தம் முநிம் க்ரு'ச்ச்ரஸந்தப்தஶ்சிம்தயாமி திவாநிஶம்। கதா வை தர்ஶநம் மஹ்யம் ஸ முநிர்தாஸ்யதே வநே
இந்த துன்பத்தில் நான் தினமும், இரவும் அந்த முனிவரை நினைத்து வருகிறேன்; அவர் எப்போது எனக்கு காட்டில் தரிசனம் தருவார் என்று எண்ணுகிறேன்.
ஏவம் மே சிம்தயாநஸ்ய கதம் வர்ஷஶதந்த்விஹ। ஸோகஸ்த்யோ ஹி கதிர்ப்ரஹ்மந்முநிர்மே பவிதா த்ருவம்
இவ்வாறு சிந்தித்துக்கொண்டே நான் இங்கு நூறு ஆண்டுகள் கழித்துவிட்டேன்; அகவஸ்தியர் எனக்கு நிச்சயம் அடைக்கலம், அவர் வருவார் என்று உறுதியாக நம்புகிறேன்.
ந கதிர்பவிதா மஹ்யம் கும்பயோநிம்ரு'தே த்விஜம்। ஶ்ருத்வேத்தம் பாஷிதம் ராம த்ரு'ஷ்ட்வாஹாரம் ச குத்ஸிதம்
கும்பயோனி தவிர எனக்கு விடுதலை இல்லை, துவிஜா; இந்த வார்த்தைகளை கேட்டதும், ராமா, இந்த அருவருப்பான உணவையும் பார்த்ததும்—
க்ரு'பயா பரயா யுக்தஸ்தம் ந்ரு'பம் ஸ்வர்ககாமிநம்। கரோம்யஹம் ஸுதாபோஜ்யம் நாஶயாமி ச குத்ஸிதம்
அதிக கருணையுடன், அந்த சுவர்க்கத்திற்குச் செல்லும் அரசனுக்கு நான் அமிர்த உணவை அளித்து, இந்த அருவருப்பான உணவை நீக்குகிறேன்.
சிந்தயந்நித்யவோசம் தமகஸ்த்யஃ கிம் கரிஷ்யதி। அஹமேதத்குத்ஸிதம் தே நாஶயாமி மஹாமதே
நான் எப்போதும் சிந்தித்து, 'அகவஸ்தியர் என்ன செய்வார்?' என்று கூறினேன்; மகாமதி, உன் இந்த அருவருப்பான உணவை நான் அழித்துவிடுவேன்.
ஈப்ஸிதம் ப்ரார்தயஸ்வாஸ்மாந்மநஃ ப்ரீதிகரம் பரம்। ஸ ஸ்வர்கீ மாம் ததஃ ப்ராஹ கதம் ப்ரஹ்மவசோந்யதா
உன் மனதை மகிழ்விக்கும் எதை வேண்டுகிறாயோ அதை என்னிடம் கேள்; பின்னர் அந்த சுவர்க்கத்திற்குச் செல்லும்வர் என்னிடம் கூறினார்: பிரம்மாவின் வார்த்தைகள் வேறு விதமாக எப்படி இருக்கும்?
கர்தும் முநே மயா ஶக்யம் ந சாந்யஸ்தாரயிஷ்யதி। ரூ'தே வை கும்பயோநிம் தம் மைத்ராவருணஸம்பவம்
முனிவரே, இதை நான் செய்ய முடியும்; வேறு யாராலும் விடுவிக்க முடியாது; மைத்ராவருணனில் பிறந்த கும்பயோனி தவிர வேறு இல்லை.
அப்ரு'ஷ்டோபி மயா ப்ரஹ்மந்நேவமூசே பிதாமஹஃ। ஏவம் ப்ருவாணம் தம் ஶ்வேதமுக்தவாநஹமஸ்மி ஸஃ
நான் கேட்காத போதும், பிரம்மனே இவ்வாறு சொன்னார்; அப்படிக் கூறிய அந்த ஶ்வேதனிடம் நான், 'நானே அவன்' என்று பதிலளித்தேன்.
ஆகதஸ்தவ பாக்யேந த்ரு'ஷ்டோஹம் நாத்ர ஸம்ஶயஃ। ததஃ ஸ்வர்கீ ஸ மாம் ஜ்ஞாத்வா தம்டவத்பதிதோ புவி
உன் அதிர்ஷ்டத்தால் நான் இங்கு வந்து, உனக்கு தோன்றியிருக்கிறேன்; இதில் எந்த ஐயமும் இல்லை. அதனால், நான் சொர்க்கத்திற்கு போகப்போகிறவன் என்பதை அறிந்து, அவன் தரையில் முழங்கால் விழுந்து வணங்கினான்.
