யதா ஹி விஹிதோ தர்மோ முநீநாம் ஶாஶ்வதஃ புரா। ஆர்ஷம் ஹி கேவலம் கர்ம வந்யமூலபலாஶிநஃ
'முன்னோர் காலத்தில் முனிவர்களுக்காக நிர்ணயிக்கப்பட்ட நித்ய தர்மம் என்னவென்றால், அவர்கள் காட்டில் வேரும் பழமும் உண்பதே அவர்களின் ஒரே கடமையாக இருந்தது.'
ப்ரஹ்மயோநௌ ப்ரஸூதஸ்ய ப்ராஹ்மணஸ்யாத்மவர்திநஃ। ப்ரஹ்மசர்யம் ஸுசரிதம் ப்ரஹ்மாணமபி சாலயேத்
'பிரம்மாவின் கருவிலிருந்து பிறந்த, தன் வழியில் நடக்கும் ஒரு பிராமணன், நல்ல முறையில் பின்பற்றும் பிரம்மச்சரியத்தால், பிரம்மாவையே அசைக்க முடியும்.'
ஜநாநாம் வ்ரு'த்தயஸ்திஸ்ரோ யே க்ரு'ஹாஶ்ரமவாஸிநஃ। அஸ்மாகம் ச வநே வ்ரு'த்திர்வநாஶ்ரமநிவாஸிநாம்
'இல்லற வாழ்க்கை வாழும் மனிதர்களுக்கு மூன்று விதமான வாழ்கை முறைகள் உள்ளன; நாங்கள் காட்டில் வாழ்வோருக்கு காட்டுவாழ்க்கையே வழிமுறை.'
அப்பக்ஷா வாயுபக்ஷாஶ்ச தம்தோலூகலிநஸ்ததா। அஶ்மகுட்டாதயோ யத்ர பம்சாக்நிதபஸஶ்ச யே
'யாரோ தண்ணீரையே உணவாகக் கொள்கிறார்கள், யாரோ காற்றையே உணவாகக் கொள்கிறார்கள், யாரோ பற்களால் அரைத்து உண்கிறார்கள், யாரோ கல்லால் உடைத்து உண்கிறார்கள், யாரோ ஐந்து அக்கினி தவம் செய்கிறார்கள்.'
ஏதே தபஸி திஷ்டம்தோ வ்ரதைரபி ஸுதுஶ்சரைஃ। ப்ரஹ்மசர்யம் புரஸ்க்ரு'த்ய ப்ரார்தயம்தி பராம் கதிம்
'இவர்கள் எல்லோரும் கடினமான விரதங்களிலும் தவத்திலும் நிலைத்திருந்து, பிரம்மச்சரியத்தை முதன்மை வைத்து, உயர்ந்த நிலையை நாடுகிறார்கள்.'
ப்ரஹ்மசர்யாத்ப்ரஹ்மணஸ்ய ப்ராஹ்மணத்வம் விதீயதே। ஏவமாஹுஃ பரே லோகே ப்ராஹ்மசர்யவிதோ ஜநாஃ
'பிரம்மச்சரியத்தால் தான் பிராமணனுக்கு அந்த உயர்ந்த நிலை கிடைக்கிறது; பிரம்மச்சரியத்தை அறிந்தவர்கள் மேலுலகில் இப்படியே சொல்கிறார்கள்.'
ப்ரஹ்மசர்யே ஸ்திதோ தர்மோ ப்ரஹ்மசர்யே ஸ்திதம் தபஃ। யே ஸ்திதா ப்ரஹ்மசர்யே து ப்ராஹ்மணா திவி தே ஸ்திதாஃ
'பிரம்மச்சரியத்தில் தான் தர்மம் நிலைக்கிறது, பிரம்மச்சரியத்தில் தான் தவம் நிலைக்கிறது; பிரம்மச்சரியத்தில் நிலைத்திருக்கும் பிராமணர்கள் விண்ணுலகில் வாழ்கிறார்கள்.'
