ஆநீய சார்பயத்ராமே வாக்யம் சேதமுவாச ஹ। யதா வை நிர்ஜிதஃ ஶக்ரோ மேகநாதேந ராகவ
அதை கொண்டு வந்து இராமனிடம் கொடுத்து, இவ்வாறு சொன்னான்: 'மெகநாதன் இந்திரனை வென்றபோது—'
ததா வை வாமநஸ்த்வேஷ ஆநீதோ ஜலஜேக்ஷண। நயஸ்வ தமிமம் தேவ தேவதேவம் ப்ரதிஷ்டய
'அப்போது இந்த தாமரைப்பார்வையுடைய வாமனன் கொண்டு வரப்பட்டான்; இந்த தேவனை நீ எடுத்துச் சென்று, தேவாதி தேவனே, நிறுவு.'
ததேதி ராகவஃ க்ரு'த்வா புஷ்பகம் ச ஸமாருஹத்। தநம் ரத்நமஸம்க்யேயம் வாமநம் ச ஸுரோத்தமம்
இராமன் 'சரி' என்று ஒப்புக்கொண்டு, புஷ்பக வானத்தில் ஏறி, எண்ணிக்கையற்ற செல்வமும், ரத்தினங்களும், சிறந்த வாமன உருவத்தையும் எடுத்துச் சென்றான்.
க்ரு'ஹ்ய ஸுக்ரீவபரதாவாரூடௌ வாமநாதநு। வ்ரஜந்நேவாம்பரே ராமஸ்திஷ்டேத்யாஹ விபீஷணம்
வாமனனை ஏற்றியபின், சுக்ரீவன், பரதன் ஆகியோரை ஏற்றிக்கொண்டு, இராமன் வானில் பயணம் செய்தபோது, விபீஷணனிடம், 'இங்கேயே இரு' என்று சொன்னான்.
ராகவஸ்ய வசஃ ஶ்ருத்வா பூயோப்யாஹ ஸ ராகவம்। கரிஷ்யே ஸர்வமேதத்தி யதாஜ்ஞப்தம் விபோ த்வயா
ராகவன் சொன்னதை கேட்டவுடன், அவன் மீண்டும் ராகவனிடம் பேசினான்: "ஓ ஆண்டவரே, நீர் ஆணையிட்டதை எல்லாம் நான் செய்து முடிப்பேன்."
ஸேதுநாநேந ராஜேம்த்ர ப்ரு'திவ்யாம் ஸர்வமாநவாஃ। ஆகத்ய ப்ரதிபாதேரந்நாஜ்ஞாபம்கோ பவேத்தவ
இந்த பாலம் மூலம், மன்னனே, பூமியில் உள்ள எல்லா மனிதர்களும் வந்து கடந்து செல்லலாம்; உமது கட்டளை மீறப்பட கூடாது.
கோத்ர மே நியமோ தேவ கிந்நு கார்யம் மயா விபோ। ஶ்ருத்வைதத்ராகவோ வாக்யம் ராக்ஷஸோத்தமபாஷிதம்
"என் கடமை இங்கு என்ன, ஆண்டவரே? நான் என்ன செய்ய வேண்டும்?" என்று ராக்ஷஸர்களில் சிறந்தவன் கேட்டதை ராகவன் கேட்டான்.
கார்முகம் க்ரு'ஹ்ய ஹஸ்தேந ராமஃ ஸேதும் த்விதாச்சிநத்। த்ரிர்விபஜ்ய ச வேகேந மத்யே வை தஶயோஜநம்
ராமன் தனது வில்லைக் கையில் எடுத்துப் பாலத்தை இரண்டாக வெட்டினான்; அதனை வேகமாக மூன்று பகுதிகளாகப் பிரித்து நடுவில் பத்து யோஜனை இடைவெளி செய்தான்.
சித்வா து யோஜநம் சைகமேகம் கம்டத்ரயம் க்ரு'தம்। வேலாவநம் ஸமாஸாத்ய ராமஃ பூஜாம் ரமாபதேஃ
ஒரு யோஜனை அளவு வெட்டி மூன்று துண்டுகளாகப் பிரித்தான்; கடற்கரை அருகே உள்ள புனித வனத்தை அடைந்து, ராமன் லக்ஷ்மியின் நாதனை வழிபட்டான்.
க்ரு'த்வா ராமேஶ்வரம் நாம்நா தேவதேவம் ஜநார்தநம்। அபிஷிச்யாத ஸம்க்ரு'ஹ்ய வாமநம் ரகுநம்தநஃ
ராமேஸ்வரன் என்ற பெயரில் தேவாதி தேவனாகிய ஜனார்த்தனனை நிறுவி, அபிஷேகம் செய்து, வழிபாட்டை முடித்த பின், ரகுநந்தன் கமண்டலத்தை எடுத்தான்.
