ஒரு நாள், அந்த பரிசுத்தமான முனிவர்கள் அனைவரும் கூடி, சூதர் மகரிஷியை நோக்கி, “இந்த பாரதத் தேசத்திலும், இமயமலைப் பகுதியில் வாழும் மக்களின் ஆயுள், பலம், சுபாசுபங்கள் பற்றியும், இதன் கடந்த காலம், நிகழ்காலம், எதிர்காலம், மற்றும் ஹரிவர்ஷம் பற்றியும் விரிவாகக் கூறுங்கள்” என்று கேட்டனர். அதற்கு சூதர் பதிலளித்தார்: “பாரதத் தேசத்தில் நான்கு யுகங்கள் உள்ளன—கிருதயுகம், த்ரேதாயுகம், த்வாபரயுகம், மற்றும் திஷ்யயுகம். முதலில் கிருதயுகம், அதன் பின் த்ரேதாயுகம், பின்னர் த்வாபரயுகம், அதன்பின் திஷ்யயுகம் வந்தன. கிருதயுகத்தில், முனிவர்களே, மனிதர்களின் ஆயுள் நாலாயிரம் ஆண்டுகள் இருந்தது. த்ரேதாயுகத்தில் மூவாயிரம் ஆண்டுகள், த்வாபரயுகத்தில் இரண்டாயிரம் ஆண்டுகள், இப்போது திஷ்யயுகத்திலும் அதுவே நிலவுகிறது. இக்காலத்தில் சிலர் கருவிலேயே இறந்து விடுகின்றனர்; பிறந்தவர்களும் இறப்பர். ஆனால், பலம், ஞானம், வீரியம் மிகுந்தவர்கள் நூற்றுக்கணக்கிலும் ஆயிரக்கணக்கிலும் பிறக்கின்றனர். கிருதயுகத்தில், வலிமை மிகுந்த, அழகும் அறமும் நிறைந்த பிராமணர்கள், தவசில் சிறந்து விளங்கும் முனிவர்கள் பிறந்தனர். அவர்கள் உற்சாகமும், உயர்ந்த மனமும், சத்தியவாதமும், அழகும், வலிமையும், வில்லில் நிபுணத்துவமும் கொண்டவர்கள். போரில், வீரமான க்ஷத்திரியர்கள் பிறக்க, த்ரேதாயுகத்தில் எல்லா க்ஷத்திரியர்களும் உலக அரசர்களாக விளங்கினர். த்வாபரயுகத்தில், எல்லா சாதிகளிலும் உற்சாகமும் வலிமையும் கொண்டவர்கள் பிறந்து, ஒருவரையொருவர் அழிக்க விரும்பினர். திஷ்யயுகத்தில், மனிதர்கள் வீரியமும், அகந்தையும், கோபமும், பேராசையும், பொய்யும் நிறைந்தவர்களாக பிறக்கின்றனர். இக்காலத்தில் பொறாமை, அகந்தை, கோபம், வஞ்சகம், பகை, காமம், பேராசை ஆகியவை உயிரினங்களில் எழுகின்றன. த்வாபரயுகத்தின் நடுவில் ஒரு சுருக்கம் நிகழ்கிறது; அப்போது ஹைமவதம் (இமயமலைப் பகுதி) மற்றும் ஹரிவர்ஷம் சிறப்பு வாய்ந்ததாக விளங்குகின்றன. இவ்வாறு பல்வேறு மக்கள் மற்றும் சமூகங்கள்—ஒரே வீட்டில் வாழும் குலத்யர்கள், ஹூணர்கள், பாரசிகர்கள், ரமணர்கள், தசமாலிகர்கள், க்ஷத்திரிய குடிகள், வைசியர், சூத்திரர் குடும்பங்கள், சூரர்கள், அபீரர்கள், தரடர்கள், காஷ்மீரிகள், கந்திகர்கள், துஷாரர்கள், பத்மகர்கள், மலைக் குகைகளில் வாழ்பவர்கள், அத்ரேயர்கள், சபிரதர்கள், ஸ்தானபோஷகர்கள், ட்ரோசகர்கள், கலிங்கர்கள், பல்வேறு கிராதக் கூட்டங்கள், தோமரர்கள், கரபஞ்சகர்கள்—இவர்கள் எல்லாரும் பல்வேறு திசைகளிலும், பல்வேறு வலிமையும் குணங்களும் கொண்டு வாழ்ந்தனர். அவர்களின் செயல்பாடுகளின்படி, தர்மம், அர்த்தம், காமம் எனும் மூன்று