தமுத்தாப்ய ததோ ராமாப்ரவம் கிம் தே கரோம்யஹம்। ராஜோவாச। ஆஹாராத்குத்ஸிதாத்ப்ரஹ்மம்ஸ்தாரயஸ்வாத்ய துஷ்க்ரு'தாத்
அவனை எழுப்பி, நான், 'ராமா, உனக்காக நான் என்ன செய்ய வேண்டும்?' என்று கேட்டேன். அரசன் பதிலளித்தான்: 'பிரம்மனே, இன்று நான் தீய உணவு உண்ட பாவத்திலிருந்து விடுதலை பெற உதவி செய்.'
யேந லோகோऽக்ஷயஃ ஸ்வர்கோ பவிதா த்வத்க்ரு'தேந மே। ததஃ ப்ரதிக்ரஹோ தத்தோ ஜகத்வம்த்ய ந்ரு'பேண ஹி
உன் செயலில், எனக்கு அழியாத உலகமும் சொர்க்கமும் கிடைக்கும்; அதனால், உலகம் போற்றும் அந்த அரசன் எனக்கு தானம் அளித்தான்.
பவாந்மாமநுக்ரு'ஹ்ணாது ப்ரதீச்சஸ்வ ப்ரதிக்ரஹம்
நீ எனக்கு அருள் புரிந்து, இந்த தானத்தை ஏற்று கொள்.
க்ரு'தா மதிஸ்தாரணாய ந லோபாத்ரகுநம்தந। க்ரு'ஹீதே பூஷணே ராம மம ஹஸ்தகதே ததா
ரகுவம்சத்து ராமா, நான் ஆசையால் அல்ல, விடுதலைக்காகவே இந்த ஆபரணத்தை எடுத்தேன்; அதை எடுத்தபோது, அது என் கையில் வந்தது.
மாநுஷஃ பௌர்விகோ தேஹஸ்ததா நஷ்டோஸ்ய பூபதே। ப்ரணஷ்டே து ஶரீரே ச ராஜர்ஷிஃ பரயா முதா
அந்த நேரத்தில், அரசனே, அவன் பழைய மனித உடல் மறைந்து போனது; உடல் மறைந்ததும், அந்த ராஜரிஷி மிகுந்த மகிழ்ச்சியடைந்தான்.
மயோக்தோஸௌ விமாநேந ஜகாம த்ரிதிவம் புநஃ। தேந மே ஶக்ரதுல்யேந தத்தமாபரணம் ஶுபம்
நான் அவனிடம் சொன்னபின், அவன் விண்மீன் ரதத்தில் ஏறி மீண்டும் சொர்க்கத்திற்கு சென்றான்; அந்த இந்திரனுக்கு சமமானவன் எனக்கு அந்த நல்ல ஆபரணத்தை அளித்தான்.
தஸ்மிந்நிமித்தே காகுத்ஸ்த தத்தமத்புதகர்மணா। ஶ்வேதோ வைதர்பகோ ராஜா ததாபூத்கதகல்மஷஃ
காகுத்ஸ்தா, இந்த அதிசய செயலைக் காரணமாக வைத்து, விதர்ப நாட்டின் வெள்ளை என்ற அரசன் பாவமற்றவனாக ஆனான்.
புலஸ்த்ய உவாச। ததத்புததமம் வாக்யம் ஶ்ருத்வா ச ரகுநம்தநஃ। கௌரவாத்விஸ்மயாச்சாபி பூயஃ ப்ரஷ்டும் ப்ரசக்ரமே
புலஸ்த்யர் சொன்னார்: அந்த மிக அதிசயமான கதையை கேட்ட ரகுநந்தனும், மரியாதையாலும் ஆச்சரியத்தாலும் மேலும் கேட்கத் தொடங்கினார்.
ராம உவாச। பகவம்ஸ்தத்வநம் கோரம் யத்ராஸௌ தப்தவாம்ஸ்தபஃ। ஶ்வேதோ வைதர்பகோ ராஜா ததத்புதமபூத்கதம்
ராமன் கேட்டான்: பகவானே, விதர்ப நாட்டின் வெள்ளை என்ற அரசன் தவம் செய்த அந்த பயங்கரமான காடு எப்படி அந்த அதிசயமான இடமாக ஆனது?
விஷமம் தத்வநம் ராஜா ஶூந்யம் ம்ரு'கவிவர்ஜிதம்। ப்ரவிஷ்டஸ்தப ஆஸ்தாதும் கதம் வத மஹாமுநே
அந்த காடு கடுமையானது, வெறிச்சோடியது, மிருகங்களே இல்லாதது; அந்த அரசன் எப்படி அங்கு சென்று தவம் செய்தான்? பெரிய முனிவரே, அதை எனக்குச் சொல்லுங்கள்.
ஸமம்தாத்யோஜநஶதம் நிர்மநுஷ்யமபூத்கதம்। பவாந்கதம் ப்ரவிஷ்டஸ்தத்யேந கார்யேண தத்வத
அந்த பகுதி சுற்றிலும் நூறு யோஜனை அளவுக்கு மனிதர்கள் இல்லாத இடமாக எப்படி ஆனது? நீ அந்த இடத்துக்குள் எப்படி சென்றாய், எதற்காக சென்றாய் என்பதைச் சொல்லுங்கள்.