தக்ஷிணாதுததேஶ்சைவ நிர்ஜகாம த்வராந்விதஃ। அம்தரிக்ஷாதபூத்வாணீ மேககம்பீரநிஃஸ்வநா
தெற்குக் கடலை விட்டு விரைவாக வெளியேறினான்; அப்போது ஆகாயத்தில் இருந்து மேகக் கர்ஜனை போல் ஒரு வாணி எழுந்தது.
ருத்ர உவாச। போ போ ராமாஸ்து பத்ரம் தே ஸ்திதோऽஹமிஹ ஸாம்ப்ரதம்। யாவஜ்ஜகதிதம் ராம யாவதேஷா தரா ஸ்திதா
ருத்ரன் கூறினான்: "ஓ ராமா, உனக்கு நன்மை உண்டாகட்டும்! இப்போது நான் இங்கு இருக்கிறேன். இந்த உலகம் இருக்கும் வரை, இந்த பூமி நிலைத்திருக்கும் வரை—"
தாவதேவ ச தே ஸேது தீர்தம் ஸ்தாஸ்யதி ராகவ। ஶ்ருத்வைவம் தேவதேவஸ்ய கிரம் தாமம்ரு'தோபமாம்
"அவ்வளவு காலம் உன் பாலமும், அந்த தீர்த்தமும் நிலைத்திருக்கும், ராகவா." இந்த அமுதுப் போன்ற தேவாதி தேவனின் வார்த்தைகளை கேட்டான்.
ராம உவாச। நமஸ்தே தேவதேவேஶ பக்தாநாமபயம்கர। கௌரீகாம்த நமஸ்துப்யம் தக்ஷயஜ்ஞவிநாஶந
ராமன் கூறினான்: "நீலகண்டா, பக்தர்களுக்கு அஞ்சலில்லாதவனே, கௌரியின் கணவரே, தட்சணின் யாகத்தை அழித்தவனே, உமக்கு வணக்கம்!"
நமோ பவாய ஶர்வாய ருத்ராய வரதாய ச। பஶூநாம்பதயே நித்யம் சோக்ராய ச கபர்திநே
பவனே, சர்வனே, ருத்ரனே, வரங்களை வழங்குபவனே, எப்போதும் மிருகங்களின் அதிபதியே, கொடூரனே, ஜடையுடையவனே, உமக்கு வணக்கம்!
மஹாதேவாய பீமாய த்ர்யம்பகாய திஶாம்பதே। ஈஶாநாய பகக்நாய நமோஸ்த்வம்தககாதிநே
மகாதேவனே, பயங்கரனே, திரியம்பகனே, திசைகளின் ஆண்டவரே, ஈசானனே, பகனை அழித்தவனே, அந்தகனை வீழ்த்தியவனே, உமக்கு வணக்கம்!
நீலக்ரீவாய கோராய வேதஸே வேதஸா ஸ்துத। குமாரஶத்ருநிக்நாய குமாரஜநநாய ச
நீலக்கண்டனே, கொடுமை உடையவனே, படைத்தவனும் படைப்பாளியால் போற்றப்படுபவனும், குமாரனின் பகைவரை அழிப்பவனும், குமாரனை உருவாக்கியவனும், உமக்கு வணக்கம்!
விலோஹிதாய தூம்ராய ஶிவாய க்ரதநாய ச। நமோ நீலஶிகம்டாய ஶூலிநே தைத்யநாஶிநே
சிவனே, சிவப்பானவனே, புகைபோன்றவனே, அழிப்பவனே, நீலமுடியுடையவனே, சூலம் ஏந்தியவனே, அசுரர்களை அழிப்பவனே, உமக்கு வணக்கம்!
உக்ராய ச த்ரிநேத்ராய ஹிரண்யவஸுரேதஸே। அநிம்த்யாயாம்பிகாபர்த்ரே ஸர்வதேவஸ்துதாய ச
உக்ரனே, மூன்று கண்களுடையவனே, பொன்னிற வித்தையுடையவனே, குற்றமற்றவனே, அம்பிகையின் கணவரே, எல்லா தேவர்களாலும் போற்றப்படுபவனே, உமக்கு வணக்கம்!
அபிகம்யாய காம்யாய ஸத்யோஜாதாய வை நமஃ। வ்ரு'ஷத்வஜாய மும்டாய ஜடிநே ப்ரஹ்மசாரிணே
அடைதற்கும் விரும்பத்தக்கவனும், சத்யோஜாதனும், காளை கொடியுடையவனும், மண்டம் தரித்தவனும், ஜடையுடையவனும், பிரம்மச்சாரியுமானவனும், உமக்கு வணக்கம்!
தப்யமாநாய தப்யாய ப்ரஹ்மண்யாய ஜயாய ச। விஶ்வாத்மநே விஶ்வஸ்ரு'ஜே விஶ்வமாவ்ரு'த்ய திஷ்டதே
தீவிரமானவனே, தவத்திற்கு உரியவனே, பிராமணர்களை பாதுகாப்பவனே, வெற்றியாளனே, உலகின் ஆத்மாவே, உலகை படைத்தவனே, அனைத்திலும் நிறைந்தவனே, உமக்கு வணக்கம்!
