கதயாமி து தத்ஸர்வம் யத்ர கௌதூஹலம் ந்ரு'ப। ஸர்வம் தே கீர்த்தயிஷ்யாமி யேநார்தீ ந்ரு'பநம்தந
'நீ ஆர்வமுள்ள அனைத்தையும் நான் சொல்வேன், அரசனே; நீ விரும்பும் எல்லாவற்றையும் விளக்கமாக உனக்குச் சொல்லுகிறேன்.'
பீஷ்ம உவாச। கதிதம் வாமநஸ்யைவ மாஹாத்ம்யம் விஸ்தரேண வை। புநஸ்தஸ்யைவ மாஹாத்ம்யமந்யத்விஷ்ணோரதோ வத
பீஷ்மன் கூறினார்: 'வாமனனின் மகிமை விரிவாகக் கூறப்பட்டது; இப்போது, அதே விஷ்ணுவின் மற்றொரு மகிமையையும் மீண்டும் சொல்லுங்கள்.'
பத்மம் கதமபூத்தேவ நாபௌ யேநாபவஜ்ஜகத்। கதம் ச வைஷ்ணவீ ஸ்ரு'ஷ்டிஃ பத்மமத்யேऽபவத்புரா
'அண்டம் தோன்றிய தெய்வத்தின் நாபியில் எப்படிப் பத்மம் தோன்றியது? அந்தப் பத்மத்திலிருந்து உலகம் எவ்வாறு உருவானது? விஷ்ணுவின் படைப்பும், அந்தப் பத்மத்தின் நடுவில் எவ்வாறு தோன்றியது?'
கதம் பாத்மே மஹாகல்பேऽபவத்பத்மமயம் ஜகத்। ஜலார்ணவகதஸ்யேஹ நாபௌ ஜாதம் ஜலாநுகம்
'பத்மம் பெரும் காலத்தில், பத்மத்தால் ஆன உலகம் எவ்வாறு தோன்றியது? நீர் பெருக்கில் இருந்தவரின் நாபியில், நீரிலிருந்து பிறந்த பத்மம் எவ்வாறு உருவானது?'
ப்ரபாவம் பத்மநாபஸ்ய ஸ்வபதஃ ஸாகராம்பஸி। புஷ்கரே து கதம் ஜாதா தேவா ரூ'ஷிகணாஃ புரா
'பத்மநாபன் கடலில் உறங்கும் போது, அவருடைய சக்தி என்ன? அந்தப் பத்மத்தில், பழைய காலத்தில் தேவர்கள் மற்றும் முனிவர்கள் எவ்வாறு பிறந்தார்கள்?'
ஏததாக்யாஹி நிகிலம் யோகம் யோகவிதாம் பதே। கதம் நிர்மிதவாம்ஸ்தத்ர சைதம் லோகம் ஸநாதநம்
'யோகத்தை அறிந்தவர்களின் தலைவரே, இவை அனைத்தையும் முழுமையாகச் சொல்லுங்கள்; அங்கு அவர் இந்த சனாதன உலகத்தை எவ்வாறு படைத்தார்?'
கதமேகார்ணவே ஶூந்யே நஷ்டே ஸ்தாவரஜம்கமே। பூகோலகே ப்ரதக்தே து ப்ரணஷ்டோரகராக்ஷஸே
ஒரே பெருங்கடல் வெறுமையாகி, நிலையானவை, அசையும் உயிர்கள் எல்லாம் அழிந்துவிட்டபோது, பூமி முழுவதும் தீயில் கரைந்து, பாம்புகளும் அரக்கர்களும் அழிந்துவிட்டபோது,
நஷ்டாநலாநிலாகாஶே நஷ்டதர்மே மஹீதலே। கேவலே கஹ்வரீபூதே மஹாபூதவிபர்யயே
அக்னி, வாயு, ஆகாயம் எல்லாம் இல்லாமல் போய்விட்டபோது, தர்மம் பூமியில் மறைந்துவிட்டபோது, இருள் மட்டுமே நிலவ, பெரிய பஞ்சபூதங்கள் கலங்கிப்போனபோது,
கிம் நு விஶ்வபதிஃ ஸாக்ஷாந்மஹாதேஜா மஹாத்யுதிஃ। ஆஸ்தே யதாத்யாநநிஷ்டோ விதிமாஸ்தாய யோகவித்
அப்போது, உலகத்துக்குத் தலைவனும், மிகுந்த ஜோதி, மகா ஒளியுடனும், தியானத்தில் நிலைபெற்று, யோகத்தைக் கற்றவனாக, கட்டுப்பாட்டுடன் இருக்கிறாரா?
