இந்த நிகழ்வுகள் அற்புதமான முறையில் தொடர்கின்றன. ஒருநாள், சக்ரதேவனுடன் சேர்ந்து, புரூரவாஸ் வானில் ஒரு அதிசயமான காட்சியை கண்டார். கேசின் எனும் தானவர்கள் தலைவன், சித்ரலேகையுடன் சேர்ந்து, உர்வசியை வானில் ஏந்திச் சென்றான். இந்தக் காட்சியைப் பார்த்ததும், புரூரவாஸ் பல்வேறு ஆயுதங்களை பயன்படுத்தி, போரில் கேசினை வென்றார். இந்த கேசின், ஒருகாலத்தில் வஜ்ராயுதம் கொண்ட இந்திரனையே போரில் வென்றவன் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. போருக்குப் பிறகு, புரூரவாஸ் கேசினுடன் நட்பை ஏற்படுத்தினார். உர்வசியை இந்திரனுக்குக் கொடுத்தார். அந்த நாள் முதல் இந்திரனும் புரூரவாஸும் நெருங்கிய நண்பர்களாக ஆனார்கள். வஜ்ராயுதம் கொண்ட இந்திரன், மிகவும் மகிழ்ச்சியுடன், உலகங்களை எல்லாம் தாண்டும் பெருமை கொண்ட புரூரவாஸிடம், “அவளை நீ பெற்றுக்கொள்” என்று அருளினார். புரூரவாஸின் மகிழ்ச்சிக்காக, உர்வசி ஒரு பெரிய கதைப் பாடினார்—அது, பாரதனால் நடத்தப்பட்ட லக்ஷ்மியின் ஸ்வயம்பரக் கதையாகும். பின்னர், புரூரவாஸ், மேனகா, உர்வசி, ரம்பா ஆகியோருக்கு நடனமாட உத்தரவிட்டார். அப்போது, உர்வசி, லக்ஷ்மி வடிவில் அழகாக நடனமாடினார். ஆனால், நடனத்தின் போது, புரூரவாஸை பார்த்ததும், உர்வசி காதலில் முழுமையாக ஆழ்ந்துவிட்டாள். பழைய காலங்களில் கற்றுக்கொண்ட அனைத்து அங்கங்களையும், நடனக் குறிப்புகளையும் மறந்து விட்டாள். இந்த பிரிவால் பாரதன் மிகவும் கோபமடைந்து, “நீ 55 ஆண்டுகள் பூமியில் ஒரு கொடியாக இருப்பாய்” என்று சாபம் இடினார். பின்னர் உர்வசி தன் கணவனிடம் சென்று, நீண்ட வருடங்கள் வாழ்ந்தாள். சாப அனுபவத்துக்குப் பின், உர்வசி, புதனின் புதல்வனுடன் (புரூரவாஸுடன்) இணைந்தாள். அவர்களுக்கு எட்டு மகன்கள் பிறந்தார்கள்: ஆயு, த்ரிதாயு, வாஷ்யாயு, பலாயு, த்ருதிமத், வசு, திவ்யஜயு, சதாயு—இவர்கள் அனைவரும் தெய்வீக சக்தியும், வீர்யமும் கொண்டவர்கள். ஆயுவின் மகன் நஹுஷன், மேலும் வ்ருத்தசர்மா என்பவரும் பிறந்தார்கள். ராஜி, டண்டா, விஷாகா—இவர்கள் அந்த வம்சத்தில் ஐந்து பெரும் வீரர்கள். ராஜிக்கு நூறு மகன்கள் பிறந்தனர்; அவர்கள் ராஜேயர்கள் என அழைக்கப்பட்டார்கள். ராஜி, பாபமற்ற நாராயணனைத் துதி செய்து தவம் இருந்தார். விஷ்ணு அவருடைய தவத்தால் மகிழ்ந்து, ஒரு வரம் அளித்தார். அதன் பலனாக, ராஜி தேவர்கள், அசுரர்கள், மனிதர்கள் ஆகியோரையும் வென்றார். இதனால், தேவர்களும் அசுரர்களும் மூன்று நூறு ஆண்டுகள் போர் புரிந்தனர். பிரஹ்லாதனும் இந்திரனும் கடுமையான போரில் எவரும் வெற்றி பெறவில்லை. அப்போது, தேவர்களும் அசுரர்களும் தனித்தனியாக, நான்முகனாகிய பிரம்மாவை அணைந்தனர். “இவர்கள் இருவரில் யார் வெற்றி பெறுவார்கள்? ராஜி எங்கு நிற்கிறாரோ, அங்கு யார் வெல்வார்?” என்று கேட்டனர். இருவரும் ராஜியிடம் ஆதரவுக்காக விண்ணப்பித்தனர். ராஜி அசுரர்களிடம், “நான் உங்கள் தலைவனாக இருந்தால் மட்டும் சேர்வேன்” என்றார். ஆனால் அசுரர்கள் ஒப்புக்கொள்ளவில்லை; தேவர்கள் ஒப்புக்கொண்டார்கள். “நீங்கள் எங்கள் தலைவனாகி, எங்கள் எதிரிகளின் சக்தியை அழிக்க வேண்டும்” என்று கூறினர். பின்னர், வஜ்ராயுதம் கொண்ட இந்திரனால் அழிக்கப்பட வேண்டிய