அருமையாக, இந்தப் பத்ம புராணத்தின் ஸ்வர்க காண்டத்தில் உள்ள பக்திப் புகழ்ச்சி மற்றும் விஷ்ணு வழிபாட்டின் முறைகள் பற்றிய அத்தியாயங்களை, அவற்றின் வரிசையிலேயே, தமிழில் ஒரு உரையாடல் கதையாக விவரிக்கிறேன்: ஒரு நாள், சாக்களாகிய முனிவர்கள், விஷ்ணுவின் பக்தி மற்றும் வழிபாட்டின் சிறப்பை ஆராய்ந்து, ஒருவருக்கொருவர் பேசிக்கொண்டனர். அவர்கள் கூறினார்கள்: "அவரது பாதங்கள் பயனுள்ளவை; அவை இயக்கத்திற்காகவே உருவாகியவை. அவற்றை வழிபடுவதற்காக பயன்படுத்தும் கைகள்தான் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவை. ஹரியின் பாதங்களில் பணிவாக头குவிக்கும் தலை உயர்ந்தது; ஹரியை புகழும் நாவும், அவரது பாதங்களை நினைக்கும் மனமும், எல்லாம் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவை." "அவரது நாமத்தை கேட்ட உடனே புல்லுறும் முடிகள், அச்யுதனின் அருளால் கண்களில் வழியும் கண்ணீர் — இவை எல்லாம் புகழப்படுகின்றன. ஆனால், விதி மக்கள் பெரிதும் ஏமாற்றுகிறாள்; காரணம், ஹரியின் நாமத்தை உச்சரிப்பது மட்டும் போதும் விடுதலை பெற, ஆனால் மக்கள் அதைச் செய்ய மறுக்கின்றனர்." "அவர்கள் பெண்களின் சங்கத்துக்கு பற்றுள்ள தீயவர்கள்; கிருஷ்ணனின் நாமம் கேட்டால் அவர்களது முடிகள் புல்லுறுவதில்லை. அவர்கள் கட்டுப்பாடற்ற முட்டாள்கள்; பிள்ளைகள் போன்றவர்களுக்காக துயரத்தில் மூழ்கி, பல வார்த்தைகளால் அழுகிறார்கள், ஆனால் கிருஷ்ணனின் நாமத்தை புகழ மறுக்கின்றனர். இந்த உலகில் நாவை பெற்றிருந்தும், கிருஷ்ணன் நாமத்தை உச்சரிக்காமல், விடுதலைக்கு வழியாக கிடைத்த ஏணியை கவனமின்றி வீழ்த்துகிறார்கள்." "எனவே, ஒருவர் விஷ்ணுவை கர்ம யோகத்தின் மூலம் விழிப்புடன் வழிபட வேண்டும்; கர்ம யோகவழி விஷ்ணுவை வழிபடுவதால் அவர் உண்மையில் மகிழ்கிறார், வேறு வழியில் அல்ல. விஷ்ணு வழிபாடு, எல்லா தீர்த்தத்துக்கும் மேலான தீர்த்தமாகக் கூறப்படுகிறது; தீர்த்தங்களில் நீராடி, குடித்து, முழுகி பெறும் பலன், கிருஷ்ணனை சேவிப்பதால் கிடைக்கும். ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவர்கள் மட்டுமே ஹரியை கர்ம யோகத்தால் வழிபடுகின்றனர்." "அதனால், முனிவர்களே, கிருஷ்ணனை, பரமமங்களமானவரை, வழிபடுங்கள்," என்று அவர்கள் கூறினர். இவ்வாறு, ‘விஷ்ணு பக்திப் புகழ்ச்சி’ என்ற ஐம்பதாவது அத்தியாயம் முடிகிறது. அடுத்து, முனிவர்கள் சூதரை நோக்கி கேட்டனர்: "ஓ சூதா, ஹரியை வழிபடுவதற்கான கர்ம யோகப் பழக்கம் எப்படி? அவர் எப்படி மகிழ்கிறார் என்பதை, உலக நலனுக்காகவும் தர்மம் நிலைக்கவும், எங்களுக்குக் கூறுங்கள். இந்த உடல் கொண்ட கர்ம யோகத்தைப் பற்றியும் விளக்குங்கள்; நாங்கள் கேட்க ஆவலுடன் நிற்கிறோம்." சூதர் பதிலளித்தார்: "இதேபோல், பழங்காலத்தில், சத்யவதி மகன் வியாசரிடம், தீபம் போல ஒளிரும் முனிவர்கள் கேட்டனர். வியாசர் அவர்களுக்கு பதில் அளித்தார்; அதை நீங்கள் கேளுங்கள்." வியாசர் கூறினார்: "முனிவர்களே! நான் கூறப்போகும், பிராமணர்களுக்கான நித்ய கர்ம யோகத்தைத் திரும்பிச் சொல்கிறேன்; இது பரம பலனை அளிக்கிறது. பிராமணர்களுக்காக, எல்லாம் மரபில் நிறுவப்பட்டுள்ளது; பழங்காலத்தில், மனு முனிவர்களிடம் இதை கூறினார். இது அனைத்து நோய்களையும் போக்கும், புண்ணியமானது, முனிவர்களால் பழக்கப்பட்டது. மனதை ஒருமித்துப் கேளுங்கள்." "உபநயன சடங்கினை முடித்த பிறகு, இருமுறை பிறந்தவர்கள், எட்டாவது ஆண்டில் (கருவிலிருந்து அல்லது பிறப்பிலிருந்து), தங்கள் மரபுச் சடங்கின்படி