ஶ்ரு'ண்வதஃ பரயா பக்த்யா ப்ரஹ்மந்நேததஶேஷதஃ। வக்துமர்ஹஸி தர்மஜ்ஞ யஶோ நாராயணாத்மகம்
பிரம்மனே, நான் மிகுந்த பக்தியுடன் கேட்கிறேன்; தர்மத்தை அறிந்த நீ, நாராயணனின் மஹிமையை முழுமையாக எனக்குச் சொல்ல வேண்டும்.
ஶ்ரத்திநஃ ஸூபவிஷ்டஸ்ய பகவந்வக்துமர்ஹஸி। புலஸ்த்ய உவாச। நாராயணஸ்ய யஶஸஃ ஶ்ரவணே யா தவ ஸ்ப்ரு'ஹா
நம்பிக்கையுடன் அமர்ந்திருக்கும் எனக்குச் சொல்ல வேண்டும், புனிதனே; புலஸ்தியர் கூறினார்: நாராயணனின் மஹிமையை அறிய விரும்புவது—
ஸத்வம்ஶாந்வயபூதஸ்ய ந்யாய்யம் குருகுலோத்வஹ। ஶ்ரு'ணுஷ்வாதிபுராணேஷு தேவேப்யஶ்ச யதா ஶ்ருதி
நல்ல வம்சத்தில் பிறந்த குருவின் பெருமை கொண்டவனே, இது உனக்கு உரியது. ஆதிபுராணங்களில், தேவர்களிடமிருந்து கேள்விப்பட்டபடியே கேள்.
ப்ராஹ்மணாநாம் ச வததாம் ஶ்ருத்வா வை ஸுமஹாத்மநாம்। யதா ச தபஸா த்ரு'ஷ்ட்வா ப்ரு'ஹஸ்பதி ஸமத்யுதிஃ
பெரும் ஆன்மாக்கள் ஆன பிராமணர்கள் சொன்னபடியும், தவம் செய்து ப்ருஹஸ்பதி கண்டதுபோலவும்,
பராஶரஸுதஃ ஶ்ரீமாந்குருர்த்வைபாயநோऽப்ரவீத்। தத்தேऽஹம் கதயிஷ்யாமி யதாபக்தி யதாஶ்ருதி
பராசரரின் மகன், புகழ்பெற்ற வியாச முனிவர் சொன்னதைப்போல, நான் கேட்டபடியும், பக்தியோடு உனக்கு சொல்கிறேன்.
யத்விஜ்ஞாதம் மயா ஸம்யக்ரு'ஷிமார்கேண ஸத்தம। கஃ ஸமுத்ஸஹதே ஜ்ஞாதும் பரம் நாராயணாத்மகம்
முனிவர்களின் வழியில் நான் உண்மையாக அறிந்ததை உனக்கு சொல்கிறேன், உயர்ந்தவரே; நாராயணனின் பரமாத்மாவை முழுமையாக யார் அறிய முடியும்?
விஶ்வாவிதாரம் ப்ரஹ்மாயம் ந வேதயதி தத்வதஃ। தத்கர்மவிஶ்வதேவா ந தத்ரஹஸ்யம் மஹர்ஷிஷு
உலகங்களை உருவாக்கும் பிரம்மாவும் அதை உண்மையில் அறியமாட்டார்; விஶ்வதேவர்கள் கூட அறியமாட்டார்கள்; அந்த ரகசியம் மகா முனிவர்களிடமும் இல்லை.