அனைவரும் அழிக்கப்பட்டனர். இந்திரன், ராஜியின் செயலால் மகிழ்ந்து, அவரை தன் மகனாக ஏற்றார். ராஜி, முன்பு இந்திரனுக்கு ராஜ்யத்தை வழங்கியபின், தவம் செய்ய சென்றார். பின்னர், ராஜியின் மகன்கள் இந்திரனின் சக்தியும், யாக பாகமும், ராஜ்யத்தையும் கைப்பற்றினர். தவத்தால் பெற்ற சக்தி மற்றும் தர்மத்துடன் அவர்கள் பெரும் ஆட்சி புரிந்தனர். இவ்வாறு ராஜ்யத்தையும், யாக பாகத்தையும் இழந்த இந்திரன் கவலையில், ப்ருஹஸ்பதியை நாடினார். “ஓ ப்ருஹஸ்பதி! என் யாக பாகமும், ராஜ்யமும் இழந்தேன்; மீண்டும் என் ராஜ்யத்தைப் பெற ஏதாவது செய்ய வேண்டும்” என்று வேண்டினார். பிருஹஸ்பதி, கிரக சாந்தி மற்றும் புஷ்டிகர ஹோமங்களால் இந்திரனுக்கு பெரும் பெருமிதம், சக்தி அளித்தார். பின்னர், ப்ருஹஸ்பதி ராஜியின் மகன்களை வேதத்திற்கு வெளியான ஜின மதத்தின் வழியில் இழுத்து, அவர்களை மயக்கினார். அவர்கள் வேதத்திலிருந்து விலகி, விவாதங்களில் மூழ்கினர். பிருஹஸ்பதி அவர்களை தர்மத்திலிருந்து விலக்கியார். உடனே, வேதத்திற்கு வெளியானவர்களாகி விட்ட ராஜியின் மகன்களை, இந்திரன் தனது வஜ்ராயுதத்தால் அழித்தார். இப்போது, நஹுஷனின் ஏழு தர்மசீலமான மகன்களைப் பற்றிச் சொல்கிறேன். அவர்கள்: யதி, யயாதி, சர்யாதி, உத்தான, பர, ஆயதி, வியதி—இவர்கள் ஏழு பேரும் அந்த வம்சத்தை விருத்தி செய்தார்கள். யதி, இளம் வயதிலேயே வைகானஸ யோகியாக ஆனார். யயாதி, தர்மத்தை மட்டுமே அடிப்படையாகக் கொண்டு, எப்போதும் ராஜ்யம் நடத்தினார். வ்ருஷபர்வனின் மகள் சர்மிஷ்டா, ப்ருகு குலத்தாராகிய பகவான் சக்ரயானின் மகள் தேவயானி ஆகிய இருவரும் யயாதிக்குத் துணைவியரானார்கள். இப்போது, யயாதியின் ஐந்து வாரிசுகளின் பெயர்களைச் சொல்கிறேன்: தேவயானிக்கு, யது மற்றும் துர்வசு என்ற இரண்டு மகன்கள் பிறந்தார்கள். சர்மிஷ்டாவுக்கு, த்ருஹ்யு மற்றும் புரு என்ற மகன்கள் பிறந்தார்கள். யது மற்றும் புரு, பாரதா, தங்கள் வம்சங்களை பெரிதும் வளர்த்தார்கள். இப்போது, புருவின் வம்சத்தைச் சொல்கிறேன்; அதில்தான் நீ பிறந்துள்ளாய். யதுவில் இருந்து யாதவர்கள் தோன்றினர்—அவர்களில் பலராமரும் கேசவரும் (கிருஷ்ணரும்) உள்ளனர். பூமியின் பாரத்தைத் தணிக்கவும், பாண்டவர்களின் நலனுக்காகவும், யதுவுக்கு ஐந்து மகன்கள் பிறந்தனர்; அவர்கள் தேவர்களின் மகன்களை ஒத்தவர்கள். அவர்களில் மூத்தவர் சஹஸ்ரஜித், பிறகு க்ரோஷ்டா, நீல, அஞ்சிக, ரகு. சஹஸ்ரஜித்தின் வாரிசு சதஜித் என்ற மன்னன். சதஜித்துக்கு மூன்று தர்மசீலமான வாரிசுகள்: ஹைஹய, ஹய, தாளஹய. ஹைஹயாவின் வாரிசு தர்மநேத்ரன், தர்மநேத்ரனின் மகன் குந்தி, குந்தியின் மகன் சம்ஹதன். சம்ஹதனின் வாரிசு மஹிஷ்மான், மஹிஷ்மானின் மகன் வீரியசாலி பத்ரசேனன். வாரணாசியில், முன்பே சொன்னபடி, ஒரு மன்னன் இருந்தார்; பத்ரசேனனின் மகன் தர்மசீலனாகிய துர்தமன். துர்தமனின் மகன் பீமன், தனகன் என்று அழைக்கப்பட்டவர்; தனகனுக்கு நான்கு புகழ்பெற்ற மகன்கள் பிறந்தனர். அவர்கள்: க்ருதாக்னி, க்ருதவீர்ய, க்ருததர்மா, க்ருதௌஜா. க்ருதவீர்யாவிலிருந்து அர்ஜுனன் தோன்றினார். இவ்வாறு, இந்த வம்சம், அதன் வீரர்கள், சாபங்களும், வரங்களும், போர்களும், தர்மத்தின் வெற்றியும், அற்புதமான முறையில் விரிந்தது.