நாஸ்தி யோகம் விநா ஸித்திர்நாஸ்தி யோகம் விநா யஶஃ। நாஸ்தி லோகே யஶோமூலம் ப்ரஹ்மசர்யாத்பரம்தபஃ
'யோகமில்லாமல் சித்தி இல்லை, யோகமில்லாமல் புகழும் இல்லை; இந்த உலகில் புகழுக்கு அடிப்படை பிரம்மச்சரியத்தைவிட உயர்ந்தது இல்லை, பகைவரை அழிப்பவனே.'
யோ நிக்ரு'ஹ்யேம்த்ரியக்ராமம் பூதக்ராமம் ச பம்சகம்। ப்ரஹ்மசர்யம் ஸமாதத்தே கிமதஃ பரமம் தபஃ
யார் தம் ஐம்புலன்களையும், ஐந்து பூதங்களையும் கட்டுப்படுத்தி, தப்பாமல் தவம் செய்து, துறவு வாழ்கின்றார்களோ, அவர்களுக்குக் காட்டிலும் உயர்ந்த தவம் வேறு எது இருக்க முடியும்?
அயோககேஶதரணமஸம்கல்ப வ்ரத க்ரியா। அப்ரஹ்மசர்யா சர்யா ச த்ரயம் ஸ்யாத்தம்பஸம்ஜ்ஞிதம்
தவம் இல்லாமல் முடி சுருட்டி அணிவது, மன உறுதி இல்லாமல் விரதம் மேற்கொள்வது, துறவு இல்லாமல் வாழ்வது—இந்த மூன்றும் பாசாங்கு என அறிஞர்கள் கூறுகின்றனர்.
க்வ தாராஃ க்வ ச ஸம்யோகஃ க்வ ச பாவவிபர்யயஃ। நந்வியம் ப்ரஹ்மணா ஸ்ரு'ஷ்டா மநஸா மாநஸீ ப்ரஜா
மனைவி எங்கே? சங்கமம் எங்கே? மனம் குழப்பம் எங்கே? இந்த மனம் மூலம் பிறந்த பிள்ளைகளை பிரம்மா தன் மனத்தால் படைத்தாரல்லவா?
யத்யஸ்தி தபஸோ வீர்யம் யுஷ்மாகம் விஜிதாத்மநாம்। ஸ்ரு'ஜத்வம் மாநஸாந்புத்ராந்ப்ராஜாபத்யேந கர்மணா
நீங்கள் தங்களை வென்று தவத்தின் வலிமை பெற்றவர்கள் என்றால், பிரஜாபதியின் வழியில் மனம் மூலம் பிள்ளைகளை உருவாக்குங்கள்.
மநஸா நிர்மிதா யோநிராதாதவ்யா தபஸ்விபிஃ। நோ தாரயோகம் பீஜம் ச வ்ரதமுக்தம் தபஸ்விநாம்
மனம் கொண்டு உருவான கருவை தவசிகள் நிலைநிறுத்த வேண்டும்; மனைவியுடன் சேர்ந்து அல்லது விதை மூலம் அல்ல, ஏனெனில் தவசிகளுக்காக இப்படிப்பட்ட விரதமே கூறப்பட்டுள்ளது.
யதிதம் லுப்ததர்மாக்யம் யுஷ்மாபிரிஹ நிர்பயைஃ। வ்யாஹ்ரு'தம் ஸத்பிரத்யர்தமஸத்பிரிவ ஸம்மதம்
நீங்கள் அச்சமின்றி இங்கு கூறிய இந்த 'கெட்டுப் போன தருமம்' என அழைக்கப்படும் விஷயம், நல்லவர்களால் பெரிதும் ஏற்கப்படுகிறது; ஆனால் தகுதி இல்லாதவர்கள் அதை பொய் என்று கருதுகிறார்கள்.
