अनेन विधिना दद्यान्मासिमासि सदा नरः।। वाससी वृषभं हैमं तद्वद्गां कांचनोद्भवाम्
संवत्सरांते शयनमिक्षुदंडगुडान्वितम्।। ताम्रपात्रे तिलप्रस्थं सौवर्णं वृषभं तथा
दद्याद्वेदविदे सर्वं विश्वात्मा प्रीयतामिति।। अनेन विधिना विद्वान्कुर्याद्यः शुभसप्तमीम्
तस्य श्रीर्विमला कीर्त्तिर्भवेज्जन्मनि जन्मनि।। अप्सरोगणगंधर्वैः पूज्यमानः सुरालये
वसेद्गणाधिपो भूत्वा यावदाभूतसंप्लवम्।। कल्पादाववतीर्णश्च सप्तद्वीपाधिपो भवेत्
भ्रूणहत्यासहस्रस्य ब्रह्महत्याशतस्य च।। नाशायालमियं पुण्या पठ्यते शुभसप्तमी
इमां पठेद्यः शृणुयान्मुहूर्तं पश्येत्प्रसंगादपि दीयमानम्।। सोप्यत्र सर्वाघविमुक्तदेहः प्राप्नोति विद्याधरनायकत्वम्
यावत्समास्सप्त नरः करोति यः सप्तमीं सप्तविधानयुक्ताम्।। स सप्तलोकाधिपतिः क्रमेण भूत्वा पदं याति परं मुरारेः
भीष्म उवाच वैष्णवा ये तु वै धर्मा यान्रुद्रः प्रोक्तवानिह तान्मे कथय विप्रेंद्र कीदृशास्ते फलं तु किम्
पुलस्त्य उवाच पुरा रथन्तरे कल्पे परिपृष्टो महात्मना मन्दरस्थो महादेवः पिनाकी ब्रह्मणा स्वयम्
कथमारोग्यमैश्वर्यमनंतममरेश्वर अल्पेन तपसा देव भवेन्मोक्षः सदा नृणां
किं तज्ज्ञानं महादेव त्वत्प्रसादादधोक्षज अल्पकेनापि तपसा महाफलमिहोच्यते
इति पृष्टस्स विश्वात्मा ब्रह्मणा लोकभावनः उमापतिरुवाचेदं मनसः प्रीतिकारकम्
ईश्वर उवाच अस्माद्रथंतरात्कल्पाद्भूयो विञ्शतिमो यदा वाराहो भविता कल्पस्तदा मन्वन्तरे शुभे
वैवस्वताख्ये सम्प्राप्ते सप्तमे सप्तलोकधृक् द्वापराख्यंयुगं तस्मिन्सप्तविंशतिमं यदा
तस्यां ते तु महातेजा वासुदेवो जनार्दनः भारावतरणार्थाय त्रिधा विष्णुर्भविष्यति
द्वैपायन ऋषिस्तत्र रौहिणेयोथ केशवः कंसारिः केशिमथनः केशवः क्लेशनाशनः९ पुरीं द्वारवतीं नाम साम्प्रतं या कुशस्थली दिव्यानुभावसंयुक्तामधिवासाय शार्ङ्गिणः
त्वष्टा तदाज्ञया ब्रह्मन्करिष्यति जगत्पतेः तस्यां कदाचिदासीनः सभायां सोऽमितद्युतिः
भार्याभिर्वृष्णिविद्वद्भिभूरिभिर्भूरिदक्षिणैः कुरुभिर्देवगन्धर्वैरन्वितः कैटभार्दनः
प्रवृत्तासु पुराणासु धर्मसम्बन्धधिनीषु च कथासु भीमसेनेन परिपृष्टः प्रतापवान्
त्वया पृष्टस्य धर्मस्य वक्ष्यत्यस्य च भेददृक् भविता स तदा ब्रह्मन्कर्ता चैव वृकोदरः
प्रवर्तकोऽस्य धर्मस्य पाण्डुसूनुर्महाबलः यस्य तीक्ष्णो वृको नाम जठरे हव्यवाहनः
सम्भाष्यते स धर्मात्मा तेन चासौ वृकोदरः अतीव स्वादशीलश्च नागायुत बलो महान्
धार्मिकस्याप्यशक्तस्य तीव्राग्नित्वादुपोषणे इदं व्रतमशेषाणां व्रतानामधिकं यतः
कथयिष्यति विश्वात्मा वासुदेवो जगद्गुरुः अशेषयज्ञफलदमशेषाघविनाशनम्
अशेषदुष्टशमनमशेषसुरपूजितम् पवित्राणां पवित्रं यन्मगलानां च मङ्गलम् भविष्यं च भविष्याणां पुराणानां पुरातनम्
वासुदेव उवाच यद्यष्टमी चतुर्द्दश्योर्द्वादशीषु च भारत अन्येष्वपि दिनर्क्षेषु नशक्तस्त्वमुपोषितुम्
ततस्त्वग्र्यामिमां भीम तिथिं पापप्रणाशिनीम् उपोष्य विधिनानेन गच्छ विष्णोः परं पदं
माघमासस्य दशमी यदा शुक्ला भवेत्तदा घृतेनाभ्यंजनं कृत्वा तिलैः स्नानं समाचरेत्
तथैव विष्णुमभ्यर्चेन्नमो नारायणाय च कृष्णाय पादौ संपूज्य शिरःकृष्णात्मनेति च