प्रायोपवेशं प्रयतः प्रयत्नाद्यस्तेषु कुर्यात्प्रमदा पुमान्वा। तीर्थेपि संयोज्य मनोपि चेत्थं भुंक्ते फलं ब्रह्मगृहे यथेष्टम्
तस्योपकंठे म्रियते हि यैस्तु कर्मक्षयात्स्थावरजंगमैश्च। ते चापि सर्वे सकलं प्रसह्य लभंति यज्ञस्य फलं दुरापम्
ततस्तु सा धर्मफलारणी च जन्मादिदुःखार्दितचेतसां तु। सर्वात्मना चारुफला सरस्वती सेव्या प्रयत्नात्पुरुषैर्महानदी
तत्र ये सलिलं पूतं पिबंति सततं नराः। न ते मनुष्या देवास्ते जगत्यामिह संस्थिताः
यज्ञैर्दानैस्तपोभिश्च यत्फलं प्राप्यते द्विजैः। तदत्र स्नानमात्रेण शूद्रैरपि स्वभावजैः
दर्शनात्पुष्करस्यापि महापातकिनोपि ये। तेपि तत्पापनिर्मुक्ताः स्वर्गं यांति तनुक्षये
तत्रोपवासी यज्ञस्य पुंडरीकस्य यत्फलम्। तत्प्राप्नोति नरः क्षिप्रमल्पायासेन पुष्करे
माघमासे तिलान्यस्तु प्रयच्छति च स द्द्विजे। यथाशक्ति च भक्त्या च स विष्णुभवने वसेत्
तत्रोपवासं स्नानं च पंचगव्याशनं तथा। यः करोति नरः सोपि देहांते स्वर्गमाप्नुयात्1.32.
वसंति तत्समीपस्था येपि तस्करजातयः। तेपि तस्यानुभावेन स्वर्यांति च न संशयः
ये पुनः शूद्रवृत्तिस्थास्त्रिरात्रोपोषिता नराः। प्रयच्छंति द्विजेष्वर्थं ब्रह्मशक्तिसमन्विताः
ते मृता यानमारूढाः पद्मासनचतुर्भुजाः। ब्रह्मणा सह सायुज्यं प्राप्नुवंत्यपुनर्भवम्
गंगोद्भेदं यत्र गंगा संप्राप्ता सरितां वराम्। सरस्वतीं द्रष्टुकामा सांत्वार्थे प्रोद्गतांऽबरात्
तत्र गत्वा पयःपूतं सुरसिद्धनिषेवितम्। सारस्वतं च विमलं विद्याधरगणार्चितम्
पीतमेकांजलिमितं येनाप्तं तेन तत्परं। अवलोक्य दिशं पूर्वामाह गंगे सखि त्वया
एकाकिनी वियुक्तास्मि क्व यास्येहमबांधवा। तां विज्ञाय ततो गंगा रुदंतीं शोककर्शिताम्
पूर्वदेशात्समायाता द्रष्टुं तां दीनमानसाम्। दृष्ट्वा च तां महाभागां परिष्वज्य तु पीडिताम्
नेत्रे प्रमृज्य चैतस्याः प्राह गंगा वचस्तदा। मा रोदीस्त्वं महाभागे दुःष्करं ते कृतं सखि
देवकार्यं यदन्येन कर्तुं शक्येत नैव हि। एतस्मात्ते महाभागे द्रष्टुं देवाः समागताः
एषां च क्रियतां पूजा वाङ्मनः काय कर्मणा। सरस्वती सुरेंद्राणां कृत्त्वा पूजा विधिक्रमम्
क्रमेण ब्रह्मजा पश्चात्संगता तु सखीजनम्। ज्येष्ठमध्यमयोर्मध्ये संगमो लोकविश्रुतः
पश्चान्मुखी ब्रह्मसुता जाह्नवी तु उदङ्मुखी। ततस्ते विबुधाः सर्वे पुष्करं ये समागताः
विदित्वा दुष्करं कर्म तस्या स्तुतिमकारयन्। त्वं बुद्धिस्त्वं मतिर्लक्ष्मीस्त्वं विद्या त्वं गतिः परा
त्वं श्रद्धा त्त्वं परा निष्ठा बुद्धिर्मेधा रतिः क्षमा। त्वं सिद्धिस्त्वं स्वधा स्वाहा त्वं पवित्रं मतं महत्
संध्या रात्रिः प्रभा भूतिर्मेधा श्रद्धा सरस्वती। यज्ञ विद्या महाविद्या गुह्यविद्या च शोभना
आन्वीक्षिकी तु या वार्ता दंडनीतिश्च कथ्यते। नमोस्तु ते पुण्यजले नमः सागरगामिनि
नमस्ते पापनिर्मोके नमो देवि जगत्प्रिये। एवं स्तुता हि सा देवी दिव्या स्वार्थपरायणैः
एवं सा प्राङ्मुखी तत्र स्थिता देवी सरस्वती। सर्वतीर्थमयी देवी सर्वामरसमन्विता
प्राची सेति बुधैर्ज्ञेया ब्रह्मणो वचनं तथा। तत्र शुद्धावटंनाम तीर्थं पैतामहं स्मृतम्
दर्शनेनापि वै तस्य महापातकिनोपि ये। भोगिभोगान्समश्नंति विशुद्धा ब्रह्मणोंतिके