புருஷார்த்தங்களின் மகத்தான பலனும் கிடைக்கிறது. அப்போது முனிவர்கள், “ஜம்பூத்வீபத்தை நீ சரியாக விவரித்தாய்; அதன் விட்டமும், கடலின் அளவும், சாகத்வீபம், குசத்வீபம், சால்மலத் தீவு, கிரௌஞ்சத் தீவு ஆகியவற்றின் உண்மையான அளவையும் கூறு” என்று கேட்டனர். சூதர் சொன்னார்: “இந்த உலகம் ஏழு தீவுகளால் சூழப்பட்டுள்ளது; அவற்றை விவரமாகக் கேளுங்கள். ஜம்பூமலையின் விட்டம் பதினெட்டாயிரம் யோஜனமும், அறுச்சதம் கூடவும் உள்ளது. உப்புக் கடலின் விட்டம் அதைவிட இரட்டிப்பு; அது பல்வேறு மக்களாலும், மணிகளாலும், பவளங்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளது. பல்வேறு கனிம மலைகளால் அழகுபெற்று, சித்தர்கள், சாரணர்கள் சுற்றிவளைத்து, ஒரு முழுமையான வட்டமாக உள்ளது. இப்போது சாகத்வீபத்தை விவரிக்கிறேன்: அது ஜம்பூத்வீபத்தை விட இரட்டிப்பு அகலமும், அதனை சுற்றியுள்ள பால் கடலும் அதேபோல் இரட்டிப்பு அகலமும் கொண்டது. அங்கு புனிதமான தேசங்கள் உள்ளன; மக்களுக்கு இறப்பு இல்லை; பஞ்சமும் இல்லை, ஏனெனில் அவர்கள் புவியும் சக்தியும் பெற்றவர்கள். இதுவே சாகத்வீபத்தின் சுருக்கமான விவரம். முனிவர்கள் மேலும் கேட்டனர்: “சாகத்வீபத்தின் முழு விபரமும் கூறு.” சூதர் சொன்னார்: “அங்கு ஏழு மணிமலைகள் உள்ளன; அவற்றின் பெயர்களையும், மணிநதிகளையும் கூறுகிறேன். அவற்றில் முதன்மை மேருமலை; அது தேவர்கள், முனிவர்கள், கந்தர்வர்கள் சூழ்ந்த புகழ்பெற்றது. அதற்கு கிழக்கே மலயமலை உள்ளது; அங்கிருந்து மேகங்கள் எழுந்து பரவுகின்றன. அதன் பின் ஜலதரமலை; அங்கிருந்து இந்திரன் உன்னதமான நீரை எடுத்து கொள்கிறான். அங்கிருந்து, வான்காலத்தில், மழை பொழிகிறது; அங்கு உயர்ந்த ரைவதகமலை நிலைபெற்றுள்ளது. வானில் ரேவதி நட்சத்திரம் பிரம்மாவின் கட்டளையால் அமைக்கப்பட்டுள்ளது. வடக்கே, சியாமமலை உள்ளது; அது புதிய மேகங்களைப் போல் பிரகாசித்து, உயரமும் அழகும் வாய்ந்தது. அந்த மலைக்கருகில் வாழும் மக்கள், மகிழ்ச்சியுடன், கருப்புத் தோற்றத்தைப் பெற்றனர். இதைக் கேட்ட முனிவர்கள், “இங்கு மக்கள் எப்படி கருப்புத் தோற்றம் பெற்றனர்?” என்று சந்தேகமடைந்தனர். சூதர் கூறினார்: “இந்த ஏழு தீவுகளிலும் வெள்ளை நிறக் காகங்களும், கருப்பு நிறக் காகங்களும், வேறுபட்ட நிறங்களும் உள்ளன; அதுபோலவே மக்களும் பல்வேறு நிறங்களில் உள்ளனர்.” இவ்வாறு, அந்த முனிவர்களின் கேள்விகளுக்கு சூதர் மகரிஷி சீராகப் பதிலளித்து, பாரதத் தேசத்தின் மக்களின் வாழ்வும், யுகங்களும், தீவுகளும், மலையும், மக்களின் தன்மையும், அவர்களின் நிறம் வரையிலும் எல்லாவற்றையும் விரிவாக எடுத்துரைத்தார்.