ஶதஶீர்ஷஃ ஸ்திதஃ ஶ்ரீமாந்ஶதஶ்ரு'ம்க இவாசலஃ। கக்ஷே மஹதி ஸம்வ்ரு'த்தோ நிதாக இவ பாவகஃ
நூறு தலைகளுடன் நின்றவன், மகிமைமிக்கவன், நூறு சிகரங்கள் கொண்ட மலை போல, தன் எல்லையில் பெரிதாக வளர்ந்தவன், கோடை வெயிலில் எரியும் நெருப்பைப் போல் ஜ்வலித்தவன்.
தூம்ரகேஶோ ஹரிஶ்மஶ்ருர்தம்துரோ விகடாநநஃ। த்ரைலோக்யாம்தரவிஸ்தாரம் தாரயந்விபுலம் வபுஃ
அவனது முடி புகைபோல் இருந்தது, தாடி மஞ்சள் நிறத்தில், பற்கள் வெளியே தள்ளி, முகம் பயங்கரமாக, அவன் பருமனான உடல் மூன்று உலகத்தையும் விரிந்திருந்தது.
பாஹுபிஸ்துலயந்வ்யோம க்ஷிபந்பத்ப்யாம் மஹீதராந்। ஈரயந்முகநிஃஶ்வாஸைர்வ்ரு'ஷ்டிகாராந்பலாஹகாந்
அவன் தன் கைகளால் ஆகாயத்தை அளந்து, காலால் மலைகளை எறிந்து, வாயிலிருந்து வரும் மூச்சால் மேகங்களை அசைத்து மழை பெய்யச் செய்தான்.
திர்யகாயதரக்தாக்ஷம் மம்தரோதக்ரவர்சஸாம்। திதக்ஷம்தமிவாயாம்தம் ஸர்வாந்தேவகணாந்ம்ரு'தே
கடிகாரமான, இரத்தம் போன்ற சிவப்புக் கண்கள், மந்தரமலையின் ஒளி உடையவன், எல்லா தேவர்களையும் போரில் எரிக்க விரும்பி முன்னேறினான்.
தர்ஜயம்தம் ஸுரகணாம்ஶ்சாதயம்தம் திஶோ தஶ। ஸம்வர்தகாலே ஹ்ரு'ஷிதம் த்ரு'ஷ்டம் ம்ரு'த்யுமிவோத்திதம்
அவன் தேவர்களை மிரட்டினான், பத்து திசைகளையும் மூடியவன், உலகம் அழியும் நேரத்தில் எழுந்த மரணத்தைப் போல் மகிழ்ச்சியுடன் தோன்றினான்.
ஸுதலேநோச்ச்ரயவதா விபுலாம்குலிபர்வணா। லம்பாபரணபூர்ணேந கிம்சிச்சலிதகர்மணா
சுதலத்தின் உயரத்தைப் போல் உயர்ந்த உடல், தடித்த விரல்கள், தொங்கும் ஆபரணங்கள் அணிந்தவன், அவனது செயல்கள் சற்று தடுமாறின.
உச்ச்ரிதேநாக்ரஹஸ்தேந தக்ஷிணேந வபுஷ்மதா। தாநவாந்தேவநிஹதாந்ப்ருவந்தம் திஷ்டதேதி ச
உயர்த்திய வலது கையால், ஒளிவீசும் கரத்துடன், அவன் அசுரர்களிடம், 'தேவர்கள் அழிக்கப்பட்டனர்; உறுதியாக நில்!' என்று கூறினான்.
தம் காலநேமிம் ஸமரே த்விஷதாம் காலநேமிநம்। வீக்ஷம்தே ஸ்ம ஸுராஃ ஸர்வே பயவிஹ்வலலோசநாஃ
போர்க்களத்தில் அந்த காலநேமியை, பகைவர்களுக்கு மரணமாக வந்தவனை, எல்லா தேவர்களும் பயமும் கலக்கமும் நிறைந்த கண்களுடன் பார்த்தனர்.
தம் வீக்ஷம்தே ஸ்ம பூதாநி க்ரஸம்தம் காலநேமிநம்। த்ரிவிக்ரமம் விக்ரமம் தம் நாராயணமிவாபரம்
அந்த காலநேமி எல்லாவற்றையும் விழுங்கிக்கொண்டே, திரிவிக்ரமனாகிய நாராயணனைப்போல் முன்னேறினார்; அந்த காட்சியை எல்லா உயிரினங்களும் ஆச்சரியத்தோடு பார்த்தன.
ஸோப்யுச்ச்ரயம் புநஃ ப்ராப்தோ மாருதாகூர்ணிதாம்பரஃ। ப்ரக்ராமதஸுரோ யோத்தும் த்ராஸயந்ஸர்வதேவதாஃ
மீண்டும் பெருமையுடன் எழுந்து, காற்றில் ஆடிப்படும் உடையுடன், அந்த அசுரன் போருக்கு முன்வந்து, எல்லா தேவர்களையும் பயமுறுத்தினான்.
