பரமபத புராணம் 10.97.20 முதல் 10.97.59 வரையிலான இந்த பகுதியை, ஒரு புனிதமான, உருக்கமான கதை வடிவில் இங்கே தமிழில் சொல்கிறேன்: பிரம்மணர், பசு வடிவில், ஏழு கரங்களுடன், மூன்று வகையான பந்தங்களில் கட்டப்பட்டிருக்கும் அந்த தெய்வத்திற்கு வணக்கம் செலுத்தினார். அனைத்து யாகங்களும் தர்மத்தின் வடிவில், அந்த தெய்வத்தில் உருவம் உருவாகிறது என்று அவர் கூறினார். "உலகத்தின் இறைவா, தெய்வமே! உன்னை நேரில் கண்டேன்; மீண்டும் மீண்டும் வணங்குகிறேன். நீ அனைத்து உயிர்களின் உள்ளத்தில் உறைகிறாய்; தர்மத்தை விரும்பும் அனைவரும் உன்னை தேடுகிறார்கள்," என்று அவர் உருக்கமாக வணங்கினார். அதனால், அந்த தெய்வம் உயிர்களின் ஆட்சி, கொடுக்கும், காப்பாற்றும், தர்மத்தை தொடங்கும், பூமியில் தண்டை ஏந்தும் தெய்வமாகும். "நிச்சயமாக, அனைத்து தர்மங்களையும் உள்ளடக்கிய ஒரே முக்கிய தர்மத்தை கூறுங்கள்," என்று பிரம்மணர் கேட்டார். யமன், "பிரம்மணா, உன் ஸ்துதியால் நான் மிகவும் மகிழ்ந்துள்ளேன்," என்றார். "இன்னும், நீ வேத தர்மத்தை பின்பற்றுவதால், உன்னை நான் மதிக்கிறேன். யாருக்கும் சொல்லாத என் உன்னத ரகசியத்தை— அனைத்து தர்மங்களின் சாரம் எடுத்துப், ஒரே ஒரு விடையை நான் கண்டுள்ளேன்; அது பெரும் நரகக் கூட்டத்திலிருந்து விடுதலை தரும். சொல்ல முடியாத போதும், உன் பணிவிற்கு மகிழ்ச்சி கொண்டு, அதை உனக்கு கூறுகிறேன்," என்று யமன் சொன்னார். "பழைய வேதங்கள், சஞ்சலமும் அசஞ்சலமும் கொண்ட உலகிற்கு மாயை தரும்; படைப்பில் அந்த உன்னத தெய்வத்தை பேசினாலும், இறுதியில் எல்லா வேத வேறுபாடுகளும் விலக்கப்பட்டபோது, ஞானிகள் ஒரே விஷ்ணுவையே உறுதியாக அறிகிறார்கள்," என்று யமன் விளக்கினார். "சிவன், பிரம்மா, விஷ்ணு—இவர்கள் மூன்று, மூன்று வேதங்கள் எனக் கருதப்படுகிறார்கள்; விளக்கில் தீ, திரி, எண்ணெய் இருப்பது போல, ஹரியும் அப்படியே, பிரம்மணா," என்று கூறினார். "ஹரியை பக்தியுடன் வழிபட்டால், கோலோகா என்ற புனித உலகங்களை அடையலாம்; ஹரியை வழிபட்டால், எல்லா ஆசைகளும் கைப்பற்றும்," என்று யமன் கூறினார். "அனைத்து தர்மங்களில், தானம் மிக உயர்ந்தது, பிரம்மணா; தானம் மூலம் பாவம் அழிகிறது, தானம் மூலம் எல்லாம் கிடைக்கும்," என்று அவர் கூறினார். "தானம் ஐந்து வகை: எப்போதும், சில சமயங்களில், ஆசை காரணமாக, செழிப்பிற்காக, மற்றும் உன்னத தானம். காலை, மதியம், மாலை—இவை மூன்று நேரங்களில், சிறிது கூட, மனமுடன் தானம் செய்ய வேண்டும்; இதுவே நிரந்தர தானம் என்று கூறப்படுகிறது," என்று யமன் விளக்கினார். "தன் நலனை விரும்பும் ஒருவர், ஒரு நாளும் தானம் செய்யாமல் விடக்கூடாது; குடும்பத்தில் கொடுக்கப்பட்ட தானம், அந்த குடும்பத்தில் பயன் தரும்," என்று அவர் கூறினார். "அறிவில்லாமல், மாயையில், தானம் செய்யாமல், சாப்பிடும் ஒருவர், அவனுக்கு நான் நோய் உருவாக்கி, அவன் அனுபவத்தில் தடையாகிறேன்," என்று யமன் கூறினார். "அந்த மனிதனுக்கு, மிகுந்த வேதனையுடன், மெதுவாக எரியும் தீயுடன், துன்பம், செயல்களில் திருப்தி இல்லாமை—இவை எல்லாம் ஏற்படுத்துகிறேன்," என்று அவர் சொன்னார். "ஆனால், மூன்று நேரங்களில், பிரம்மணர் அல்லது தெய்வங்களுக்கு தானம் செய்யாமல், சுவையான உணவை சாப்பிடும் ஒருவர், பெரிய பாவம் செய்கிறார்," என்று யமன் கூறினார். "அவர்களை கடுமையான தவங்கள், நோன்புகள், உடலை வறட்சி செய்யும் செயல்கள் மூலம், நான் சுத்தம் செய்கிறேன்," என்று அவர் சொன்னார். "ஒரு