தாமஸ்மை ப்ரததௌ தேவஃ பத்ந்யர்தே பத்மஸம்பவஃ। வராம்கீதி ச நாமாஸ்யாஃ க்ரு'த்வா யாதஃ பிதாபஹஃ
திருமணத்திற்காக, தாமரை மலரில் பிறந்த தேவன், அவளை அவனிடம் கொடுத்து, 'வராங்கி' என்று பெயர் வைத்து, தந்தை அங்கிருந்து புறப்பட்டார்.
வஜ்ராம்கோபி தயா ஸார்த்தம் ஜகாம தபஸே வநம்। ஊர்த்த்வபாஹுஸ்ஸ தைத்யேம்த்ரோ சரத்வர்ஷஸஹஸ்ரகம்
வஜ்ராங்கன் தனது மனைவியுடன் சேர்ந்து தவம் செய்ய காட்டுக்குள் சென்றான்; அசுரர்களின் தலைவன், ஆயிரம் ஆண்டுகள் கை உயர்த்தி தவம் செய்தான்.
காலம் கமலபத்ராக்ஷஃ ஶுத்தபுத்திர்மஹாதபாஃ। தாவச்சாதோமுகஃ காலம் தாவத்பம்சாக்நிமத்யகஃ
அந்த தாமரைப்பூ கண்கள் கொண்ட, தூய மனம் மற்றும் பெரும் தவம் உடைய காலன், அந்த நாட்கள் முழுவதும் தலை குனிந்து, ஐந்து நெருப்புகளுக்குள் நின்றான்.
நிராஹாரோ கோரதபாஸ்தபோராஶிரஜாயத। ததஃ ஸோம்தர்ஜலே சக்ரே வாஸம் வர்ஷஸஹஸ்ரகம்
உணவு இல்லாமல், கடுமையான தவம் செய்து, தவத்தின் மேடாக ஆனான்; பின்னர், ஆயிரம் ஆண்டுகள் நீரில் தங்கியவன் ஆனான்.
ஜலாம்தரம் ப்ரவிஷ்டஸ்ய தஸ்ய பத்நீ மஹாவ்ரதா। தஸ்யைவ தீரே ஸரஸஃ ஸ்திதாऽஸௌ மௌநமாஶ்ரிதா
அவன் நீரில் புகுந்தபோது, அவன் மனைவி பெரிய விரதம் கொண்டவளாக, அந்த ஏரிக்கரையில் அமைதியாக நின்றாள்.
நிராஹாரம் தபோ கோரம் ப்ரவிவேஶ மஹாத்யுதிஃ। தஸ்யாம் தபஸி வர்தம்த்யாமிம்த்ரஶ்சக்ரே விபீஷிகாம்
அந்த பிரகாசமான பெண், உணவு இல்லாமல், கடும் தவத்தில் ஈடுபட்டாள்; அவள் தவம் செய்யும் போது, இந்திரன் பயங்கரத்தை ஏற்படுத்தினான்.
கத்வா து மர்கடாகாரஸ்ததாஶ்ரமபதம் மஹத்। ப்ரஸீம் சகர்ஷ பலவாந்கம்தாத்யர்சாகரம்டகம்
பின்னர், குரங்கு வடிவம் எடுத்த இந்திரன், அந்த பெரிய ஆசிரமத்திற்குச் சென்று, வலிமையுடன் பூமாலை மற்றும் அர்ச்சனைப் பாத்திரத்தை இழுத்தான்.
ததஸ்து ஸிம்ஹரூபேண பீஷயாமாஸ பாமிநீம்। ததோ புஜம்கரூபேணாப்யதஶச்சரணத்வயம்
பின்னர், சிங்க உருவம் கொண்டு, அந்த அழகிய பெண்ணை பயமுறுத்தினான்; பிறகு, பாம்பு வடிவம் எடுத்துத், அவளது இரு கால்களையும் கடித்தான்.
தபோபலவஶாத்ஸா து நவத்யத்வம் ஜகாம ஹ। பீஷிகாபிரநேகாபிஃ க்லேஶயந்பாகஶாஸநஃ
ஆனால் அவள் தவத்தின் சக்தியால், ذவள் மனம் குலையவில்லை; பாகசாசனன் பல்வேறு பயங்களால் அவளை வாட்டினான்.
விரராம யதா நைவ வஜ்ராம்கமஹிஷீ ததா। ஶைலஸ்யதுஷ்டதாம் மத்வா ஶாபம் தாதும் ஸமுத்யதா
வஜ்ராங்கனின் மனைவி தவம் நிறுத்தாமல் இருந்தபோது, மலைதான் காரணம் என்று எண்ணி, சாபம் வழங்கத் தயாரானாள்.
தாம் ஶாபாபிமுகீம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஶைலஃ புருஷவிக்ரஹஃ। உவாச தாம் வராரோஹாம் வராம்கீம் பீதலோசநஃ
அவள் சாபம் கூற தயாராக இருப்பதை பார்த்த மலை, மனித உருவம் எடுத்துக் கொண்டு, அச்சத்துடன் கண்கள் கொண்ட அந்த அழகிய பெண்ணிடம் பேசினான்.
