இந்த நிகழ்வுகளை நான் உங்களுக்கு ஒரு தொடர்ச்சியான, உயிரோட்டமான கதை வடிவில் சொல்கிறேன்: சுகலா என்ற பெண்ணின் மனம், தனது கணவரை மீண்டும் காணும் ஆவலால் நிரம்பியிருந்தது. அவளது உறுதியும், கணவனை மீண்டும் காணும் ஆசையும், அவளது மனம் எவ்வளவு நிலையானது என்பதை தேவர்கள் தலைவர் இந்திரன் ஆழமாக சிந்தித்தான். இந்திரன், அமரர்களின் தலைவன், சுகலாவின் உன்னதமான கணவன்பற்றான பக்தியை கவனமாக ஆய்ந்தான்; அவளது வீரமும், காதலும் சோதிக்க வேண்டும் என்று முடிவெடுத்தான். பின்னர், தேவர்கள் அரசன், ஆர்வமுடன், மனதில் காமதேவனை நினைத்தான். மலர்களால் ஆன விலையும், ரதி என்ற தனது அன்புமணியும் உடன், மீனகேது எனும் காமதேவன் வந்தான். அவன், சிரமுடன் கையைக் கூப்பி, ஆயிரம் கண்கள் கொண்ட இந்திரனை வணங்கினான். "ஓ ஆண்டவனே, என்னை இப்போது நினைத்ததற்கு என்ன காரணம்? உத்தரவிடுங்கள், புகழ் வழங்கும் ஆண்டவனே, என் முழு ஆற்றலுடன் செய்கிறேன்," என்று காமதேவன் கேட்டான். இந்திரன் பதிலளித்தான்: "சுகலா மிகவும் பாக்கியசாலி, கணவன்பற்றும் பக்தியும் கொண்டவள். கேள், காமதேவா, நீ உன் சிறந்த உதவியை வழங்க வேண்டும்." "அந்த உன்னதமான, நற்குணம் கொண்ட சுகலாவை நீ கவர்ந்து கொண்டு வர வேண்டும்," என்று சக்கிரன் கூறியதும், காமதேவன் "அப்படியே செய்வேன், ஆயிரம் கண்கள் கொண்ட தேவா; உங்களுக்கு மகிழ்ச்சி தர, நான் என் உதவியை வழங்குகிறேன்," என்றான். அதன்பின், அந்த வலிமைமிக்க காமதேவன், முனிவர்களால் வெல்ல முடியாதவன், "நான் தேவர்களையும், பெரிய முனிவர்களையும் வெல்ல முடியும். பெண்கள், உடல் பலம் இல்லாதவர்கள், அவர்களை வெல்வது எளிது. அவர்களின் உடலின் அனைத்து உறுப்புகளிலும் நான் வசிக்கிறேன்," என்று கூறினான். "நான் பெண்களின் நெற்றியில், மார்பில், கண்களில், முடி முனைகளில், நாபியில், இடுப்பில், முதலில், இடப்புறங்களில், கருவில், உதடுகளில், பற்களின் அடியில், அங்கங்களிலும், துணை அங்கங்களிலும், எங்கும் இருக்கிறேன். என் இருப்பால், பெண்கள் மூலம், ஆண்களை அழிக்கிறேன்," என்று விளக்கினான். "அவர்களும், இயல்பாக, என் அம்புகளால் வாடி, தங்கள் தந்தை, தாய், உறவினர் யாரையும் பார்த்தாலும், அவர் Handsome-ஆகவும், நற்குணம் கொண்டவராகவும் இருந்தால், என் அம்புகள் தாக்கினால், அவள் மனம் சலித்துவிடும். விளைவுகளை கவனிக்க மாட்டாள். பெண்களின் கருவும், மார்பும், உச்சியில் துடிக்கும்; அவர்களுக்கு நிலைத்த தன்மை இல்லை, நற்குணம் கொண்டவரையும் அழிக்கிறேன்," என்றான். இந்திரன் கூறினான்: "நான் ஒரு Handsome, நற்குணம் கொண்ட, செல்வமுள்ள மனிதனாக மாறுவேன். ஆர்வத்திற்காக, காமதேவா, இந்த பெண்ணை சலனப்படுத்துவேன். ஆசையால், பயத்தால், பேராசையால், ஏதாவது காரணத்தால் அல்ல; மயக்கத்தால், கோபத்தால் அல்ல—உண்மையாக, உண்மையாக, ஆனந்தத்திற்காக." "அவளது பெரிய, உண்மையான பதிவிரதத்தை எப்படி காண முடியும்? அதை வெளிப்படுத்துவேன்; இங்கு உன் மயக்கம் காரணம்." இவ்வாறு காமதேவனை பணித்துவிட்டு, இந்திரன் தானாகவே உருவம் மாற்றி, அழகும், நற்குணமும் கொண்ட மனிதனாக மாறி, அனைத்து ஆபரணங்களும் அணிந்து, எல்லா