ஸமேயிவாந்ஸுரேம்த்ரேண பரிஷ்வக்தோ ப்ரமந்ரணே। காலநேமிர்பபௌ தைத்யஃ ஸவிஷ்ணுரிவ மம்தரஃ
போர்க்களத்தில் இந்திரனை எதிர்கொண்டு, சுற்றி அணைத்துக் கொண்ட காலநேமி, மந்தரமலையுடன் விஷ்ணுவைப் போல பிரகாசித்தான்.
அத விவ்யதிரே தேவாஃ ஸர்வே ஶக்ரபுரோகமாஃ। காலநேமிநமாயாம்தம் த்ரு'ஷ்ட்வா காலமிவாபரம்
அப்போது சக்ரனை முன்னிட்டு எல்லா தேவர்களும், காலநேமி அருகில் வருவதைக் கண்டு, இன்னொரு காலனாக வந்தான் என அச்சத்துடன் நடுங்கினர்.
தாநவாநநுபிப்ரீஷுஃ காலநேமிர்மஹாஸுரஃ। வ்யவர்தத மஹாதேஜாஸ்தபாம்தே ஜலதோ யதா
அந்த வலிமைமிகு அசுரன் காலநேமி, மற்ற தானவர்களை மகிழ்விக்க, அவன் பெரும் ஒளி, வெயில்கால முடிவில் மேகம் பெருகுவது போல வளர்ந்தது.
தம் த்ரைலோக்யாம்தரகதம் த்ரு'ஷ்ட்வா தே தாநவேஶ்வராஃ। உத்தஸ்துரபரிஶ்ராம்தாஃ பீத்வேவாம்ரு'தமுத்தமம்
அவன் மூன்று உலகங்களுக்குள் நுழைவதைப் பார்த்த தானவர்களின் தலைவர்கள், சிறந்த அமிர்தம் குடித்தவர்கள் போல் சோர்வின்றி எழுந்தனர்.
தே வீதபயஸம்த்ராஸா மயதாரபுரோகமாஃ। தாரகாமயஸம்க்ராமே ஸததம் ஜிதகாஶிநஃ
மயன், தாரன் முதலியோர் தலைமையில், அவர்கள் பயமும் அச்சமும் இன்றி, தாரகா மயன் போரில் எப்போதும் தேவர்களை வென்றவர்களாக இருந்தனர்.
ரேஜுராயோதநகதா தாநவா யுத்தகாம்க்ஷிணஃ। மம்த்ரமப்யஸதாம் தேஷாம் வ்யூஹம் ச பரிதாவதாம்
போருக்காக ஆவலுடன் சென்ற தானவர்கள், மந்திரங்களை உச்சரித்து, படையை விரைவாக அமைத்து, ஒளிவிட்டு நின்றனர்.
ப்ரேக்ஷதாம் சாபவத்ப்ரீதிர்தாநவம் காலநேமிநம்। யே து தத்ர மயஸ்யாஸந்முக்யா யுத்தபுரஸ்ஸராஃ
அங்கு மயனின் முக்கியமான போராளிகள், காலநேமியைப் பார்த்தபோது, அவர்களுக்குள் மகிழ்ச்சி எழுந்தது.
தே து ஸர்வே பயம் த்யக்த்வா ஹ்ரு'ஷ்டா யோத்துமுபஸ்திதாஃ। மயஸ்தாரோ வராஹஶ்ச ஹயக்ரீவஶ்ச தாநவஃ
அவர்கள் அனைவரும் பயத்தை விட்டுவிட்டு, மகிழ்ச்சியுடன் போருக்கு வந்தனர்; மயன், தாரன், வராகன், அசுரன் ஹயக்ரீவன் ஆகியோரும் வந்தனர்.
விப்ரசித்திஸுதஃ ஶ்வேதஃ கரலம்பாவுபாவபி। அரிஷ்டோ பலிபுத்ரஶ்ச கிஶோராக்யஸ்ததைவ ச
விப்ரசித்தியின் மகன் சுவேதன், கரலன், லம்பா, பாலியின் மகன் அரிஷ்டன், கிசோரன் ஆகியோரும் வந்தனர்.
ஸுர்பாநுஶ்சாமரப்ரக்யஶ்சக்ரயோதீ மஹாஸுரஃ। ஏதேऽஸ்த்ரவேதிநஃ ஸர்வே ஸர்வே தபஸி ஸுஸ்திதாஃ
சூர்பானு, சாமரத்தைப் போன்ற புகழுடன், சக்ரயோதீன் என்ற பெரிய அசுரன், இவர்கள் அனைவரும் ஆயுதங்களில் நிபுணரும் தவத்தில் நிலைத்தவர்களும் ஆவார்கள்.