தோல் வேலை செய்வவன், தயை இல்லாமல், கத்தியை கொண்டு தோலை உரிவது போல, அல்லது கெட்ட பொருளை உடைப்பது போல, நானும் பாவிகளை சுத்தம் செய்கிறேன்," என்று யமன் விளக்கினார். "பொதுவாக, பாவ செய்பவர்களை, சரியான மருந்துகள், கசப்பான கஷாயங்கள், சூடான நீர், வேதனைகள்—இவை மூலம், மருத்துவராக சுத்தம் செய்கிறேன்; மற்றவர்கள் அவன் விரும்பிய நலன்களை முன்பே அனுபவிக்கிறார்கள்," என்று யமன் கூறினார். "உயிர் தானம் கொடுக்கப்படவில்லை என்றால், என்ன செய்ய முடியும்? அந்த வடிவில், அவனை நோயால் சூழ்கிறேன்," என்று அவர் சொன்னார். "பாவிகள், சரியான நேரத்தில், தானம் செய்யவில்லை என்றால், நம்பிக்கையுடன், தங்கள் திறனுக்கு ஏற்ப—அவர்களை கடுமையான முறையில் எரிக்கிறேன்; இப்போது, சமய தானம் மற்றும் அதன் நேரங்களை கூறுகிறேன்," என்று யமன் சொன்னார். "பெரிய திருவிழா வந்தால், புனித இடம் சென்றால், தந்தையின் மரண நாளில், சிறப்பாக வைசாக மாதம் போன்ற புனித மாதங்களில்—இவை சமய தானம்," என்று அவர் விளக்கினார். "ஆசை காரணமாக தானம்—ஒரு விரதம், அல்லது விரும்பிய பலனை பெறும் நோக்கில், முறையாக, முழுமையாக கொடுக்கப்பட்ட தானம்—அது பலன் தரும்," என்று யமன் கூறினார். "அந்த தானத்தின் சக்தியால், நல்ல நோக்குடன் கொடுக்கப்பட்டால், அந்த பலனை அனுபவிக்கிறான்," என்று அவர் சொன்னார். "செழிப்பிற்கான வழிகள், யாகங்கள், பிற சடங்குகள், பிறவி, பூணூல், திருமணம் போன்ற நிகழ்வுகளில்—தானம் செய்ய வேண்டும்," என்று யமன் விளக்கினார். "கோயில்கள், கொடி, தெய்வ உருவங்கள் ஆகியவற்றின் பிரதிஷ்டையில், அதுபோன்ற செயல்களில், தானம் செழிப்பை தருகிறது," என்று அவர் கூறினார். "அந்த தானம், சந்ததி, அனுபவம், புகழ், சொர்க்க இன்பம்—all these grow. இப்போது, இறுதி வகை தானம் பற்றி சொல்கிறேன்—கேள், பிரம்மணா," என்று யமன் சொன்னார். "ஆசை குறைந்து, வயதாகி, முயற்சியுடன் தானம் செய்ய வேண்டும்; யாரிலும் நம்பிக்கை வைக்காதே," என்று அவர் அறிவுறுத்தினார். "நான் இறந்த பிறகு, என் மகன்கள், மனைவி, உறவினர், சகோதரர்கள் எப்படி வாழ்வார்கள்? நண்பர்கள் என் இல்லாமல் எப்படி இருப்பார்கள்?" என்று ஒருவர் எண்ணுகிறான். "அல்லது, எனக்கு செல்வம் இல்லாமல், மீண்டும் எப்படி வாழ்வேன்? இப்படி எண்ணி, தானம் செய்யவில்லை," என்று யமன் விளக்கினார். "நூறு ஆசை பந்தங்கள், துயரம், அறியாமை—இதில் கட்டப்பட்ட அந்த அறிவில்லா உயிர், இறப்பிற்கு செல்கிறான்; பின், அவன் பிள்ளைகள் அழுகிறார்கள்," என்று அவர் சொன்னார். "துயரத்தில், மாயையில், மனம் குழப்பத்தில், சிறிது, குறைந்த தானம் செய்ய முயல்கிறார்கள்," என்று யமன் கூறினார். "அந்த நேரத்தில், பெரிய துயரத்தில், தானம் மறந்துவிடுகிறார்கள், அல்லது பேராசையில், தானம் செய்யவே இல்லை," என்று அவர் விளக்கினார். "அவர்களின் தந்தை இறந்தது தெரிந்ததும், பாசம் உடைந்து விடுகிறது; இறந்தவன், அவன் பந்தத்தில் கட்டப்பட்டிருந்தான்," என்று யமன் சொன்னார். "தாகம், பசி, பல துயரங்கள்—இதில் சிக்கி, பயங்கர நரகத்தில் நீண்ட காலம் சுடப்படுகிறான்; சந்தேகம் இல்லை," என்று அவர் கூறினார். "அதனால், தானம் தானாகவே செய்ய வேண்டும்; சந்தேகம் வேண்டாம். மகன், பேரன், மனைவி, செல்வம்—இவை யாருடையது?" என்று யமன், வாழ்க்கையின் நிலையற்ற தன்மையை உணர்த்தினார். இவ்வாறு, யமன், தர்மத்தின் உன்னதமான ரகசியங்களை, தானம் மற்றும் அதன் பலனை, உயிரின் நிலையற்ற தன்மையை, உருக்கமாக விளக்கினார்.