வபுர்தீப்தாம்தராத்மாநமேஷ க்ரு'த்வா மநோமயம்। தாரயோகம் விநா ஸ்ரக்ஷ்யே புத்ரமாத்மதநூருஹம்
நான் என் உடலை உள்ளிருந்து பிரகாசமாக்கி, மனம் கொண்டு உருவாக்கி, மனைவியுடன் சேராமல் என் உடலிலிருந்து ஒரு பிள்ளையை உருவாக்குவேன்.
ஏவமாத்மாநமாத்மா மே த்விதீயம் ஜநயிஷ்யதி। ப்ராஜாபத்யேந விதிநா திதக்ஷம்தமிவ ப்ரஜாஃ
இவ்வாறு, என் சொந்த ஆத்மா, பிரஜாபதியின் முறையில், இன்னொரு ஆத்மாவை உருவாக்கும்; அது உலகங்களை எரிக்க விரும்பும் போல் இருக்கும்.
வருண உவாச। உர்வஸ்து தபஸாவிஷ்டோ நிவேஶ்யோரும் ஹுதாஶநே। மமம்தைகேந தர்பேண புத்ரஸ்ய ப்ரஸவாரணிம்
வருணன் சொன்னார்: உர்வா தவம் கொண்டு ஆட்கொள்ளப்பட்டு, தன் தொடையை யாகாக் குண்டத்தில் அமர வைத்தார்; ஒரு தர்பை கொள்கையால் பிள்ளை பிறக்கும் இடத்தை உருக்கினார்.
தஸ்யோரும் ஸஹஸா பித்வா வரோऽஸௌ ஹ்யக்நிருத்திதஃ। ஜகதோ தஹநாகாம்க்ஷீ புத்ரோக்நிஸ்ஸமபத்யத
அவளது தொடையை திடீரென உடைத்து, அந்த சிறந்த அக்கினி எழுந்தான்; உலகத்தை எரிக்க விரும்பி, அக்கினி பிள்ளையாக ஆனான்.
உர்வஸ்யோரும் விநிர்பித்ய ஔர்வோ நாமாம்தகோऽநலஃ। திதக்ஷுரிவ லோகாம்ஸ்த்ரீந்ஜஜ்ஞே பரமகோபநஃ
உர்வையின் தொடையை உடைத்து, அவ்வளவு கோபமுள்ள 'ஔர்வன்' எனும் அக்கினி பிறந்தான்; மூன்று உலகங்களையும் எரிக்க விரும்பும் போல் இருந்தான்.
உத்பத்யமாநஶ்சோவாச பிதரம் தீநயா கிரா। க்ஷுதா மே பாததே தாத ஜகத்பக்ஷேத்யஜஸ்வ மாம்
பிறப்பதற்குள் அவன் தன் தந்தையிடம் துயரமான குரலில் சொன்னான்: 'அப்பா, பசிக்காக நான் மிகவும் வலியடைகிறேன்; இந்த உலகத்தை நான் உண்ணட்டுமா?'
த்ரிதிவாரோஹிபிர்ஜ்வாலைர்ஜ்ரு'ம்பமாணோ திஶோ தஶ। நிர்தஹந்ஸர்வபூதாநி வவ்ரு'தே ஸோம்தகோபமஃ1.41.
வானத்தைத் தொடும் ஜ்வாலைகளுடன், பத்து திசைகளிலும் பரவி, எல்லா உயிர்களையும் எரித்துக்கொண்டு, அந்தக் கொடுமை அக்கினி வளர்ந்தான்.
ஏதஸ்மிந்நம்தரே ப்ரஹ்மா முநிமுர்வம் ஸமாகதஃ। உவாச வார்யதாம் புத்ரோ ஜகதஸ்த்வம் தயாம் குரு
அந்த நேரத்தில் பிரம்மா முனிவர் உர்வையை அணுகி, 'உலகத்துக்காக உன் மகனை அடக்கவும், தயை காட்டவும்' என்றார்.