இன்பங்களும் கொண்ட, generosity-யும் நிறைந்த, சுகலா இருக்கும் இடத்திற்கு சென்றான். அங்கு, சுகலாவின் கணவர் கிரிகாலாவின் அன்பு மனைவி, அந்த தேவியான சுகலா வசிக்கும் இடத்தில், இந்திரன் தனது அழகு, இயல்பு, குணம், நடத்தை அனைத்தையும் காட்டினான். ஆனால், அந்த அழகுள்ள மனிதனை சுகலா கவனிக்கவில்லை; அவள் எங்கு சென்றாலும், தன்னை மட்டுமே பார்த்தாள். அவளது மனம் முழுவதும் longing-ஆக இருந்தது; தன்னை மட்டும் பார்த்து, தன்னையே நினைத்தாள். ஆயிரம் கண்கள் கொண்ட இந்திரன், எல்லா ஆசை சைகைகளையும் வெளிப்படுத்தினான். சுகலா எங்கு சென்றாலும்—சாலை சந்திப்பில், பாதையில், தீர்த்தங்களில்—இந்திரன் அவளை பார்த்தான். இந்திரன் அனுப்பிய தூது, சுகலாவை அணுகி, அவளிடம் புன்னகையுடன் பேசினாள்: "ஆஹா, என்ன உண்மை, என்ன பெரிய பொறுமை, என்ன ஒளி, என்ன சகிப்புத்தன்மை! இந்த உலகத்தில், அழகான முகம் கொண்டவளே, உன்னை போன்ற பெண்கள் இல்லை." "நீ யார், சுபகாரியாளி? யாருடைய மனைவியாக இருப்பாய்? பூமியில், எந்த மனிதனும் பாக்கியசாலி, ஏனெனில் அவனுக்கு நீ போன்ற நற்குணம் கொண்ட மனைவி கிடைக்கும்." தூதின் வார்த்தைகளை கேட்ட சுகலா, "வணிகர் குலத்தில் பிறந்த, சத்தியத்திற்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்ட நற்குணம் கொண்ட மனிதன், என் கணவர்," என்று பதிலளித்தாள். "அந்த புத்திசாலி, சத்தியமான வணிகர் கிரிகாலாவின் அன்பு மனைவி நான்; உனக்கு உண்மையை சொல்கிறேன்." "என் கணவர், அந்த நற்குணம் கொண்ட, புத்திசாலி மனிதன், தீர்த்த யாத்திரைக்கு சென்றுள்ளான்; இப்போது, என் கணவர் இல்லாமல் இருக்கிறேன்." "கேள், மூன்று வருடங்கள் கடந்துவிட்டது, என் பெரிய மனம் கொண்ட கணவர் பிரிந்தது; அவரில்லாமல் நான் துயரத்தில் இருக்கிறேன்." "இவை எல்லாம் என் கதையை சொன்னேன்; நீ யார் என்று கேட்டாய்—சொல்லுங்கள், தயவு செய்து." "தூதியின் வார்த்தைகளை கேட்ட சுகலா, 'நீ இவ்வாறு கேட்கிறாய், நல்லவளே; எனவே, எல்லாவற்றையும் சொல்கிறேன்." "நான் உன்னிடம் வந்துள்ளேன், அழகானவளே, ஒரு நோக்கத்திற்காக; கேள், சொல்கிறேன், கேட்ட பிறகு, யோசிக்கவும்." "உன் கருணையற்ற கணவர் உன்னை விட்டுவிட்டான், அழகான முகம் கொண்டவளே; அவன் தனது அன்பு மனைவிக்கு துன்பம் தருகிறவன், அவனை என்ன செய்வாய்?" "அவனை விட்டுவிட்டவன், நற்குணம் கொண்டவன், ஆனால் தீயவன்; whether he has gone, lives, or is dead, அவன் உனக்கு என்ன?" "அந்தவனைவிட்டு, ஏன் வீணாக துயரப்படுகிறாய்? உன் தெய்வீக உடலை, பொன்னோடு ஒப்பிடும் ஒளியைக் கொண்ட உடலை, ஏன் அழிக்கிறாய்?" "குழப்பத்தில், ஒருவன் மகிழ்ச்சியை பெற முடியாது; குழந்தை பருவத்தில், childish play மட்டுமே; இளமை வந்தாலும், இளமை பருவத்தில் மட்டுமே மகிழ்ச்சி." "முதுமையில் துன்பம் வரும்; உடல் சிதைந்து போகும். இளமை பருவத்தில், அழகான முகம் கொண்டவளே, எல்லா இன்பங்களும் மகிழ்ச்சியாக அனுபவிக்கப்படுகின்றன." இவ்வாறு, சுகலாவின் பதிவிரதம், அவளது மனம், இந்திரன், காமதேவன், தூது—all அவர்கள் கூறும் வார்த்தைகள், சுகலாவின் பதில்கள்—அனைத்தும் இந்த நிகழ்வின் ஓட்டத்தில், அவளது உறுதி, பக்தி, சோதனை, தூது வழியாக வெளிப்பட்டன.