அகஸ்த்ய உவாச। புரா க்ரு'தயுகே ராஜா மநுர்தம்டதரஃ ப்ரபுஃ। தஸ்ய புத்ரோத நாம்நாஸீதிக்ஷ்வாகுரமிதத்யுதிஃ
அகஸ்தியர் சொன்னார்: பழைய கிருதயுகத்தில், தண்டம் ஏந்திய மனு என்ற பேரரசர் இருந்தார்; அவருடைய மகன் இக்ஷ்வாகு, உலகில் புகழ்பெற்றவன், மிகுந்த ஒளியுடன் இருந்தான்.
தம் புத்ரம் பூர்வஜம் ராஜ்யே நிக்ஷிப்ய புவிஸம்மதம்। ப்ரு'திவ்யாம் ராஜவம்ஶாநாம் பவ ராஜேத்யுவாச ஹ
உலகம் மதிக்கும் தனது முதல்வன் மகனை அரசராக அமர்த்தி, 'பூமியில் அரச வம்சங்களில் நீ அரசனாக இரு' என்று சொன்னார்.
ததேதி ச ப்ரதிஜ்ஞாதம் பிதுஃ புத்ரேண ராகவ। ததஃபரமஸம்ஹ்ரு'ஷ்டஃ புநஸ்தம் ப்ரத்யபாஷத
ராவா, மகன் தந்தைக்கு 'அப்படியே செய்வேன்' என்று உறுதி கூறினான்; அதனால், மிகவும் மகிழ்ந்த தந்தை மீண்டும் அவனிடம் பேசினார்.
ப்ரீதோஸ்மி பரமோதார கர்மணா தே ந ஸம்ஶயஃ। தம்டேந ச ப்ரஜா ரக்ஷ ந ச தம்டமகாரணம்
'உன் உயர்ந்த செயலால் நான் மகிழ்ந்துள்ளேன், இதில் சந்தேகம் இல்லை; தண்டத்தை வைத்து prajakalai பாதுகாக்க வேண்டும், காரணமில்லாமல் தண்டிக்க கூடாது.'
அபராதிஷு யோ தம்டஃ பாத்யதே மாநவைரிஹ। ஸ தம்டோ விதிவந்முக்தஃ ஸ்வர்கம் நயதி பார்திவம்
'மனிதர்களில் தவறு செய்தவர்களுக்கு விதிமுறையோடு தண்டனை வழங்கினால், அந்த தண்டம் அரசனை சொர்க்கத்திற்கு அழைத்து செல்லும்.'
தஸ்மாத்தண்டே மஹாபாஹோ யத்நவாந்பவ புத்ரக। தர்மஸ்தே பரமோ லோகே க்ரு'த ஏவம் பவிஷ்யதி
'அதனால், மகனே, வலிமை உடையவனே, தண்டனையில் எப்போதும் கவனமாக இரு; இப்படிச் செய்தால், உன் தர்மம் உலகில் நிலைபெறும்.'
இதி தம் பஹுஸம்திஶ்ய மநுஃ புத்ரம் ஸமாதிநா। ஜகாம த்ரிதிவம் ஹ்ரு'ஷ்டோ ப்ரஹ்மலோகமநுத்தமம்
மனு, தன் மகனுக்கு பல வகையில் அறிவுரை கூறி, மனதை ஒருமைப்படுத்தி மகிழ்ச்சியுடன், உயர்ந்த பிரம்மலோகத்திற்குச் சென்றார்.
ஜநயிஷ்யே கதம் புத்ராநிதி சிம்தாபரோऽபவத்। கர்மபிர்பஹுபிஸ்தைஸ்தைஸ்ஸஸுதைஸ்ஸம்யுதோऽபவத்
எப்படி மக்களைப் பெறலாம் என்று எண்ணத்தில் முழுமையாக மூழ்கி, பல செயல்கள் செய்து, அந்த மக்களைப் பெற்றார்.
தோஷயாமாஸ புத்ரைஸ்ஸ பித்ரூ'ந்தேவஸுதோபமைஃ। ஸர்வேஷாமுத்தமஸ்தேஷாம் கநீயாந்ரகுநம்தந
அவர் தன் பித்ருக்களை, தேவர்களின் பிள்ளைகளுக்கு இணையான மகன்கள் மூலம் மகிழ்வித்தார்; அவர்களில் சிறந்தவராக, இளையவன் ரகுநந்தன் ஆவான்.
ஶூரஶ்ச க்ரு'தவித்யஶ்ச குருஶ்ச ஜநபூஜயா। நாம தஸ்யாத தம்டேதி பிதா சக்ரே ஸ புத்திமாந்
அவன் வீரனும், கல்வியில் தேர்ந்தவனும், மக்கள் மதிக்கும் ஆசானும் ஆனான்; அவன் புத்திசாலி தந்தை அவனுக்கு 'தண்டன்' என்று பெயர் வைத்தார்.