அஸ்யாபத்பஸ்யதே விப்ர கரிஷ்யே ஸாஹ்யமுத்தமம்। தத்யமேதத்வசஃ புத்ர ஶ்ரு'ணு த்வம் வததாம் வர
'முனிவரே, இந்தக் குழந்தைக்கு நான் சிறந்த துணை வழங்குவேன். இது உண்மை சொல், மகனே, கேள், பேசுவோரில் சிறந்தவரே.'
ஔர்வ உவாச। தந்யோஸ்ம்யநுக்ரு'ஹீதோஸ்மி யந்மே த்வம் பகவந்ஶிஶோஃ। மதிமேதாம் ததாஸீஹ பரமாத்மந்ஹிதாய வை
ஔர்வன் சொன்னான்: 'பகவனே, என் பிள்ளையின் நன்மைக்காக இங்கு நீ அளிக்கும் அறிவால் நான் பாக்கியசாலி, அருள்பெற்றவன்.'
ப்ரபாதகாலே ஸம்ப்ராப்தே காம்க்ஷிதவ்யே ஸமாகமே। பகவம்ஸ்தர்பிதஃ புத்ரஃ கைர்ஹவ்யைஃ ப்ராப்ஸ்யதே ஸுகம்
காலை நேரம் வந்து, விரும்பிய சந்திப்பு நிகழும் போது, பகவனே, என் மகன் எந்த ஹவிசுகளால் திருப்தி அடைந்து மகிழ்ச்சி பெறுவான்?
குத்ர சாஸ்ய நிவாஸஃ ஸ்யாத்போஜநம் து கிமாத்மகம்। விதாஸ்யதீஹ பகவாந்வீர்யதுல்யம் மஹௌஜஸஃ
அவனுக்கு வசிப்பிடம் எங்கே இருக்கும்? அவன் உணவு எதிலிருந்து கிடைக்கும்? பகவனே, அவன் வலிமைக்கு ஏற்றபடி நீ அவனுக்காக ஏற்பாடு செய்வாய்.
ப்ரஹ்மோவாச। படவாமுகே ச வஸதிஃ ஸமுத்ரே வை பவிஷ்யதி। மமயோநிர்ஜலம் விப்ர தச்சாமேயம் வ்ரஜத்வயம்
பிரம்மா சொன்னார்: சமுத்திரத்தில், கடல் அடியில் உள்ள அக்கினியின் வாயிலே ஒரு இடம் இருக்கும். என் தோற்றம் நீரில்தான், இந்த அளவிட முடியாத நீர் உன்னுடன் செல்லட்டும், முனிவரே.
தத்ராऽயமாஸ்தே நியதம் பிபந்வாரிமயம் ஹவிஃ। தத்வாரிவிஸ்தரம் விப்ர விஸ்ரு'ஜாம்யாலயம் ச தம்
அங்கே அவன் எப்போதும் தங்கி, நீரை அர்ப்பணிப்பாக குடித்து வாழ்கிறான். அதனால், முனிவரே, இந்த நீரின் பரப்பையும் அதன் இருப்பிடத்தையும் நான் விடுகிறேன்.
ததோ யுகாம்தே பூதாநாமேஷ சாஹம் ச புத்ரக। ஸஹிதோ விசரிஷ்யாவோ நிஷ்புராணகராவிஹ
புத்திரா, யுகம் முடிவில், நான் மற்றும் இவன் இருவரும் பழையவை இல்லாதபடி உலகில் சுற்றி நடப்போம்.
ஏஷோக்நிரம்தகாலே து ஸலிலாஶீ மயா க்ரு'தஃ। தஹநஃ ஸர்வபூதாநாம் ஸதேவாஸுரரக்ஷஸாம்
இந்த அக்கினி, அழிவின் போது, நீரை உண்ணும் வகையில் என்னால் உருவாக்கப்பட்டது. இது தேவர்கள், அசுரர்கள், ராக்ஷஸர்கள் உட்பட எல்லா உயிர்களையும் எரிக்கும்.