பத்மபுராணம்

विहाय मूर्च्छां संचित्य विष्णुं बाणैर्जघान सः । ततः क्रुद्धेन हरिणा स क्षितौ पातितो व्यसुः

மயக்கம் நீங்கி மீண்டும் எழுந்த காலநேமி, விஷ்ணுவை அம்புகளால் தாக்கினார். அதனால் கோபமடைந்த ஹரி, அவரை பூமியில் வீழ்த்தி உயிரை பறித்தார்.

राजन्जघान संचिंत्य राहुं खड्गेन चंद्रमाः । राहुस्तु तं परित्यज्य तदा सूर्यमधावत

அரசே, சந்திரன் சிந்தித்து, ராகுவை வாளால் தாக்கினார். ஆனால் ராகு, அவரை விட்டுவிட்டு, பின்னர் சூரியனை நோக்கி பாய்ந்தான்.

सहस्राशुं रणे जित्वा राहुश्चंद्रमधावत । जघान तं च खङ्गेन समरे रजनीपतिः

போரில் சந்திரனை வென்று ராகு விரைவாக அவரைத் தொடர்ந்து சென்றான். ஆனால் இரவு அதிபதி, சமரத்தில் ராகுவை வாளால் தாக்கினார்.

सैंहिकेयांगकाठिन्यात्खङ्गं चूर्णमभूत्तदा । जघान मुष्टिना गाढं कठिनेन विधुंतुदः

சிமிகையின் உடல் கடினமாதலால், அந்த வாள் உடைந்து போனது. பின்னர் சந்திரனின் பகைவன், தன் வலுவான கைப்பிடியால் அவரை பலமாக அடித்தான்.

चंद्रमुत्थाप्य तं कंठे धृत्वा वेगान्महामृधे । गिलित्वा राहुणा चंद्रोप्युद्गीर्णश्च ततः पुनः

சந்திரனை தூக்கி, ராகு அவரை கழுத்தில் பிடித்து, வேகமாக போரில் இழுத்தான். பின்னர் ராகு சந்திரனை விழுங்கி, மீண்டும் வெளியே தள்ளிவிட்டான்.

मृगं स्वचिह्नमुरसि निधाय विससर्ज ह । स उच्चैःश्रवसं गृह्य हयरत्नं विधुंतुदः

தன் மார்பில் மிருகச் சின்னத்தை வைத்து, சந்திரன் அங்கிருந்து சென்றார். சந்திரனின் பகைவன், அசைவில்லாத குதிரைகளில் சிறந்த உச்சைஷ்ரவஸை பிடித்தான்.

जालंधरांतिकं नीत्वा भक्त्या तस्मै न्यवेदयत् । दुर्वारणो रणे क्रुद्धस्तं यमं गदया हनत्

அந்த குதிரையை ஜாலந்தரரிடம் கொண்டு சென்று, பக்தியுடன் அவரிடம் அர்ப்பணித்தான். ஆனால் போரில் வெகுண்டு நிற்கும் ஒருவன், யமனை கதை கொண்டு தாக்கினான்.

निशितैर्मार्गणैर्भिन्नः शक्रपुत्रेण चाहवे । धृत्वा जयंतं संह्रादः परिघाघातमूर्च्छितम्

போரில் இந்திரனின் மகனால் கூரிய அம்புகளால் காயமடைந்த சம்ஹ்ராதன், பரிகம் அடியில் மயங்கிய ஜயந்தனை பிடித்தான்.

ऐरावतं समारुह्य ययौ जालंधरं प्रति । हतवांश्चैव गदया निह्रादं धनदो रणे

ஐராவதம் ஏறி, அவர் ஜாலந்தரரை நோக்கி சென்றார். போரில் செல்வத்தின் அதிபதி, நிஹ்ராதனை கதை கொண்டு வீழ்த்தினார்.

रुद्रास्त्रिशूलनिर्घातैर्निशुंभं जघ्नुरोजसा । निशुंभो बाणजालैश्च पीडयामास तानति

ருத்ரனின் திரிசூலத்தின் முழக்கத்தால், நிஷும்பன் வலிமையுடன் வீழ்த்தப்பட்டான். ஆனால் நிஷும்பன், அம்புகளின் மழையால் அவர்களை துன்புறுத்தினான்.

