந்தத்தில் அவர்கள் பாடினர், அப்சரக்கள் குழுமமாக நடனமாடினர்.
ததோ மஹோத்ஸவே ஜாதே தாநவாநாம் மஹாத்யுதே। விஷண்ணமநஸோ தேவாஃ ஸஹேம்த்ரா அபவம்ஸ்ததா
அப்போது அசுரர்களின் பெரிய போட்டியில் மகா விழா நடந்தது. இந்த நிலையில் தேவர்கள், இந்திரனுடன், மனதில் கவலையுடன் இருந்தார்கள்.
வராம்கீ து ஸுதம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஹர்ஷேணாபூரிதா ததா। பஹுமேநே ச தைத்யேம்த்ரோ விஜாதம் தம் ததா தயா
அந்த நேரத்தில் வராங்கி தன் மகனைப் பார்த்ததும் மகிழ்ச்சியில் முழுமையாக ஆனாள்; அப்போது அவளைப் பார்த்து அசுரர்களின் தலைவன் அந்தப் புதிதாகப் பிறந்தவனை மிக முக்கியமாகக் கருதினான்.
ஜாதமாத்ரஸ்து தைத்யேம்த்ரஸ்தாரகஶ்சோக்ரவிக்ரமஃ। அபிஷிக்தோ ஸுரைர்முக்யைஃ குஜம்பமஹிஷாதிபிஃ
பிறந்தவுடன், பேராண்மையுடன் கூடிய தாரகன் என்ற அசுரராஜன், குஜம்பன், மகிஷன் மற்றும் மற்ற முன்னணி தேவர்களால் அபிஷேகம் செய்யப்பட்டான்.
ஸர்வாஸுரமஹாராஜ்யே ப்ரு'திவீதுலநக்ஷமே। ஸ து ப்ராப்தமஹாராஜ்யஸ்தாரகோ ந்ரு'பஸத்தம
பூமியைப்போல் பரந்து விரிந்த அசுரர்களின் பெரிய அரசில், அருமைமிக்க அரசர்களில் ஒருவரே, தாரகன் அந்த மகா அரசை அடைந்தான்.