நமோ நமோஸ்து திவ்யாய ப்ரபந்நார்திஹராய ச। பக்தாநுகம்பிநே தேவ விஶ்வதேஜோ மநோகதே
தெய்வீகனே, சரணடைந்தவர்களின் துயரை நீக்குபவனே, பக்தர்களுக்கு கருணை காட்டுபவனே, உலகை முழுவதும் ஒளியால் நிரப்புபவனே, மனதில் தங்குபவனே, உமக்கு மீண்டும் மீண்டும் வணக்கம்!
புலஸ்த்ய உவாச। ஏவம் ஸம்ஸ்தூயமாநஸ்து தேவதேவோ ஹரோ ந்ரு'ப। உவாச ராகவம் வாக்யம் பக்திநம்ரம் புராஸ்திதம்
புலஸ்த்யர் கூறினார்: இவ்வாறு தேவர்களின் தேவன் ஹரன் புகழப்பட்டபோது, அரசே, பக்தியுடன் முன்பில் நின்ற ராகவனிடம் அவர் பேசினார்.
ருத்ர உவாச। போ போ ராகவ பத்ரம் தே ப்ரூஹி யத்தே மநோகதம்। பவாந்நாராயணோ நூநம் கூடோ மாநுஷயோநிஷு
ருத்ரன் கூறினார்: ராகவா, உனக்கு நல்வாழ்த்து! உன் மனதில் இருப்பதை சொல். நிச்சயமாக, நீயே நாராயணன், மனித உருவில் மறைந்திருப்பவன்.
அவதீர்ணோ தேவகார்யம் க்ரு'தம் தச்சாநக த்வயா। இதாநீம் ஸ்வம் வ்ரஜஸ்தாநம் க்ரு'தகார்யோஸி ஶத்ருஹந்
தேவர்கள் நலனுக்காக நீ இறங்கி வந்தாய்; அந்த கடமையை, பாவமில்லாதவனே, நீ நிறைவேற்றிவிட்டாய். இனி, எதிரிகளை அழிப்பவனே, உன் சொந்த இடத்துக்கு திரும்பு; உன் பணி முடிந்தது.
த்வயா க்ரு'தம் பரம் தீர்தம் ஸேத்வாக்யம் ரகுநம்தந। ஆகத்ய மாநவா ராஜந்பஶ்யேயுரிஹ ஸாகரே
ராகுவின் சந்தோஷமே, உன்னால் 'சேது' எனும் உயர்ந்த தீர்த்தம் நிறுவப்பட்டது. அரசே, மனிதர்கள் இங்கு கடற்கரையில் வந்து அதை காணலாம்.
மஹாபாதகயுக்தா யே தேஷாம் பாபம் விலீயதே। ப்ரஹ்மவத்யாதிபாபாநி யாநி கஷ்டாநி காநிசித்1.38.
பெரும் பாவங்களில் சிக்கியவர்களின் பாவங்கள் இங்கு கரைந்து விடும்; பிராமணனை கொன்றதுபோன்ற கடுமையான பாவங்களும் நீங்கும்.
தர்ஶநாதேவ நஶ்யம்தி நாத்ர கார்யா விசாரணா। கச்ச த்வம் வாமநம் ஸ்தாப்ய கம்காதீரே ரகூத்தம
இதை காண்பதினாலே பாவங்கள் அழிகின்றன; இதில் ஐயமோ, ஆராய்ச்சியோ தேவையில்லை. ரகுதேவரில் சிறந்தவனே, நீ இப்போது போய், கங்கையின் கரையில் வாமனனை நிறுவு.
ப்ரு'திவ்யாம் ஸர்வஶஃ க்ரு'த்வா பாகாநஷ்டௌ பரம்தப। ஶ்வேதத்வீபம் ஸ்வகம் ஸ்தாநம் வ்ரஜ தேவ நமோஸ்து தே
பூமியில் எட்டுபகுதிகளை அமைத்துவிட்டு, பகைவரை வெல்வவனே, நீ வெள்ளைத் தீவில் உள்ள உன் இடத்துக்கு செல். தேவனே, உமக்கு வணக்கம்.
ப்ரணிபத்ய ததோ ராமஸ்தீர்தம் ப்ராப்தஶ்ச புஷ்கரம்। விமாநம் து ந யாத்யூர்த்வம் வேஷ்டிதம் தத்து ராகவஃ
பின்னர் ராமன் வணங்கி, புஷ்கர தீர்த்தத்துக்கு சென்றான். ஆனால், வானத்தில் புஷ்பக விமானம் மேலே செல்லவில்லை; அது சுற்றி நிற்கப்பட்டது, ரகுவின் சந்ததியினரே.