ஶைல உவாச। நாஹம் மஹாவ்ரதே துஷ்டஃ ஸேவ்யோஹம் ஸர்வதேஹிநாம்। விப்ரியம் தே கரோத்யேஷ ருஷிதஃ பாகஶாஸநஃ
மலை சொன்னது: 'பெரிய விரதம் கொண்டவளே, நான் தீயவன் அல்ல; எல்லா உயிரினங்களும் என்னை வழிபட வேண்டும். உனக்கு தீங்கு செய்தவன் கோபமடைந்த பாகசாசனன் தான்.'
ஏதஸ்மிந்நம்தரே ஜாதஃ காலோ வர்ஷஸஹஸ்ரகஃ। தஸ்மிந்ஜ்ஞாத்வா து பகவாந்காலே கமலஸம்பவஃ
இவ்வளவிலோடு ஆயிரம் ஆண்டுகள் கடந்தது; அதை அறிந்த தாமரை மலரில் பிறந்த பரமன், அந்த நேரத்தில் வந்தார்.
துஷ்டஃ ப்ரோவாச வஜ்ராம்கம் ததாகத்ய ஜலாஶயம்। ப்ரஹ்மோவாச। ததாமி ஸர்வகாமம் த உத்திஷ்ட திதிநம்தந
மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் பிரம்மா, வஜ்ராங்கனை நீர்கரையில் வந்து, 'நீ விரும்பும் எல்லாவற்றையும் தருகிறேன்; எழு, திதியின் மகனே,' என்றார்.
ஏவமுக்தஸ்ததோத்தாய ஸ தைத்யேம்த்ரஸ்தபோநிதிஃ। உவாச ப்ராம்ஜலிர்வாக்யம் ஸர்வலோகபிதாமஹம்
இவ்வாறு கேட்டவுடன், அசுரர்களின் தலைவன், தவத்தின் பொக்கிஷம், எழுந்து, கைகளை கூப்பி, எல்லா உலகங்களுக்கும் மூதாதையாகியவரிடம் பேசினான்.
வஜ்ராம்க உவாச। ஆஸுரோ மாஸ்து மே பாவஃ ஸம்து லோகா மமாக்ஷயாஃ। தபஸ்யபிரதிர்மேऽஸ்து ஶரீரஸ்யாஸ்ய வர்தநம்
வஜ்ராங்கன் சொன்னான்: 'எனக்குள் அசுர இயல்பு இருக்க வேண்டாம்; என் உலகங்கள் அழியாமல் இருக்கட்டும்; தவத்தில் எனக்கு மகிழ்ச்சி மற்றும் இந்த உடல் நீடிக்கட்டும்.'
ஏவமஸ்த்விதி தம் தேவோ ஜகாம ஸ்வகமாலயம்। வஜ்ராம்கோபி ஸமாப்தே து தபஸி ஸ்திரஸம்யமஃ
'அப்படியே ஆகட்டும்' என்று தேவன் சொல்லி, தன் இல்லத்திற்குச் சென்றார்; வஜ்ராங்கன் தவம் முடிந்து, உறுதியுடன் இருந்தான்.
ஸம்கம்துமிச்சந்ஸ்வாம் பார்யாம் ந ததர்ஶாஶ்ரமே ஸ்வகே। க்ஷுதாவிஷ்டஃ ஸ ஶைலஸ்ய கஹநம் ப்ரவிவேஶ ஹ
தன் மனைவியைக் காண விரும்பி, அவள் ஆசிரமத்தில் இல்லையென்று பார்த்தான்; பசிக்காக அவன் அந்த மலையின் அடர்ந்த காடுக்குள் சென்றான்.
ஆதாதும் பலமூலாநி ஸ ச தஸ்மிந்வ்யலோகயத்। ருதந்தீம் ஸ்வாம் ப்ரியாம் தீநாம் தருப்ரச்சாதிதாநநாம்
அவன் பழமும் வேர் தேடச் சென்றபோது, மரங்கள் மறைத்த முகத்துடன் தன் அன்புக்குரியவள் துக்கத்தால் அழுது கொண்டிருப்பதை பார்த்தான்.
தாம் விலோக்ய ததோ தைத்யஃ ப்ரோவாச பரிஸாம்த்வயந்। வஜ்ராம்க உவாச। கேந தேऽபக்ரு'தம் பத்ரே யமலோகம் யியாஸுநா
அவளைப் பார்த்ததும் அந்த அசுரன் ஆறுதல் கூறி, 'மென்மையுள்ளவளே, யார் உன்னை இப்படி துன்புறுத்தி, யமலோகத்திற்குப் போக நினைக்க வைத்தார்?' என்று கேட்டான்.