வேதங்களை படிக்க வேண்டும். அவர் தம்பட்டம், பாசக்கயிறு, பூணூல், கருப்பு மான் தோல் அணிந்து, முனிவராக வாழ வேண்டும், உபசமார்த்தி, ஆசானுக்காக செயல்பட வேண்டும், ஆசானின் முகத்தை நோக்க வேண்டும்." "பூணூலுக்காக, பிரம்மா பழங்காலத்தில் பருத்தி நூலை உருவாக்கினார்; பிராமணர்களுக்கு மூன்று மடிப்பான பூணூல், அல்லது குசா புல், அல்லது துணியால் செய்யலாம். இருமுறை பிறந்தவர் எப்போதும் பூணூலை அணிந்து, சிகையை கட்டிக்கொள்ள வேண்டும்; இல்லையெனில், செய்யும் யாகம் தவறாகும்." "அவர் மாற்றப்படாத ஆடையை, அல்லது குங்குமம் கலந்த பருத்தி துணியை அணிய வேண்டும்; அதேபோல், வெள்ளை, நன்கு பின்னிய துணி சிறந்தது. மேலாடை, கருப்பு மான் தோல்; இல்லையெனில், காளை தோல், செம்மரி புல் ஆகியவை மரபுப்படி அணியலாம்." "வலது கை உயர்த்தி, இடது மீது வைத்து, பூணூலை உபவீதமாக அணிய வேண்டும்; கழுத்தில் போட்டால், அது நிவீதம். இடது கை உயர்த்தி, வலது மீது வைத்தால், பிராசீனவீதம் என்று அழைக்கப்படுகிறது; இது பித்ரு கர்மங்களுக்கு உபயோகிக்க வேண்டும்." "அக்னி அறையில், காளை குடிலில், ஹோமம், தவம், வேதபடிப்பு, உணவு, பிராமணர்களின் முன்னிலையில், வழிபாடு, ஆசானின் முன்னிலையில், சந்திரோதயம், நல்லவர்களின் சங்கத்தில் — எப்போதும் பூணூலை அணிய வேண்டும்; இது நித்ய விதி." "முஞ்ச புல்லால் மூன்று மடிப்பாக பிராமணருக்கான பாசக்கயிறு செய்ய வேண்டும்; முஞ்ச இல்லையெனில், குசா புல், அல்லது ஒரு அல்லது மூன்று முடிச்சாக செய்யலாம். இருமுறை பிறந்தவர், பம்பு மற்றும் பலாச மரம் ஆகியவற்றால் இரண்டு தடி எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும்; அவை சிகை வரை நீளமாக இருக்க வேண்டும், அல்லது யாகத்துக்கு ஏற்ற மரத்தால், மென்மையான, குற்றமில்லாத தடியும் அணியலாம்." "மாலை மற்றும் காலை நேரத்தில், இருமுறை பிறந்தவர், பக்தியுடன் சந்த்யா வந்தனம் செய்ய வேண்டும்; ஆசை, பேராசை, பயம், மயக்கம் ஆகியவற்றால் அதை விட்டு விட்டால், அவர் வீழ்ச்சி அடைவார். அதன் பிறகு, தூய மனதுடன், மாலை மற்றும் காலை ஹோமம் செய்ய வேண்டும்; நீராடி, தேவர்கள், முனிவர்கள், பித்ருக்கள் ஆகியோருக்கு திருப்தி அளிக்க வேண்டும்." "தேவர்களை மலர், இலை, யாவம், நீர் ஆகியவற்றால் வழிபட வேண்டும்; எக்காலமும், பெரியவர்களுக்கு மரியாதையுடன், தர்மப்படி வணங்க வேண்டும். சரியான வணக்கத்துடன், 'நான் இவன், ஓ பெரியவரே' என்று சொல்ல வேண்டும்; தூக்கத்தால் அல்லது சோம்பலால் இல்லாமல், நீண்ட ஆயுள், ஆரோக்கியம் பெற வேண்டும்." "வணக்கத்திற்கு பதிலாக, பிராமணர் 'நீ நீண்ட ஆயுள் பெற வேண்டும், சாந்தமானவரே' என்று சொல்ல வேண்டும்; பெயரின் கடைசி எழுத்தை நீட்டிக்க வேண்டும். வணக்கத்திற்கு பதில் சொல்லத் தெரியாத பிராமணரை, அறிஞர்கள் வணங்க கூடாது; அவர் சுத்ரன் போலவே." "ஆசானின் பாதங்களை பிடிக்கும்போது, இடது பாதத்தை இடது கையால், வலது பாதத்தை வலது கையால் தொட வேண்டும். உலகியலானது, வேதம், ஆன்மிகம் — எந்த அறிவையும் முயற்சியுடன் பெற்ற பிறகு, முதலில் ஆசானை வணங்க வேண்டும்." "தேவர்களுக்கு செய்யும் செயல்களில், நீர், உபசமார்த்தி, மலர், ஹோமம் செய்யும் குசா போன்றவற்றை எடுத்துக்கொள்ள கூடாது." இவ்வாறு, பத்ம புராணத்தில், விஷ்ணு பக்தியின் புகழ்ச்சி மற்றும் பிராமணர்களுக்கான கர்ம யோக வழிபாட்டின் முறைகள், முனிவர்கள் கேட்டபடி, சூதர், வியாசர், மற்றும் மனு முனிவர் கூறியபடி, பிராமணர்களுக்கு நித்ய விதியாக விளக்கப்படுகின்றன.