பாடல் பரிசோதனை 3.16.171 முதல் 3.17.19 வரையிலான இந்தப் பகுதியை, அதன் அருமை, உணர்ச்சி மற்றும் பக்தி நிறைந்த உரையாடலோடு தமிழில் ஓர் ஓட்டமான, அனுபவமிக்க கதையாக இங்கே விவரிக்கிறேன்: அந்த அவ்வழியில், கோபியருள் ஒருத்தி தன் உள்ளத்தில் ஆழ்ந்த கவலியோடு பேசிக்கொண்டாள்: “என்னை அவர் ஏற்கவில்லை என்றால், நான் எல்லாம் அவமதிப்பும் துன்பமும் கொண்டவளாக மாறிவிடுவேன்; ஆனால் அவர் அருளோடு பார்வை வைத்த எந்தப் பெண்ணும் உண்மையில் பாக்கியசாலி. அவர் பார்வை விழும் பெண்ணுக்கு அளவே இல்லாத பாக்கியம்! அதைவிட, அவர் தழுவும் பெண்ணுக்கு எவ்வளவு பெரும் பாக்கியம்! ஏனெனில், அவர்தான் உலகமெங்கும் தனித்துவமாகச் சஞ்சரிக்கின்ற பரபரப்பான ரூபம். அந்த அழகு, இங்கேயே ஒருமித்திருக்கிறது; பிரபஞ்சத்தின் ஆதியாயிருக்கும் அவர் அதை வெளிப்படுத்தியிருக்கிறார். அந்த பெண்மணிக்கு ஒப்பாக இருக்கக்கூடியவர் காமதேவனின் நல்லறம் நிறைந்த மனைவி மட்டுமே; காமதேவனின் பிரகாசத்தோடு ஒப்பிடலாம். இந்த துயரம் என் தந்தையோ, தாயோ ஏற்படுத்தியது அல்ல; நிராகரிப்பினால் வந்தது. அவர் என்னை ஏற்கவில்லை, அல்லது சிறிதளவாவது பேசவில்லை என்றால், அவரை நினைத்து வரும் துயரத்தால் உருவான மரணம் என்னை ஆட்கொள்வது உறுதி. கணவன் என்ற முறையில் நான் குற்றமற்றவளாக இருந்தாலும், இப்படிப்பட்ட நிலையில் விரைவாக அழிந்து போய்விடுவேன். அவரது மார்பிலுள்ள மாணிக்கங்களின் பிரகாசம் தூய தாமரை மலரின் ஒளியுடன் சமமாக இருக்கிறது; அவருடைய முகத்தைப் பார்த்தபோது, என் மனம் முழுவதும் தியானத்தில் முழுகிவிடுகிறது. அவரது உடல் ஸ்பரிசத்தையும், உடனிருப்பதையும் மதிக்கவில்லை என்றால், அவருடன் இருந்தாலும், உங்கள் உடல் வீணாகிவிடும். அல்லது, உங்களிடம் குற்றமில்லை; நீங்கள் விதியின் படி நடந்தீர்கள்; நிச்சயமாக உங்களை காமதேவன் ஏமாற்றிவிட்டான்—உங்கள் ஆனந்தத்தைப் பாதுகாத்துக்கொள்ளுங்கள். அவரது ரூபம் உங்களைத் தாண்டி, காமதேவனையே நினைவூட்டும்; அவர் என் மனதை, என் பொக்கிஷத்தை, என் முழு இருப்பையும் கவர்ந்துவிட்டார். அவருடைய முகத்தில் உள்ள அழகு—அது முயலுள்ள சந்திரனிலும் கிடையாது; குற்றமற்றவரை ஒப்பிட்டுப் பாராட்டவே முடியாது. அவரது கண்களுக்கு தாமரை ஒப்பாக இருக்க முடியாது; அவருடைய சங்கு போன்ற காதுகளுக்கு நீர் சங்கு மட்டும் ஒப்பாக இருக்க முடியும். அவரது கீழ்த் தோளுக்கு பவளம் கூட ஒப்பில்லை; உண்மையில், அவரிடமிருந்து அமுதம் பாய்கிறது என்பதில் சந்தேகமில்லை. நூற்றுக்கணக்கான பிறவிகளில் நான் ஏதேனும் புண்ணியம் செய்திருந்தால், அதன் கிருபையால் நான் விரும்பும் இம்மகன் மீண்டும் என் கணவராக வேண்டும். அந்தக் கோபியர் இவ்வாறு எண்ணங்களில் மூழ்கியிருந்தபோதே, பிரம்மா விரைவாக ஹரியிடம் அந்த யாகத்துக்காகப் பேசினார். “இந்த பாக்கியசாலியான தேவி காயத்ரி என்று பெயர் கொண்டவள்” என்று பிரம்மா கூற, விஷ்ணு பதிலளித்தார்: “ஆகவே, உலகநாயகனே, இன்று அவளை உங்கள் மனைவியாக ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள்; நான் அவளை உங்களுக்கு வழங்கினேன். காந்தர்வ விதியின்படி திருமணம் செய்து கொள்ளுங்கள்; தீர்மானத்தில் தாமதிக்க வேண்டாம்.” “இன்று அவளது கையைப் பிடியுங்கள்,” என்று விஷ்ணு கூற, பிரம்மா காந்தர்வ விதியின்படி அவளுடன் திருமணம் செய்துகொண்டார். அவளைப் பெற்ற பிறகு, பிரம்மா பிரதான புரோகிதரிடம், “இவள் என் மனைவியாகிவிட்டாள்; என் இல்லத்தில் அவளை ஏற்பாடு செய்யுங்கள்” என்று கூறினார். மான் கொம்பு அலங்காரம் பூண்டும், மெத்த