தாநவாஃ க்ரு'திநோ ஜக்முஃ காலநேமிநமுத்ததம்। தே கதாபிஸ்ஸுகுர்வீபிஶ்சக்ரைரதபரஶ்வதைஃ
அந்த திறமைமிக்க தானவர்கள், கொந்தளிக்கும் காலநேமியை நோக்கி, கனமான மழுங்கல்கள், சக்கரங்கள், பராசுகள், வாள்கள் கொண்டு முன்னேறினர்.
காலகல்பைஶ்ச முஸலைஃ க்ஷேபணீயைஶ்ச முத்கரைஃ। அஶ்மபிஶ்சாஸ்த்ரஸத்ரு'ஶைஸ்ததா ஶைலைஶ்ச தாருணைஃ
காலத்தைப் போல பயங்கரமான உலோகக் கோல்கள், எறியும் சுத்திகள், கல்லுகள், மற்றும் பயங்கரமான மலைகளைக் கொண்டு அவர்கள் வந்தனர்.
பட்டிஶைர்பிம்டிபாலைஶ்ச பரிகைஶ்சோத்தமாயஸைஃ। காதிநீபிஶ்ச குர்வீபிஃ ஶதக்நீபிஸ்ததைவ ச
கூர்மையான ஈட்டிகள், கயிற்றுப்படைகள், சிறந்த இரும்புக் கோல்கள், கொல்லும் கனமான ஆயுதங்கள், மற்றும் சதக்னிகள் கொண்டு அவர்கள் வந்தனர்.
யுகைர்யம்த்ரைஶ்ச நிர்முக்தைர்லாம்கலைருக்ரதாடிதைஃ। தோர்பிராயதமாநைஶ்ச பாஶைஶ்ச பரிகாதிபிஃ
இயந்திரங்கள், ஏந்துகட்டுகள், கொடுமையான உழவாரிகள், நீளமான கை, பாசம், இரும்புக் கோல் போன்றவற்றை அவர்கள் பயன்படுத்தினர்.
புஜம்கவக்த்ரைர்லேலிஹாநைர்விஸர்பத்பிஶ்ச ஸாயகைஃ। வஜ்ரைஃ ப்ரஹரணீயைஶ்ச தீப்யமாநைஶ்ச தோமரைஃ
பாம்பின் வாயைப் போல் நக்கிக்கொண்டிருக்கும் அம்புகள், இடியுடன் கூடிய ஆயுதங்கள், தீபிப்பது போல் குத்துவாள்கள் ஆகியவற்றை அவர்கள் ஏந்தினர்.
விகோஶைரஸிபிஸ்தீக்ஷ்ணைஃ ஶூலைஶ்ச ஶிதநிர்மலைஃ। தைத்யைஃ ஸம்தீப்யமாநைஶ்ச ப்ரக்ரு'ஹீதஶராஸநைஃ
வெளிப்படையான கூரிய வாள்கள், தூய்மையான கூரிய ஈட்டிகள், அம்பு, வில்லுடன் தைத்யர்கள் ஒளிவிட்டு நின்றனர்.
ததஃ புரஸ்க்ரு'த்ய ததா காலநேமிநமாஹவே। ஸா தீப்தஶஸ்த்ரப்ரவரா தைத்யாநாம் ருருசே சமூஃ
அப்போது, காலநேமி முன்னிலையில், தீப்தமான ஆயுதங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அசுரர்களின் படை யுத்தத்தில் பிரகாசமாக ஒளிர்ந்தது.
யைர்நிமீலிதஸர்வாம்கா வநாலீவாம்புதாகமே। தேவதாநாமபி சமூர்முமுதே ஶக்ரபாலிதா
அவர்கள் எல்லா உடலுறுப்புகளும் அடைந்து, மழை வரும்போது காட்டுப்போல், இந்திரனால் காத்து கொண்ட தேவர்களின் படையும் மகிழ்ச்சி அடைந்தது.
உபேதா ஶிஶிரோஷ்ணாப்யாம் தேஜோப்யாம் சம்த்ரஸூர்யயோஃ। வாயுவேகவதீ ஸௌம்யா தாராகணபதாகிநீ
சந்திரனும் சூரியனும் போல குளிர்ச்சியும் வெப்பமும் உடையது, காற்றின் வேகத்துடன், மென்மை கொண்டது, நட்சத்திரங்களின் கொடிகளை ஏந்தியது.
தோயதா பத்தவஸநா க்ரஹநக்ஷத்ரஹாஸிநீ। யமேம்த்ரதநதைர்குப்தா வருணேந ச தீமதா
மேகங்களை உடையாக அணிந்தது, கிரகங்களும் நட்சத்திரங்களும் ஒளிர்ந்தது, யமன், இந்திரன், குபேரன், அறிவில் சிறந்த வருணன் ஆகியோரால் பாதுகாக்கப்பட்டது.