ஸ இஜ்யஸ்ஸர்வயஜ்ஞாநாம் ஸ தத்த்வம் தத்த்வதர்ஶிநாம்। அத்யாத்மமத்யாத்மவிதாம் நரகம் ச விகர்மிணாம்
அவர் எல்லா யாகங்களுக்கும் அர்ப்பணிக்கப்படுபவர், உண்மையை காண்போருக்குத் தெய்வீகம், ஆன்மாவை அறிந்தவர்களுக்கு உள்ளார்ந்த ஆன்மா, தவறாக நடப்போருக்குத் துன்பம்.
அதிதைவம் ச தத்தைவமதிதைவதஸம்ஜ்ஞிதம்। அதிபூதம் ச தத்பூதம் பரம் ச பரமார்திநாம்
அவர் தேவர்களில் உயர்ந்த தெய்வம், அதற்கே பரம தெய்வம் என்று பெயர்; உயிர்களில் முதன்மை, உயர்ந்ததை நாடுவோருக்குப் பரமம்.
ஸ யஜ்ஞோ வேதநிர்திஷ்டஸ்தத்தபஃ கவயோ விதுஃ। யஃ கர்த்தா காரகோ புத்திர்யதஃ க்ஷேத்ரஜ்ஞ ஏவ ச
வேதங்களில் யாகம் என்று கூறப்படுபவர் அவரே; அறிவாளிகள் தவம் என்றும் அறிகின்றனர். அவர் செய்பவர், காரணம், புத்தி, க்ஷேத்ரஞ்ஞன் ஆகியவனும் கூட.
ப்ரணவஃ புருஷஃ ஶாஸ்தா ஏகஶ்சேதி விபாவ்யதே। ப்ராணஃ பம்சவிதஶ்சைவ த்ருவமக்ஷரமேவ ச
ஓம் என்ற பிரணவம், புருஷன், ஆசான், ஒரே ஆத்மா—all அவனே; ஐந்து விதமான உயிர், நிலையானது, அழியாததும் அவனே.
காலஃ பாகஶ்ச யஜ்ஞஶ்ச யஷ்டா சாதீதமேவ ச। உச்யதே விவிதைர்பாவைஃ ஸ ஏவாயம் து தத்பரம்
காலம், பழுத்தல், யாகம், யாகம் செய்யும் ஒருவன், படிப்பதெல்லாம்—all அவனே; பல வடிவங்களில் அழைக்கப்பட்டாலும், அந்த பரம்பொருள் ஒருவனே.
ஸ ஏவ பகவாந்ஸர்வம் கரோதி ந கரோதி ச। ஸோஸ்மிந்காரயதே ஸர்வம் ஸ்தாநிநாம் ச க்ரு'திஃ க்ரு'தா
அந்த பகவான் எல்லாவற்றையும் செய்கிறார், ஆனாலும் செய்கிறார் என்று தெரியாது; அவரால் எல்லாம் நடக்கிறது, நிலையானவர்களின் செயல்கள் அவரால் முடிகின்றன.
யஜாமஹே தமேவாத்யம் ஸ ஏவோத்தாநநிர்வ்ரு'தஃ। யோ வக்தா யச்ச வக்தவ்யம் யஶ்சாஹம் தத்ப்ரவீமி தே
நாம் அந்த ஆதியாயனை வழிபடுகிறோம்; அவர் எழுச்சியின் ஆதாரம்; அவர் பேசுபவர், பேசப்பட வேண்டியது, பேசுபவனும் நானே, உனக்குச் சொல்கிறேன்.