மெத்தையான துணியில் மறைந்தும், அந்த இளம்பெண்ணை வேதங்களை நன்கு அறிந்த புரோகிதர்கள் மனைவியர் இல்லத்துக்கு அழைத்துச் சென்றனர். உடும்பர மரக்கட்டையையும், மான் தோலையும் அணிந்து, பிரம்மா தன் ஒளியோடு அந்த மஹா யாகத்தில் பிரகாசித்தார். பின், வேதங்களை நன்கு அறிந்த பிராமணர்கள் மற்றும் ப்ருகு ஆகியோர்களுடன் அந்த யாகம் ஆரம்பிக்கப்பட்டது; வேதங்களில் கூறப்பட்டவாறு அந்த யாகம் புஷ்கரத்தில் ஆயிரம் யுகங்கள் நடைபெற்றது. இதனைத் தொடர்ந்து, பீஷ்மர் கேட்டார்: “முனிவரே, அந்த யாகத்தில் என்ன அற்புதம் நிகழ்ந்தது? ருத்ரரும் விஷ்ணுவும் அங்கே எவ்வாறு இருந்தார்கள்?” மேலும், “ஆபீர மகளான காயத்ரி அங்கே மனைவியாக இருந்து என்ன செய்தாள்? அறிஞர்கள் என்ன புரிந்துகொண்டார்கள்? இந்தக் கதையை ஆபீரர்களும், பிராமணர்களும் எப்படி நடந்தார்கள் என்பதையும் சொல்லுங்கள்; எனக்கு மிகவும் ஆர்வமாக இருக்கிறது” என்று கேட்டார். அதற்கு புலஸ்தியர் பதிலளித்தார்: “மன்னா, அந்த யாகத்தில் நடந்த அற்புதங்களை நான் சொல்கிறேன்; கவனமாகக் கேளுங்கள். அந்தச் சபையில் ருத்ரர் ஒரு பெரிய அதிசயத்தைச் செய்தார்; அவர் அங்கே பிராமணர்களின் முன்னிலையில் குற்றம் சாட்டக்கூடிய வடிவில் தோன்றினார். விஷ்ணு எதையும் செய்யவில்லை; ஏனெனில் அவர் அங்கு கீழ்வகையில் இருந்தார். ஆனால், கோபர் சிறுவர்கள் அந்தக் கோபியைக் காணவில்லை என்பதால் வருந்தினர். அந்தக் கோபியர் பெண்கள் அனைவரும் பிரம்மாவிடம் வந்தனர்; அவளை யாக எல்லைக்குள் மடியில் கட்டியிருந்ததைப் பார்த்தனர். அப்போது அவளது தாயார், ‘மகனே!’ என்று அழைத்தார்; தந்தை, ‘மகளே!’ என்று அழைத்தார்; உறவினர்கள், ‘சகோதரி!’ என்று, தோழிகள், ‘தோழி!’ என்று அழைத்தனர். ‘உன்னை இங்கே யார் கொண்டு வந்தார், சிவந்த அலங்காரம் பூண்ட கால்களையுடையவளே? உன் உடையை யார் எடுத்தனர்? யார் உன்னை இந்த மெத்த துணியில் தைத்தனர்? உன் முடியை யார் ஜடையாகச் செய்து சிவந்த நூல் கட்டினர்?’ என்று கேட்டனர். இத்தகைய வார்த்தைகளை கேட்ட ஹரி தானே பதிலளித்தார். ‘நாங்கள் அவளை இங்கே கொண்டு வந்து மனைவியாக ஏற்படுத்தினோம்; அவளை பிரம்மா நம்பிக்கையுடன் ஒப்படைத்தார்—இங்கு வீணாகப் பேச வேண்டாம். அவள் தர்மவதி, பாக்கியசாலி, குடும்பத்தின் பெருமை; அவள் தர்மவதி அல்லையென்றால், இந்தச் சபைக்கே வந்திருக்க முடியாது. இதைக் கவனித்து, மிகுந்த பாக்கியசாலியானீர், துயரப்பட வேண்டாம்; உங்களுடைய இந்த மகள் பிரம்மாவை அடைந்துள்ளாள். யோகத்தில் லயமான யோகிகள், வேதங்களில் தேர்ந்த பிராமணர்களும் விரும்பினாலும், உங்கள் மகள் பெற்ற அந்த நிலையை அடைய முடியாது. நீங்கள் நல்லொழுக்கமும், தர்மத்திற்கும் பற்றுடையவராக இருப்பதை அறிந்து, நான் இந்தப் பெண்ணை விரிஞ்சிக்கு வழங்கினேன். இந்த ஆபீர மகளுடன் நீங்கள் பெரிய தெய்வீக உலகங்களை அடைவீர்கள்; உங்கள் வம்சத்திலும் தேவர்களின் காரியங்கள் நிறைவேறும். நானும் இங்கே அவதாரம் எடுப்பேன்; அது என் லீலை; நந்தன் மற்றும் பிறர் பூமிக்கு வரும்போது, அவர்களுடன் நான் இருப்பேன். அவர்கள் இறங்கும்போது, உங்கள் மகள்கள் எல்லாம் என்னுடன் இருப்பார்கள். அங்கே எந்தக் குற்றமும், பகையும், பொறாமையும் இருக்காது; கோபர்கள் தங்கள் கடமையைச் செய்வார்கள்; மனிதர்களுக்கு அச்சமில்லை.” இவ்வாறு அந்த யாகத்தில் நடந்த அற்புதங்களும், காயத்ரி பெற்ற பாக்கியமும், பிரம்மாவின் திருமணமும், தேவர்களின் கிருபையும், கோபியரின் ஆதங்கமும்—all இந்தக் கதையில் ஓர் அழகான ஓட்டமாக புனைந்துள்ளன.