अश्वमेधफलं तस्य दर्शनादेव जायते। एकविंशगणोपेतो वैकुंठे वासमाप्नुयात्
भुक्त्वा तु विपुलान्भोगान्कल्पानां तु शतत्रयम्। तदंते जायते राजा सार्वभौमः क्षिताविह
तोयधारा तु सा भीष्म अंगुष्ठाग्राद्विनिःसृता। नदी सा वैष्णवी प्रोक्ता विष्णुपादसमुद्भवा
अनेन कारणेनाभूद्गंगा विष्णुपदी नृप। यया सर्वमिदं व्याप्तं त्रैलोक्यं सचराचरम्
अंगुष्ठाग्रक्षतादंडाद्यत्प्रविष्टं जलं शुभम्। प्राप्तं देवनदीत्वं तु यातु विष्णुपदी नदी
देवनद्या तया व्याप्तं ब्रह्मांडं सचराचरम्। विभूतिभिर्महाभाग सर्वानुग्रहकाम्यया
स बाष्कलिर्वामनेन उक्तः पूरय मे क्रमान्। अधोमुखस्तदा जात उत्तरं नास्य विंदति
मौनीभूतं तु तं दृष्ट्वा पुरोधा वाक्यमब्रवीत्। स्वाभाविकी दानशक्तिर्न तु स्रष्टुं वयं क्षमाः
यावतीयं धरा देव सा दत्तानेन ते प्रभो। उक्तो बाष्कलिना विष्णुर्यावन्मात्रा वसुंधरा
या सृष्टा भवता पूर्वं सा मया न च गोपिता। अल्पाभूमिर्भवान्दीर्घो न तु सृष्टेरहं क्षमः
इच्छाशक्तिः प्रभवति प्रभोस्ते देव सर्वदा। निरुत्तरस्तदा विष्णुर्मत्वा तं सत्यवादिनम्
ब्रूहि दानवमुख्य त्वं कं ते कामं करोम्यहम्। मम हस्तगतं तोयं त्वया दत्तं तु दानव
तेन त्वं वरयोग्योसि वराणां भाजनं शुभं। दास्येहं भवतः काममर्थीयेन वृणुष्व ह
विज्ञप्तो हि तदा तेन देवदेवो जनार्दनः। भक्तिं वृणोमि देवेश त्वद्धस्तान्मरणं हि मे
व्रजामि श्वेतद्वीपं ते दुर्लभं तु तपस्विनाम्। आहैवमुक्ते विष्णुस्तं तिष्ठस्वैव युगांतरम्
वाराहरूपी यदाहं प्रवेक्ष्यामि धरातलम्। तदा हनिष्येहं त्वां तु मदग्रे च यदैष्यसि
उक्तोथ दानवस्तेन अपासर्प्पत्तदग्रतः। वामनेन समाक्रांताः सर्वे लोकास्तदा नृप
असुरैस्तैस्तदा त्यक्तं देवानां सत्यभाषणम्। देवो हृत्वा तु त्रैलोक्यं जगामादर्शनं विभुः
पातालनिलयश्चापि सुखमास्ते स बाष्कलि। शक्रोपि पालयामास विपश्चिद्भुवनत्रयम्
अयं त्रैविक्रमो नाम प्रादुर्भावो जगद्गुरोः। गंगासंभवसंयुक्तस्सर्वकल्मषनाशनः
विष्णोः पदानामेषा ते उत्पत्तिः कथिता नृप। यां श्रुत्वा तु नरो लोके सर्वपापैः प्रमुच्यते
दुःस्वप्नं दुर्विचिंत्यं च दुःष्करं दुःष्कृतानि च। क्षिप्रं हि नाशमायांति दृष्टे विष्णुपदत्रये
युगानुक्रमशो दृष्ट्वा पापिनो जंतवस्तथा। सूक्ष्मता दर्शिता भीष्म विष्णुना पददर्शने1.30.
यस्त्वारोहति तस्मिंस्तु मौनवान्मानवो भुवि। कृत्वा त्रिपुष्करी यात्रामश्वमेधफलं व्रजेत्
मुच्यते सर्वपापैश्च मृतो विष्णुपुरं व्रजेत्
भीष्म उवाच। भगवन्महदाश्चर्यं बाष्कलेर्बंधनं हि यत्। कृतं त्रिविक्रमं रूपं यदा संयमितो बलि
एतन्मया श्रुतं पूर्वं कथ्यमानं द्विजोत्तमैः। पाताले वसतेद्यापि वैरोचनसुतो बलि
नागतीर्थं यथाभूतं पिशाचानां तु संभवम्। शिवदूती कथं चात्र केनेयं मंगलीकृता
अंतरिक्षे पुष्करं तु केन नीतं महामुने। एतदाचक्ष्व मे सर्वं यथा बाष्कलिबंधनम्
भूमिप्रक्रमणं पूर्वं कृतं देवेन विष्णुना। द्वितीये कारणं किं च येन देवश्चकार ह