ஶ்ரூயதே யச்ச வை ஶ்ராவ்யம் யச்சாந்யத்பரிஜல்பிதம்। யா கதாயாஶ்ச ஶ்ருதயோ யோ தர்மீ தர்மதத்பரஃ
எதை நாம் கேட்கிறோமோ, கேட்க வேண்டியதோ, மற்ற எல்லா உரையாடல்களும், சொல்லப்படும் கதைகளும்—all அவற்றிற்கும் அவர் தான் அடிப்படையும், தர்மத்திற்கும் அவர் தான் அர்ப்பணிக்கப்படுபவர்.
விஶ்வம் விஶ்வபதிர்யஶ்ச ஸ து நாராயணஃ ஸ்ம்ரு'தஃ। யத்ஸத்யம் யதந்ரு'தமாதிமத்யபூதம் யச்சாம்த்யம் நிரவதிகம் ச யத்பவிஷ்யம்
இந்த உலகமும், உலகத்துக்குத் தலைவனும் நாராயணனாகவே அறியப்படுகிறார். எது உண்மை, எது பொய், எது ஆரம்பம், நடுவு, முடிவு, அளவில்லாதது, எது வரப்போகிறது—all இவை அனைத்தும் அவரே.
யத்கிம்சிச்சரமசரம் யதஸ்தி சாந்யத்ஸர்வம் தத்புருஷவரஃ ப்ரதாநபூதஃ। சத்வார்ய்யாஹுஃ ஸஹஸ்ராணி வர்ஷாணாம் தத்க்ரு'தம் யுகம்
எது அசையும், எது அசையாதது, எது வேறு எதுவாக இருந்தாலும், எல்லாமே அந்த உயர்ந்த புருஷனே, எல்லாவற்றிற்கும் காரணமானவன். நான்காயிரம் ஆண்டுகள் சேர்ந்து ஒரு கிருதயுகம் ஆகிறது என்று சொல்கிறார்கள்.
தஸ்ய தாவச்சதீ ஸம்த்யா த்விகுணா குருநம்தந। யத்ர தர்மஶ்சதுஷ்பாதஸ்த்வதர்மஃ பாதவிக்ரஹஃ
அந்த யுகத்தில் நூறு ஆண்டுகள் சந்தியா காலமாகும்; அதன் இரட்டிப்பு அளவு கூட சேர்க்கப்படுகிறது. அந்த நேரத்தில் தர்மம் நான்கு கால்களிலும் நிலைத்திருக்கும்; அதர்மம் ஒரு பகுதி மட்டுமே இருக்கும்.
ஸ்வதர்மநிரதாஃ ஶாம்தா ஜாயம்தே யத்ர மாநவாஃ। விப்ரா ஸ்திதா தர்மபரா ராஜவ்ரு'த்திஸ்திதா ந்ரு'பாஃ
அந்த யுகத்தில் மனிதர்கள் தங்கள் கடமையில் நிலைத்திருப்பார்கள், அமைதியாக இருப்பார்கள்; பிராமணர்கள் தர்மத்தில் உறுதியாக இருப்பார்கள், அரசர்கள் அரசருக்குரிய நடத்தை பின்பற்றுவார்கள்.
க்ரு'ஷ்யாமபிரதா வைஶ்யாஃ ஶூத்ரா ஶுஃஶ்ரூஷவஸ்ததா। ததா ஸத்யம் ச ஸத்வம் ச தர்மஶ்சைவ விவர்ததே
வைசியர்கள் விவசாயத்தில் ஈடுபடுவார்கள்; சூத்திரர்கள் சேவையில் மனம் செலுத்துவார்கள். அந்தக் காலத்தில் உண்மை, நேர்மை, தர்மம் எல்லாம் வளர்ச்சி பெறும்.
ஸத்பிராசரிதோ தர்மோ யேந லோகஃ ப்ரவர்த்ததே। ஏதத்க்ரு'தயுகே வ்ரு'த்தம் ஸர்வேஷாமேவ பார்திவ
நல்லவர்கள் நடத்தும் தர்மம் உலகத்தை நடத்தும். கிருதயுகத்தில் எல்லோரும் இப்படித்தான் நடந்துகொள்வார்கள், அரசே.