பவிஷ்யத்தண்டபதநம் ஶரீரே தஸ்ய வீக்ஷ்ய ச। ஸம்பஶ்யமாநஸ்தம் தோஷம் கோரம் புத்ரஸ்ய ராகவ
தண்டனுக்கு எதிர்காலத்தில் உடல் வீழ்ச்சி வரும் என்பதை அறிந்து, தன் மகனில் அந்த பயங்கரமான குறையை உணர்ந்தார், ராகுவின் வம்சத்தவரே.
ஸ விம்த்யநீலயோர்மத்யே ராஜ்யமஸ்ய ததௌ ப்ரபுஃ। ஸ தம்டஸ்தத்ர ராஜாபூத்ரம்யே பர்வதமூர்த்தநி
அந்த ஆண்டவன், விண்த்யா மற்றும் நீலமலைகள் இடையே உள்ள ராஜ்யத்தை அவனுக்கு வழங்கினார்; அங்கு தண்டன் அந்த அழகிய மலைமேல் அரசனானான்.
புரம் சாப்ரதிமம் தேந நிவேஶாய ததா க்ரு'தம்। நாம தஸ்ய புரஸ்யாத மதுமத்தமிதி ஸ்வயம்
அங்கு அவன் தன் வாசத்திற்காக ஒப்பற்ற நகரம் ஒன்றை அமைத்தான்; அந்த நகருக்கு அவனே 'மதுமத்தம்' என்று பெயர் வைத்தான்.
ததாதேஶேந ஸம்பந்நஃ ஶூரோ வாஸமதாகரோத்। ஏவம் ராஜா ஸ தத்ராஜ்யம் சகார ஸபுரோஹிதஃ
அப்படி அரசனின் கட்டளையால் வலிமை பெற்ற வீரன் அங்கு தங்கினான்; அவ்வாறு அந்த ராஜ்யத்தை, தன் முதன்மை புரோகிதருடன் சேர்ந்து ஆட்சி செய்தான்.
ப்ரஹ்ரு'ஷ்ட ஸுப்ரஜாகீர்ணம் தேவராஜோ யதா திவி। ததஃ ஸ தம்டஃ காகுத்ஸ்த பஹுவர்ஷகணாயுதம்
மகிழ்ச்சியுடன், நல்ல பிள்ளைகள் சூழ, வானில் தேவராஜாவைப் போல, தண்டன், காகுத்ஸ்த குலத்தவரே, பல வருடங்கள் ஆட்சி செய்தான்.
அகாரயத்து தர்மாத்மா ராஜ்யம் நிஹதகம்டகம்। அத காலே து கஸ்மிம்ஶ்சித்ராஜா பார்கவமாஶ்ரமம்
அந்த தர்மத்தை விரும்பும் அரசன், துன்பம் இல்லாத ராஜ்யத்தை ஆட்சி செய்தான்; பின்னர் ஒரு காலத்தில், அந்த அரசன் பார்கவ முனிவரின் ஆசிரமத்திற்குச் சென்றான்.
ரமணீயமுபாக்ராமச்சைத்ரமாஸே மநோரமே। தத்ர பார்கவகந்யாம் து ரூபேணாப்ரதிமாம் புவி
அழகிய சைத்ர மாதத்தில், அந்த இனிய இடத்துக்குள் சென்றான்; அங்கு, பூமியில் ஒப்பில்லாத அழகுடைய பார்கவரின் மகளை அவன் கண்டான்.
விசரம்தீம் வநோத்தேஶே தம்டோऽபஶ்யதநுத்தமாம்। உத்தும்கபீவரீம் ஶ்யாமாம் சம்த்ராபவதநாம் ஶுபாம்
அவள் காட்டில் தனியாகச் சுற்றிக்கொண்டிருந்தபோது, தண்டன் அவளைப் பார்த்தான்; உயரமான, பருமனான, கருமையான, சந்திரனைப் போல் முகம் கொண்ட, நல்லடையாளங்களுடன் இருந்தாள்.
ஸுநாஸாம் சாருஸர்வாம்கீம் பீநோந்நதபயோதராம்। மத்யே க்ஷாமாம் ச விஸ்தீர்ணாம் த்ரு'ஷ்ட்வா தாம் குருதே முதம்
அழகான மூக்கு, அழகான உறுப்புகள், பூரணமாக உயர்ந்த மார்புகள், இடையில் மெலிந்தும், அகலமாகவும் இருந்த அவளைப் பார்த்ததும் அவன் மகிழ்ச்சி அடைந்தான்.
ஏகவஸ்த்ராம் வநே சைகாம் ப்ரதமே யௌவநே ஸ்திதாம்। ஸ தாம் த்ரு'ஷ்ட்வாத்வதர்மேண அநம்கஶரபீடிதஃ
ஒரே vasthiram அணிந்து, காட்டில் தனியாக, இளமை முதற்பருவத்தில் இருந்த அவளைப் பார்த்ததும், அவன் தர்மத்திற்கு விரோதமாக, காதல் அம்பால் பீடிக்கப்பட்டான்.