शुंभासुरो देवगणान्पूरयामास मार्गणैः । मृत्युं मायामय मयो बद्ध्वा पाशैर्निनायतम्

சும்பன் என்ற அசுரன், தேவர்களை அம்புகளால் சூழ்ந்தான். மாயன், மரணனை பாசத்தால் கட்டி அழைத்துச் சென்றான்.

ददौ जालंधरायासौ पौलोम्ने सोऽपि सिंधवे । अब्धिना च मुखे क्षिप्तो लोको जीवतु निर्भयः

அவர் மரணனை ஜாலந்தரருக்கு அளித்தார். புலோமனின் மகன், அவரை சமுத்திரனிடம் கொடுத்தான். கடலில் விழுந்ததால், உலகம் பயமின்றி வாழ முடிந்தது.

बद्ध्वा च नमुचिं पाशैर्वासवोऽपि रसातलम् । निन्ये विश्वस्य हंतारं अथ जालंधरो ययौ

இந்திரன், நமுசியை பாசத்தால் கட்டி, பாதாளத்துக்கு அழைத்துச் சென்றான். பின்னர், உலகத்தை அழிப்பவன் ஜாலந்தரன் முன்னேறினான்.

अथेंद्रबलयोर्युद्धमभूद्राजन्सुदारुणम् । बलांगरोचिषो भांति दिशो दश रवेरिव

அப்போது, அரசே, இந்திரனும் பலாவும் இடையே மிகக் கொடிய போர் வெடித்தது. பலாவின் உடல் ஒளி, பத்து திசைகளிலும் சூரியனைப் போல பிரகாசித்தது.

सर्वाण्यस्त्राणि शक्रस्य शीर्णान्यंगे बलस्य च । बलीयसा बलेनेंद्रो मुद्गरेण हतो हृदि

இந்திரனின் ஆயுதங்கள் அனைத்தும் உடைந்தன; பலாவின் உடலும் உடைந்தது. அதிக வலிமையுடன் இந்திரன், பலாவை மார்பில் கதை கொண்டு அடித்தான்.

ननादेंद्रस्ततो भीमं तच्छ्रुत्वा स बलोहसत् । हसतस्तस्य निश्चेरुर्मुखतो मौक्तिकानि च

பின்னர் இந்திரன் பயங்கரமாக கர்ஜித்தான். அதை கேட்ட பலா சிரித்தான்; சிரிக்கும் போது, அவன் வாயிலிருந்து முத்துக்கள் விழுந்தன.

तस्यांगस्याभिलाषेण न युद्धमकरोत्तदा । तुष्टाव वासवोऽत्यर्थं तं बलं बलसागरम्

அந்த உடலை விரும்பியதால், அப்போது போர் செய்யவில்லை. இந்திரன் மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன், பலா என்ற வலிமையின் கடலைப் புகழ்ந்தான்.

वरं वृणु सुरश्रेष्ठेत्युक्तः प्राह बलं प्रति । यदि तुष्टोऽसि दैत्येश स्वं वपुर्दातुमर्हसि

தேவர்களில் சிறந்தவரே, ஒரு வரம் தேர்ந்தெடு என்று கேட்டபோது, பலன் பதிலளித்தான்: 'நீ மகிழ்ச்சி அடைந்திருந்தால், அசுரர்களின் தலைவனே, உன் உடலை எனக்கே கொடுக்க வேண்டும்.'

तदिंद्र वचनं श्रुत्वा भित्त्वा शस्त्रैर्गृहाण माम् । इत्युवाच बलं सोऽपि किमदेयं महात्मनाम्

இந்த வார்த்தைகளை கேட்ட இந்திரன், 'என்னை ஆயுதத்தால் தாக்கி பிடித்து விடு' என்றான். அதற்கு பலன், 'மகான்மாக்களுக்கு கொடுக்க முடியாதது என்ன இருக்கிறது?' என்று பதிலளித்தான்.