கம் வா காமம் ப்ரயச்சாமி ஶீக்ரம் ப்ரப்ரூஹி மாநிநி। வராம்க்யுவாச। த்ராஸிதாஸ்ம்யபவித்தாஸ்மி தாடிதா பீடிதாஸ்மி ச
'நான் உனக்கு எந்த வரம் தர வேண்டும்? விரைவாக சொல், பெருமை கொண்டவளே,' என்றான். அதற்கு வராங்கி, 'நான் பயந்து, தள்ளப்பட்டு, அடிபட்டும், துன்புறுத்தப்பட்டும் இருக்கிறேன்,' என்று சொன்னாள்.
ரௌத்ரேண தேவராஜேந நஷ்டநாதேவ பூரிஶஃ। துஃகஸ்யாம்தமபஶ்யம்தீ ப்ராணாம்ஸ்த்யக்தும் வ்யவஸ்திதா
'கடுமையான தேவராஜனால் பலமுறை கணவரை இழந்தவளாய், என் துயரத்திற்கு முடிவைக் காணாமல், உயிரை விட்டுவிட தீர்மானித்துள்ளேன்,' என்றாள்.
புத்ரம் மே தாரகம் தேஹி தஸ்மாத்துஃகமஹார்ணவாத்। ஏவமுக்தஸ்து தைத்யேம்த்ரஃ கோபவ்யாகுலலோசநஃ
'என் மகன் தாரகனை எனக்கு தா; இந்த பேர்துயரக் கடலைத் தாண்ட நான் விரும்புகிறேன்,' என்று சொன்னாள். அவ்வாறு கேட்டதும், அசுரர்களின் தலைவன் கோபத்தால் கண்கள் சிவந்து நிறைந்தான்.
ஶக்தோபி தேவராஜஸ்ய ப்ரதிகர்தும் மஹாஸுரஃ। தப ஏவ புநஶ்சர்தும் வ்யவஸ்யத மஹாபலஃ
தேவராஜனை எதிர்க்கும் வலிமை இருந்தும், அந்தப் பெரும் அசுரன் மீண்டும் தவம் செய்ய தீர்மானித்தான்.
ஜ்ஞாத்வா தஸ்ய து ஸம்கல்பம் ப்ரஹ்மா க்ரூரதரம் புநஃ। ஆஜகாம த்வராயுக்தோ யத்ராஸௌ திதிநம்தநஃ
அவனது எண்ணத்தை அறிந்த பிரம்மா, முன்பைவிடக் கடுமையாக, விரைவாக அங்கு வந்தார், அங்கு திதியின் மகன் இருந்தான்.
ப்ரஹ்மோவாச। கிமர்தம் புத்ர பூயஸ்த்வம் கர்தும் நியமமுத்யதஃ। ததஹம் தே புநர்தத்மி காம்க்ஷிதம் புத்ரமோஜஸா
பிரம்மா சொன்னார்: 'மகனே, நீ ஏன் மீண்டும் தவம் செய்ய விரும்புகிறாய்? நான் உனக்கு விரும்பிய மகனை மீண்டும் என் சக்தியால் தருகிறேன்.'
வஜ்ராம்க உவாச। உத்திதேந மயா த்ரு'ஷ்டா ஸமாதாநாத்த்வதாஜ்ஞயா। த்ராஸிதேம்த்ரேண மாமாஹ ஸா வராம்கீ ஸுதார்திநீ
வஜ்ராங்கன் சொன்னான்: 'உங்கள் கட்டளையின்படி தியானத்திலிருந்து எழுந்தபோது, இந்திரனால் பயந்த என் மனைவி என்னிடம் மகன் வேண்டுமென்று கேட்டாள்.'
புத்ரம் மே தாரகம் தேஹி துஷ்டோ மே த்வம் பிதாமஹ। ப்ரஹ்மோவாச। அலம் தே தபஸா வீர மா க்லேஶே துஸ்தரே விஶ
'என் மகன் தாரகனை எனக்கு தா; பிதாமஹா, என்மீது தயை கொண்டிரு,' என்றான். பிரம்மா சொன்னார்: 'வீரா, உனது தவம் போதும்; இந்த கடினமான துன்பத்தில் நீ இறங்க வேண்டாம்.'
புத்ரஸ்து தாரகோ நாம பவிஷ்யதி மஹாபலஃ। தேவஸீமம்திநீநாம் து தம்மில்லக விமோக்ஷகஃ
'உன் மகனுக்கு தாரகன் என்ற பெயர் இருக்கும்; அவன் மிகுந்த வலிமை உடையவன்; தேவிகளுக்குள் உள்ள பெண்களை விடுவிப்பவன்.'
இத்யுக்தோ தைத்யநாதஸ்து ப்ரணம்ய ப்ரபிதாமஹம்। கத்வா தாம் நம்தயாமாஸ மஹிஷீம் கர்ஶிதாம்தராம்
இவ்வாறு பிரம்மா கூறியதும், அசுரர்களின் தலைவன் அவரை வணங்கி, துன்பத்தில் சுருங்கிய தன் மகிஷியை சந்தித்து ஆறுதல் கூறினான்.