पादुकोपानहच्छत्र चामरासनदर्पणैः। भूपणैरपिसंयुक्तां फलवस्त्रानुलेपनैः
तस्यां विधाय तत्पद्ममलंकृत्य गुणान्विताम्। कपिलां वस्त्रसंयुक्तामतिशीलां पयस्विनीम्
रौप्यखुरां हेमशृंगीं सवत्सां कांस्यदोहनाम्। दद्यान्मंत्रेण तां धेनुं पूर्वाह्णं नातिलंघयेत्
यथैवादित्य शयनमशून्यं तव सर्वदा। कांत्या धृत्या श्रिया पुष्ट्या तथा मे संतु वृद्धयः
यथा न देवाः श्रेयांसं त्वदन्यमनघं विदुः। तथा मामुद्धराशेष दुःखसंसारसागरात्
ततः प्रदक्षिणीकृत्य प्रणम्य च विसर्जयेत्। शय्यां गवादि तत्सर्वं द्विजस्य भवनं नयेत्
नैतद्विशीलाय न दांभिकाय प्रकाशनीयं व्रतमिंदुमौलेः। गोविप्रदेवर्षिविकर्मयोगिनां यश्चापि निंदामधिकां विधत्ते
भक्ताय दांताय च गुह्यमेतदाख्येयमानंदकरं शिवञ्च। इदं महापातकिनां नराणां अघक्षयं वेदविदो वदंति
न बंधुपुत्रैर्न धनैर्वियुक्तः पत्नीभिरानंदकरः सुराणां। नाभ्येति रोगं न च दुःखमोहं या चापि नारी कुरुतेथ भक्त्या
इदं वसिष्ठेन पुरार्जुनेन कृतं कुबेरेण पुरंदरेण। यत्कीर्तनादप्यखिलानि नाशमायांति पापानि न संशयोत्र
इति पठति शृणोति वा य इत्थं रविशयनं पुरुहूतवल्लभः स्यात्। अपि नरकगतान्पितॄनशेषानपि दिवमानयतीह यः करोति
अश्वत्थं च वटं चैवोदुंबरं वृक्षमेव च। नंदीशं जंबुवृक्षं च बिल्वं प्राहुर्महर्षयः
मार्गशीर्षादिमासाभ्यां द्वाभ्यां द्वाभ्यामथ क्रमात्। एकैकं दंतधवनं वृक्षेष्वेतेषु कारयेत्
दद्यात्समाप्ते दध्यन्नं वितानध्वजचामरम्। द्विजानामुदकुंभांश्च पंचरत्नसमन्वितान्
न वित्तशाठ्यं कुर्वीत कुर्वन्दोषानवाप्नुयात्
भीष्म उवाच। दीर्घायुरारोग्यकुलातिवृद्धिभिर्युक्तः पुमान्रूपकुलान्वितः स्यात्। मुहुर्मुहुर्जन्मनि येन सम्यक्व्रतं समाचक्ष्व च शीतरश्मेः
पुलस्त्य उवाच। त्वया पृष्टमिदं सम्यगक्षयस्वर्गकारकम्। रहस्यं तु प्रवक्ष्यामि यत्पुराणविदो विदुः
रोहिणीचंद्रशयनं नामव्रतमिहोच्यते। तस्मिन्नारायणस्यार्चामर्चयेदिंदुनामभिः
यदा सोमदिने शुक्ला भवेत्पंचदशी क्वचित्। अथवा ब्रह्मनक्षत्रं पौर्णमास्यां प्रजायते
तदा स्नानं नरः कुर्यात्पंचगव्येन सर्षपैः। आप्यायस्वेति च जपेद्विद्वानष्टशतं पुनः
शूद्रोपि परया भक्त्या पाषंडालापवर्जितः। सोमाय शांताय नमोस्तु पादावनंतधाम्नेति च जानुजंघे। ऊरुद्वयं चापि जलोदराय संपूजयेन्मेढ्रमनंगधाम्ने
नमोनमः कामसुखप्रदाय कटिः शशांकस्य सदार्चनीयः। तथोदरं चाप्यमृतोदराय नाभिः शशांकाय नमोभिपूज्या
नमोस्तु चंद्राय मुखं च नित्यं दंता द्विजानामधिपाय पूज्याः। हास्यं नमश्चंद्रमसेऽभिपूज्यमोष्ठौ तु कौमोदवनप्रियाय
नासा च नाथाय वरौषधीनामानंदबीजाय पुनर्भ्रुवौ च। नेत्रद्वयं पद्मनिभं तथेंदोरिंदीवरव्यासकराय शौरेः
नमः समस्ताध्वरपूजिताय कर्णद्वयं दैत्यनिषूदनाय। ललाटमिंदोरुदधिप्रियाय केशाः सुषुम्नाधिपतेः प्रपूज्याः
शिरः शशांकाय नमो मुरारेर्विश्वेश्वरायाथ नमः किरीटं। पद्मप्रिये रोहिणीनाम लक्ष्मि सौभाग्यसौख्यामृतसागराय
दैवीं च संपूज्य सुगंधिपुष्पैर्नैवेद्यधूपादिभिरिंदुपत्नीम्। सुप्त्वा तु भूमौ पुनरुत्थितो यः स्नात्वा च विप्राय हविष्यभुक्तः
देयः प्रभाते सहिरण्य वारिकुंभो नमः पापविनाशनाय। संप्राश्य गोमूत्रममांसमन्नमक्षारमष्टावथ विंशतिं च
ग्रासांश्च त्रीन्सर्पियुतानुपोष्य भुक्त्वेतिहासं शृणुयान्मुहूर्तं । कदंबनीलोत्पलकेतकानि जातिःसरोजं शतपत्रिका च
अम्लानपुष्पाण्यथ सिंदुवारं पुष्पं पुनर्भारतमल्लिकायाः। शुक्लं च पुष्पं करवीरपुष्पं श्रीचंपकं चंद्रमसे प्रदेयम्