विप्रस्योपस्करैर्युक्तां शय्यां दद्याद्विचक्षणा सोपधानां सविन्यासां स्वास्तरावरणां शुभाम्
दीपिकोपानहच्छत्र पादुकासनसंयुताम् सपत्नीकमलंकृत्य हेमसूत्रांगुलीयकैः१२५ सूक्ष्मवस्त्रैः सकटकैर्धूपमाल्यानुलेपनैः कामदेवं सपत्नीकं गुडकुम्भोपरिस्थितम्
ताम्रपात्रासनगतं हेमनेत्रपटावृतम् सुकांस्यभाजनोपेतमिक्षुदंडसमन्वितम्१२७ दद्यादनेन मन्त्रेण तथैकां गां पयस्विनीम् यथांतरं न पश्यामि कामकेशवयोः सदा
तथैव सर्वकामाप्तिरस्तु विप्र सदा मम तथा च कांचनं देवं प्रतिगृह्य द्विजोत्तमः
कोदात्कामोदादिति वैदिकं मंत्रमुदीरयेत् ततः प्रदक्षिणीकृत्य विसृज्य द्विजपुंगवम्
शय्यासनादिकं सर्वं ब्राह्मणस्य गृहं नयेत् ततः प्रभृति योऽन्योपि रत्यर्थं गेहमागतः
सम्मान्य सूर्यवारेण स संपूज्यो भवेत्सदा एवं त्रयोदशं यावन्मासमेकं द्विजोत्तमम्
तर्पयित्वा यथाकामं प्रेषयेच्चैव मंदिरम् तदनुज्ञया रूपवंतं यावदस्यागमो भवेत्
आत्मनोपि यदा विघ्नं गर्भसूतकराजकम् दैवं वा मानुषं वा स्यादुपरागेण वा ततः
सावारा नष्टपंचाशद्यथाशक्ति समर्पयेत् एतद्धि कथितं सम्यग्भवतीनां विशेषतः
स्वधर्मोयं यतो भाव्यो वेश्यानामिह सर्वदा शय्यया त्यज्यते देव न कदाचिद्यथा भवान्
शय्या ममाप्यशून्येयं तथास्तु मधुसूदन गीतवादित्रनिर्घोषं देवदेवस्य कारयेत्
एतद्वः कथितं सर्वं वेश्याधर्ममशेषतः पुरुहूतेन यत्प्रोक्तं दानवीषु पुरा मया
तदिदं सांप्रतं सर्वं भवतीष्वपि युज्यते सर्वपापप्रशमनमनंतफलदायकम्
कल्याणिनीनां कथितं तदेतद्दुश्चरं व्रतम् करोति याऽशेषमुदग्रमेतत्कल्याणिनी माधवलोकसंस्था
सा पूजिता देवगणैरशेषैरानंदकृत्स्थानमुपैति विष्णोः तपोधनः सोप्यभिधाय चैतदनंगदानव्रतमंगनानाम्
स्वस्थानमेष्यंति समस्तमित्थं व्रतं करिष्यंति च देवयोने
ब्रह्मोवाच। भगवन्पुरुषस्येह स्त्रियाश्च वरदायकम्। शोकव्याधिभयं दुःखं न भवेद्येन तद्वद
शंकर उवाच। श्रावणस्य द्वितीयायां कृष्णायां मधुसूदनः। क्षीरार्णवे सपत्नीकः सदा वसति केशवः
तस्यां संपूज्य गोविंदं सर्वान्कामानवाप्नुयात्। गोभूहिरण्यदानादि सप्तकल्पशतानुगम्
आवाहनादिकां पूजां पूर्ववत्परिकल्पयेत्। अशून्यशयना नाम द्वितीयासौ प्रकीर्तिता
तस्यां संपूजयेद्विष्णुमेभिर्मंत्रैर्विधानतः। श्रीवत्सधारिन्श्रीकांत श्रीपते श्रीधराव्यय
गार्हस्थ्यं मा प्रणाशं मे यातु धर्मार्थकामदं। अग्नयो मा प्रणश्यंतु देवताः पुरुषोत्तम
पितरो मा प्रणश्यंतु मम दांपत्यभेदतः। लक्ष्म्या वियुज्यते देवो न कदाचिद्यथा हरिः
तथा कलत्रसंबंधो देव मा मे वियुज्यतां। लक्ष्म्या न शून्यं वरद यथा ते शयनं सदा
शय्या ममाप्यशून्यास्तु तथैव मधुसूदन। गीतवादित्रनिर्घोषान्देवदेवस्य कारयेत्
घंटा भवेदशक्तस्य सर्ववाद्यमयो यतः। एवं संपूज्य गोविंदमश्नीयात्तैलवर्जितम्
नक्तमक्षारलवणं यावत्तु स्याच्चतुष्टयं। ततः प्रभाते संजाते लक्ष्मीपतिसमन्विताम्
दीपान्नभाजनैर्युक्तां शय्यां दद्याद्विलक्षणाम्। पादुकोपानहच्छत्र चामरासन संयुताम्
अभीष्टोपस्करैर्युक्तां शुक्लपुष्पांबरावृताम्। अव्यंगाय च विप्राय वैष्णवाय कुटुंबिने