அபிகம்ய ஸுவிஶ்ராம்தாம் கந்யாம் வசநமப்ரவீத்। குதஸ்த்வமஸி ஸுஶ்ரோணி கஸ்ய சாஸி ஸுஶோபநே
அந்த ஓய்வெடுத்து நின்ற கன்னியை அணுகி, அவனிடம் கேட்டான்: 'எங்கே இருந்து வந்தாய், அழகான இடுப்புடையவளே? யாருடைய மகளாக இருக்கிறாய், அழகானவளே?'
பீடதோஹமநம்கேந ப்ரு'ச்சாமி த்வாம் ஸுஶோபநே। த்வயா மேऽபஹ்ரு'தம் சித்தம் தர்ஶநாதேவ ஸும்தரி
'காதலால் பீடிக்கப்பட்டு உன்னிடம் கேட்கிறேன், அழகானவளே; உன்னை பார்த்தவுடன் என் மனம் உன்னால் கவரப்பட்டுவிட்டது, அழகியவளே.'
இதம் தே வதநம் ரம்யம் முநீநாம் சித்தஹாரகம்। யத்யஹம் ந லபே போக்தும் ம்ரு'தம் மாமவதாரய
'உன் இந்த முகம் முனிவர்களின் மனதை ஈர்க்கும் அழகுடையது; நான் உன்னை பெற முடியாவிட்டால், என்னை இறந்ததாகவே எண்ணிக்கொள்.'
த்வயா ஹ்ரு'தா மம ப்ராணா மாம் ஜீவய ஸுலோசநே। தாஸோஸ்மி தே வராரோஹே பக்தம் மாம் பஜ ஶோபநே
'நீ என் உயிரை எடுத்துவிட்டாய், அழகான கண்களையுடையவளே; எனக்கு உயிர் தா, அழகான இடுப்புடையவளே. நான் உன் தாசன்; பக்தியுடன் என்னை ஏற்று, ஒளிவீசும் தேவியே.'
தஸ்யைவம் து ப்ருவாணஸ்ய மதோந்மத்தஸ்ய காமிநஃ। பார்கவீ ப்ரத்யுவாசேதம் வசஃ ஸவிநயம் ந்ரு'பம்
அந்த அரசன் ஆசையிலும் பெருமையிலும் மயங்கிப் பேசிக் கொண்டிருக்கையில், பார்கவி அந்த அரசரிடம் மரியாதையுடன் இவ்வாறு சொன்னாள்.
பார்கவஸ்ய ஸுதாம் வித்தி ஶுக்ரஸ்யாக்லிஷ்டகர்மணஃ। அரஜாம் நாம ராஜேம்த்ர ஜ்யேஷ்டாமாஶ்ரமவாஸிநஃ
அரசே, நீ அறிந்து கொள் — நான் பாவமில்லாத செயல்கள் கொண்ட சுக்ரன் என்பவரின் மகளும், ஆசிரமத்தில் வாழும் மக்களில் மூத்தவளும், அரஜா என்பவளும் தான்.
ஶுக்ரஃ பிதா மே ராஜேம்த்ர த்வம் ச ஶிஷ்யோ மஹாத்மநஃ। தர்மதோ பகிநீ சாஹம் பவாமி ந்ரு'பநம்தந
அரசே, சுக்ரன் என் தந்தை; நீ அந்த மகான் சுக்ரனின் சீடன்; நீதியின்படி நான் உனக்கு சகோதரியாக இருக்கிறேன், அரசர்களுக்குச் சிறப்பு தரும் ஒருவனே.
ஏவம்விதம் வசோ வக்தும் ந த்வமர்ஹஸி பார்திவ। அந்யேப்யோபி ஸுதுஷ்டேப்யோ ரக்ஷ்யா சாஹம் ஸதா த்வயா
இப்படி பேசுவது உனக்கு ஏற்றதல்ல, அரசனே; மற்ற தீயவர்களிடமிருந்தும் நீ எப்போதும் என்னை பாதுகாக்க வேண்டும்.
க்ரோதநோ மே பிதா ரௌத்ரோ பஸ்மத்வம் த்வாம் ஸமாநயேத்। அதவா ராஜதர்மேணாஸம்பம்தம் குருஷே பலாத்
என் தந்தை கோபமுள்ளவரும், கடுமையானவரும்; அவர் உன்னை சாம்பலாக்கி விடக்கூடும். இல்லையெனில், அரசருக்கான சட்டத்தை மீறி, நீ தவறான செயலை வலுக்கட்டாயமாகச் செய்வாய்.
பிதரம் யாசயஸ்வ த்வம் தர்மத்ரு'ஷ்டேந கர்மணா। வரயஸ்வ ந்ரு'பஶ்ரேஷ்ட பிதரம் மே மஹாத்யுதிம்
நீ நீதியோடு என் தந்தையிடம் கேட்டுப் பார்க்க வேண்டும்; அரசர்களில் சிறந்தவரே, என் மகிமைமிக்க தந்தையைத் தேர்ந்தெடு.