नमो मंदारनाथाय मंदारभवनाय च।। त्वं रवे तारयस्वास्मानस्मात्संसारसागरात्
अनेन विधिना यस्तु कुर्यान्मंदारसप्तमीम्।। विपाप्मा स सुखी मर्त्यः कल्पं च दिवि मोदते
इमामघौघपटलभीषणध्वांतदीपिकां।। गच्छन्संगृह्य संसारशर्वर्यां न स्खलेन्नरः
मंदारसप्तमीमेतामीप्सितार्थफलप्रदां।। यः पठेच्छृणुयाद्वापि सोपि पापैः प्रमुच्यते
अथान्यामपि वक्ष्यामि शोभनां शुभसप्तमीं।। यामुपोष्य नरो रोगशोकौघात्तु प्रमुच्यते
पुण्यमाश्वयुजे मासि कृतस्नानजपः शुचिः।। वाचयित्वा ततो विप्रानारभेच्छुभसप्तमीं
कपिलां पूजयेद्भक्त्या गंधमाल्यानुलेपनैः।। नमामि सूर्यसंभूतामशेषभुवनालयां
त्वामहं शुभकल्याणि स्वशरीरविशुद्धये।। अथ कृत्वा तिलप्रस्थं ताम्रपात्रेणसंयुतम्
कांचनं वृषभं तद्वद्वस्त्रमाल्यगुडान्वितं।। सोपधानं च विश्रामभाजनासनसंयुतम्
फलैर्नानाविधैर्भक्ष्यैः घृतपायससंयुतैः।। दद्याद्द्विकालवेलायामर्यमा प्रीयतामिति३१० विकाल ततः प्रभाते संजाते भक्त्या संतर्पयेद्द्विजान्
अनेन विधिना दद्यान्मासिमासि सदा नरः।। वाससी वृषभं हैमं तद्वद्गां कांचनोद्भवाम्
संवत्सरांते शयनमिक्षुदंडगुडान्वितम्।। ताम्रपात्रे तिलप्रस्थं सौवर्णं वृषभं तथा
दद्याद्वेदविदे सर्वं विश्वात्मा प्रीयतामिति।। अनेन विधिना विद्वान्कुर्याद्यः शुभसप्तमीम्
तस्य श्रीर्विमला कीर्त्तिर्भवेज्जन्मनि जन्मनि।। अप्सरोगणगंधर्वैः पूज्यमानः सुरालये
वसेद्गणाधिपो भूत्वा यावदाभूतसंप्लवम्।। कल्पादाववतीर्णश्च सप्तद्वीपाधिपो भवेत्
भ्रूणहत्यासहस्रस्य ब्रह्महत्याशतस्य च।। नाशायालमियं पुण्या पठ्यते शुभसप्तमी
इमां पठेद्यः शृणुयान्मुहूर्तं पश्येत्प्रसंगादपि दीयमानम्।। सोप्यत्र सर्वाघविमुक्तदेहः प्राप्नोति विद्याधरनायकत्वम्
यावत्समास्सप्त नरः करोति यः सप्तमीं सप्तविधानयुक्ताम्।। स सप्तलोकाधिपतिः क्रमेण भूत्वा पदं याति परं मुरारेः
भीष्म उवाच वैष्णवा ये तु वै धर्मा यान्रुद्रः प्रोक्तवानिह तान्मे कथय विप्रेंद्र कीदृशास्ते फलं तु किम्
पुलस्त्य उवाच पुरा रथन्तरे कल्पे परिपृष्टो महात्मना मन्दरस्थो महादेवः पिनाकी ब्रह्मणा स्वयम्
कथमारोग्यमैश्वर्यमनंतममरेश्वर अल्पेन तपसा देव भवेन्मोक्षः सदा नृणां
किं तज्ज्ञानं महादेव त्वत्प्रसादादधोक्षज अल्पकेनापि तपसा महाफलमिहोच्यते
इति पृष्टस्स विश्वात्मा ब्रह्मणा लोकभावनः उमापतिरुवाचेदं मनसः प्रीतिकारकम्
ईश्वर उवाच अस्माद्रथंतरात्कल्पाद्भूयो विञ्शतिमो यदा वाराहो भविता कल्पस्तदा मन्वन्तरे शुभे
वैवस्वताख्ये सम्प्राप्ते सप्तमे सप्तलोकधृक् द्वापराख्यंयुगं तस्मिन्सप्तविंशतिमं यदा
तस्यां ते तु महातेजा वासुदेवो जनार्दनः भारावतरणार्थाय त्रिधा विष्णुर्भविष्यति
द्वैपायन ऋषिस्तत्र रौहिणेयोथ केशवः कंसारिः केशिमथनः केशवः क्लेशनाशनः९ पुरीं द्वारवतीं नाम साम्प्रतं या कुशस्थली दिव्यानुभावसंयुक्तामधिवासाय शार्ङ्गिणः
त्वष्टा तदाज्ञया ब्रह्मन्करिष्यति जगत्पतेः तस्यां कदाचिदासीनः सभायां सोऽमितद्युतिः
भार्याभिर्वृष्णिविद्वद्भिभूरिभिर्भूरिदक्षिणैः कुरुभिर्देवगन्धर्वैरन्वितः कैटभार्दनः
प्रवृत्तासु पुराणासु धर्मसम्बन्धधिनीषु च कथासु भीमसेनेन परिपृष्टः प्रतापवान्