அகஸ்த்ய உவாச। புரா க்ரு'தயுகே ராஜா மநுர்தம்டதரஃ ப்ரபுஃ। தஸ்ய புத்ரோத நாம்நாஸீதிக்ஷ்வாகுரமிதத்யுதிஃ
அகஸ்தியர் சொன்னார்: பழைய கிருதயுகத்தில், தண்டம் ஏந்திய மனு என்ற பேரரசர் இருந்தார்; அவருடைய மகன் இக்ஷ்வாகு, உலகில் புகழ்பெற்றவன், மிகுந்த ஒளியுடன் இருந்தான்.
தம் புத்ரம் பூர்வஜம் ராஜ்யே நிக்ஷிப்ய புவிஸம்மதம்। ப்ரு'திவ்யாம் ராஜவம்ஶாநாம் பவ ராஜேத்யுவாச ஹ
உலகம் மதிக்கும் தனது முதல்வன் மகனை அரசராக அமர்த்தி, 'பூமியில் அரச வம்சங்களில் நீ அரசனாக இரு' என்று சொன்னார்.
ததேதி ச ப்ரதிஜ்ஞாதம் பிதுஃ புத்ரேண ராகவ। ததஃபரமஸம்ஹ்ரு'ஷ்டஃ புநஸ்தம் ப்ரத்யபாஷத
ராவா, மகன் தந்தைக்கு 'அப்படியே செய்வேன்' என்று உறுதி கூறினான்; அதனால், மிகவும் மகிழ்ந்த தந்தை மீண்டும் அவனிடம் பேசினார்.
ப்ரீதோஸ்மி பரமோதார கர்மணா தே ந ஸம்ஶயஃ। தம்டேந ச ப்ரஜா ரக்ஷ ந ச தம்டமகாரணம்
'உன் உயர்ந்த செயலால் நான் மகிழ்ந்துள்ளேன், இதில் சந்தேகம் இல்லை; தண்டத்தை வைத்து prajakalai பாதுகாக்க வேண்டும், காரணமில்லாமல் தண்டிக்க கூடாது.'
அபராதிஷு யோ தம்டஃ பாத்யதே மாநவைரிஹ। ஸ தம்டோ விதிவந்முக்தஃ ஸ்வர்கம் நயதி பார்திவம்
'மனிதர்களில் தவறு செய்தவர்களுக்கு விதிமுறையோடு தண்டனை வழங்கினால், அந்த தண்டம் அரசனை சொர்க்கத்திற்கு அழைத்து செல்லும்.'
தஸ்மாத்தண்டே மஹாபாஹோ யத்நவாந்பவ புத்ரக। தர்மஸ்தே பரமோ லோகே க்ரு'த ஏவம் பவிஷ்யதி
'அதனால், மகனே, வலிமை உடையவனே, தண்டனையில் எப்போதும் கவனமாக இரு; இப்படிச் செய்தால், உன் தர்மம் உலகில் நிலைபெறும்.'
இதி தம் பஹுஸம்திஶ்ய மநுஃ புத்ரம் ஸமாதிநா। ஜகாம த்ரிதிவம் ஹ்ரு'ஷ்டோ ப்ரஹ்மலோகமநுத்தமம்
மனு, தன் மகனுக்கு பல வகையில் அறிவுரை கூறி, மனதை ஒருமைப்படுத்தி மகிழ்ச்சியுடன், உயர்ந்த பிரம்மலோகத்திற்குச் சென்றார்.
ஜநயிஷ்யே கதம் புத்ராநிதி சிம்தாபரோऽபவத்। கர்மபிர்பஹுபிஸ்தைஸ்தைஸ்ஸஸுதைஸ்ஸம்யுதோऽபவத்
எப்படி மக்களைப் பெறலாம் என்று எண்ணத்தில் முழுமையாக மூழ்கி, பல செயல்கள் செய்து, அந்த மக்களைப் பெற்றார்.
தோஷயாமாஸ புத்ரைஸ்ஸ பித்ரூ'ந்தேவஸுதோபமைஃ। ஸர்வேஷாமுத்தமஸ்தேஷாம் கநீயாந்ரகுநம்தந
அவர் தன் பித்ருக்களை, தேவர்களின் பிள்ளைகளுக்கு இணையான மகன்கள் மூலம் மகிழ்வித்தார்; அவர்களில் சிறந்தவராக, இளையவன் ரகுநந்தன் ஆவான்.
ஶூரஶ்ச க்ரு'தவித்யஶ்ச குருஶ்ச ஜநபூஜயா। நாம தஸ்யாத தம்டேதி பிதா சக்ரே ஸ புத்திமாந்
அவன் வீரனும், கல்வியில் தேர்ந்தவனும், மக்கள் மதிக்கும் ஆசானும் ஆனான்; அவன் புத்திசாலி தந்தை அவனுக்கு 'தண்டன்' என்று பெயர் வைத்தார்.