सस्मारितो मातलिना वज्रेणांगं जघान तत् । तेन वज्रप्रहारेण बलांगं तद्व्यशीर्यत

மாதலி நினைவூட்டியபோது, இந்திரன் வஜ்ராயுதத்தால் பலனின் உடலை தாக்கினான்; அந்த வஜ்ராயுதத்தின் தாக்கத்தால் பலனின் உடல் சிதறி விழுந்தது.

बलांगस्यैकभागस्तु पपात कनकाचले । तुहिनाद्रौ द्वितीयस्तु तृतीयो गोनगेऽपतत्

பலனின் உடலின் ஒரு பகுதி பொன்னான மலை மீது விழுந்தது; இரண்டாவது பகுதி பனிமலையில் விழுந்தது; மூன்றாவது பகுதி கோணக மலையில் விழுந்தது.

चतुर्थो देवनद्यां च पंचमो मंदरे तथा । वज्राकरे पपातांशः षष्ठश्च विजयांगजः

நான்காவது பகுதி தேவநதியில் விழுந்தது; ஐந்தாவது மந்திரமலையில் விழுந்தது; ஒரு பகுதி வஜ்ராகரத்தில் விழுந்தது; ஆறாவது பகுதி விஜயாங்கஜமாக ஆனது.

तस्य जातिविशुद्धस्य परिशुद्धेन कर्मणा । कायस्यावयवाः सर्वे रत्नबीजत्वमागताः

அவனது உயர்ந்த குலமும் தூய செயல்களும் காரணமாக, அவன் உடலின் எல்லா உறுப்புகளும் ரத்தினங்களின் விதைகளாக மாறின.

वज्रादस्थिकणाः कीर्णाः षट्कोणा मणयोऽभवन् । अक्षिभ्यामिन्द्रनीला वै माणिक्यं श्रुतिसंभवम्

வஜ்ராயுதத்தால் உடைந்த எலும்புத் துண்டுகள் ஆறு மூலை கொண்ட மாணிக்கங்களாக ஆனது; அவன் கண்களில் இருந்து நீலக்கல், செவிகளில் இருந்து மாணிக்கம் தோன்றின.

क्षतजात्पद्मरागाः स्युः मेदसो मरकतास्तथा । प्रवालानि च जिह्वातो दंता मुक्तास्तथाभवन्

அவன் இரத்தத்தில் இருந்து பத்மராகம், கொழுப்பில் இருந்து பச்சை மாணிக்கம், நாக்கில் இருந்து பவளம், பற்களில் இருந்து முத்து தோன்றின.

मज्जोद्भवं मरकतं गारुत्मतमभून्नसा । कांस्यं पुरीषं रजतं वीर्यं ताम्रं च मूत्रजम्

மஜ்ஜையில் இருந்து பிறந்த பச்சை மாணிக்கம் அவன் மூக்கில் காருத்மதமாக ஆனது; மலத்தில் இருந்து வெண்கலம், விந்துவில் இருந்து வெள்ளி, சிறுநீரில் இருந்து செம்பு தோன்றின.

अंगस्योद्वर्तनाज्जातं पित्तलं ब्रह्मवीतिकाः । नादाद्वैदूर्यमुत्पन्नं रत्नं चारुतरं तथा

உடலை தேய்த்ததில் இருந்து பித்தளை மற்றும் பிரம்மவீதிகா ரத்தினங்கள் தோன்றின; அவன் ஒலியில் இருந்து வைடூரியம் மற்றும் இன்னொரு அழகிய ரத்தினம் பிறந்தது.

नखेभ्यः कनकोत्पत्ती रुधिराच्च रसोद्भवः । मेदसः स्फटिकं जातं प्रवालं मांससंभवम्

அவன் நகங்களில் இருந்து தங்கம், இரத்தத்தில் இருந்து பாரகம், கொழுப்பில் இருந்து ச்படிகம், மாம்சத்தில் இருந்து பவளம் தோன்றின.

बलदेहोद्भवान्यासन्रत्नानि पृथिवीतले । पुण्योपचयसंपत्त्या भोक्ष्यंते विमलैर्जनैः

பலனின் உடலில் இருந்து தோன்றிய ரத்தினங்கள் பூமியில் நிலை பெற்றன; புண்ணியமுள்ள தூயவர்கள் அவற்றை அனுபவிக்கிறார்கள்.