त्वया पृष्टस्य धर्मस्य वक्ष्यत्यस्य च भेददृक् भविता स तदा ब्रह्मन्कर्ता चैव वृकोदरः
प्रवर्तकोऽस्य धर्मस्य पाण्डुसूनुर्महाबलः यस्य तीक्ष्णो वृको नाम जठरे हव्यवाहनः
सम्भाष्यते स धर्मात्मा तेन चासौ वृकोदरः अतीव स्वादशीलश्च नागायुत बलो महान्
धार्मिकस्याप्यशक्तस्य तीव्राग्नित्वादुपोषणे इदं व्रतमशेषाणां व्रतानामधिकं यतः
कथयिष्यति विश्वात्मा वासुदेवो जगद्गुरुः अशेषयज्ञफलदमशेषाघविनाशनम्
अशेषदुष्टशमनमशेषसुरपूजितम् पवित्राणां पवित्रं यन्मगलानां च मङ्गलम् भविष्यं च भविष्याणां पुराणानां पुरातनम्
वासुदेव उवाच यद्यष्टमी चतुर्द्दश्योर्द्वादशीषु च भारत अन्येष्वपि दिनर्क्षेषु नशक्तस्त्वमुपोषितुम्
ततस्त्वग्र्यामिमां भीम तिथिं पापप्रणाशिनीम् उपोष्य विधिनानेन गच्छ विष्णोः परं पदं
माघमासस्य दशमी यदा शुक्ला भवेत्तदा घृतेनाभ्यंजनं कृत्वा तिलैः स्नानं समाचरेत्
तथैव विष्णुमभ्यर्चेन्नमो नारायणाय च कृष्णाय पादौ संपूज्य शिरःकृष्णात्मनेति च
वैकुण्ठायेति वैकुण्ठमुरः श्रीवत्सधारिणे शङ्खिने गदिने चैव चक्रिणे वरदाय वै
सर्वं नारायणन्त्वेवं सम्पूज्यावाहनक्रमात् दामोदरायेत्युदरं कटिं पञ्चजनाय वै
ऊरूसौभाग्यनाथाय जानुनी भूतधारिणे नमो नीलाय वै जङ्घे पादौ विश्वभुजे पुनः
नमो देव्यै नमः शांत्यै नमो लक्ष्म्यै नमः श्रियै नमस्तुष्ट्यै नमः पुष्ट्यै धृत्यै व्युष्ट्यै नमो नमः
नमो विहङ्गनाथाय वायुवेगाय पक्षिणे विषप्रमथनायेति गरुडं चाभिपूजयेत्
एवं सम्पूज्य गोविन्दमुमापतिविनायकौ गन्धैर्माल्यैस्तथा धूपैर्भक्ष्यैर्नानाविधैरपि
गव्येन पयसा सिक्तां कृसरामथ पायसम् सर्पिषा सह भुक्त्वा तु गत्वा स्थानांतरं पुनः
नैयग्रोधं दन्तकाष्ठमथवा खादिरं बुधः गृहीत्वा धावयेद्दन्तानाचान्तः प्रागुदङ्मुखः
ब्रूयात्सायन्तनीं कृत्वा सन्ध्यामस्तमिते रवौ नमो नारायणायेति त्वामहं शरणं गतः
एकादश्यां निराहारः समभ्यर्च्य च केशवम् तां रात्रिं सकलां स्थित्वा शेषपर्यंकशायिनम्
सर्पिषा विश्वदहनं हुत्वा ब्राह्मणपुङ्गवैः सहैव पुण्डरीकाक्षं द्वादश्यां क्षीरभोजनम्
करिष्यामि यथात्मानं निर्विघ्नेनास्तु तच्च मे एवमुक्त्वा स्वपेद्भूमावितिहासकथां पुनः
श्रुत्वा प्रभाते सञ्जाते नदीं गत्वा विशाम्पते स्नानं कृत्वा मुदा तद्वत्पाषण्डानभिवर्जयेत्
उपास्य सन्ध्यां विधिवत्कृत्वा च पितृतर्पणम् प्रणम्य च हृषीकेशं शेषपर्यङ्कशायिनम्
गृहस्य पुरतो भक्त्या मण्डपं कारयेद्बुधः चतुर्हस्तां शुभां कुर्याद्वेदीमरिनिषूदन
चतुर्हस्तप्रमाणं तु विन्यसेत्तत्र तोरणम् मध्ये च कलशं तत्र माषमात्रेण सञ्युतम्
छिद्रेण जलसम्पूर्णमधः कृष्णाजिने स्थितः तस्य धारां च शिरसा धारयेत्सकलां निशाम्
धाराभिर्भूरिभिर्भूरि फलं वेदविदो विदुः यस्मात्तस्मात्कुरुश्रेष्ठ कारयेत्प्रयतो द्विजः
दक्षिणे चार्धचन्द्रं तु पश्चिमे वर्तुलं तथा अश्वत्थपत्राकारं च उत्तरेण तु कारयेत्
मध्ये तु पद्माकारं च कारयेद्वैष्णवो द्विजः पूर्वतो वेदिकां स्थो न स्थो न याम्ये च कल्पयेत्