अथातः संप्रवक्ष्यामि तिलशैलं विधानतः।। यत्प्रदानान्नरो याति विष्णुलोकमनुत्तमम्
उत्तमो दशभिर्द्रोणैर्मध्यमः पंचभिः स्मृतः।। त्रिभिः कनिष्ठो राजेंद्र तिलशैलः प्रकीर्तितः
पूर्ववच्चापरं सर्वं विष्कंभपर्वतादिकम्।। दानमंत्रं प्रवक्ष्यामि यथा च नृपपुंगव
यस्मान्मधुवधे विष्णोर्देहस्वेदसमुद्भवाः।। तिलाः कुशाश्च माषाश्च तस्माच्छांतिप्रदो भव
हव्यकव्येषु यस्माच्च तिला एव हि रक्षणम्।। लक्ष्मीं च कुरु शैलेंद्र तिलाचल नमोस्तु ते
इत्यामंत्र्य च यो दद्यात्तिलाचलमनुत्तमम्।। स वैष्णवं पदं याति पुनरावृत्तिदुर्लभम्
कार्पासपर्वतश्चैव विंशद्भारैरिहोत्तमः।। दशभिर्मध्यमः प्रोक्तः कनिष्ठः पंचभिर्मतः
भारेणाल्पधनो दद्याद्वित्तशाठ्यविवर्जितः।। धान्यपर्वतवत्सर्वमासाद्यं राजसत्तम
प्रभातायां च शर्वर्यां दद्यादिदमुदीरयेत्।। त्वमेवावरणं यस्माल्लोकानामिह सर्वदा
कार्पासाद्रे नमस्तस्मादघौघ ध्वंसनो भव।। इति कार्पासशैलेंद्रं यो दद्याच्छर्वसंनिधौ
रुद्रलोके वसेत्कल्पं ततो राजा भवेदिह।। अथातः संप्रवक्ष्यामि घृताचलमनुत्तमम्
तेजोमयं घृतं पुण्यंमहापातकनाशनम्।। विंशत्या घृतकुंभानामुत्तमः स्याद्घृताचलः
दशभिर्मध्यमः प्रोक्तः पंचभिस्त्वधमः स्मृतः।। अल्पवित्तोपि कुर्वीत द्वाभ्यामिह विधानतः
विष्कम्भपर्वतांस्तद्वच्चतुर्भागेन कल्पयेत्।। शालितंडुलपात्राणि कुंभोपरि निवेशयेत्
कारयेत्संहतानुच्चान्यथाशोभं विधानतः।। वेष्टयेच्छुक्लवासोभिरिक्षुदंडफलादिकैः
धान्यपर्वतवत्संर्वं विधानमिह पठ्यते।। अधिवासनपूर्वं हि तद्वद्धोमसुरार्चनम्
प्रभातायां च शर्वर्यां गुरवे विनिवेदयेत्।। विष्कंभपर्वतांस्तद्वदृत्विग्भ्यः शांतमानसः
संयोगाद्घृतमुत्पन्नं यस्मादमृततेजसि।। तस्माद्घृतार्चिर्विश्वात्मा प्रीयतामत्र शंकर
यस्मात्तेजोमयं ब्रह्म घृते चैव व्यवस्थितम्।। घृतपर्वतरूपेण तस्मान्नः पाहि भूधर
अनेन विधिना दद्याद्घृताचलमनुत्तमम्।। महापातकयुक्तोपि लोकमायाति शांभवम्
हंससारसयुक्तेन किंकिणीजालमालिना।। विमानेनाप्सरोभिश्च सिद्धविद्याधरैर्वृतः
विचरेत्पितृभिः सार्धं यावदाभूतसंप्लवम्।। अथातः संप्रवक्ष्यामि रत्नाचलमनुत्तमम्
मुक्ताफलसहस्रेण पर्वतस्स्यादनुत्तमः।। मध्यमः पंचशतिकस्त्रिशतेनाधमः स्मृतः
चतुर्थांशेन विष्कंभ पर्वताः स्युः समन्ततः।। पूर्वेण वज्रगोमेदैर्दक्षिणेनेंद्रनीलकैः
पुष्यरागैर्युतः कार्यो विद्वद्भिर्गंधमादनः।। वैडूर्यविद्रुमैः पश्चात्संमिश्रो विपुलाचलः
पद्मरागैः स सौवर्णैरुत्तरेणापि विन्यसेत्।। धान्यपर्वतवत्सर्वमत्रापि परिकल्पयेत्
तद्वदावाहनं कृत्वा वृक्षान्देवांश्च कांचनान्।। पूजयेत्पुष्पगन्धाद्यैः प्रभाते स्याद्विसर्जनम्
पूर्ववद्गुरुऋत्विग्भ्य इमं मंत्रमुदीरयेत्।। यथा देवगणाः सर्वे सर्वरत्नेष्ववस्थिताः
त्वं च रत्नमयो नित्यमतः पाहि महाचल।। यस्माद्रत्नप्रदानेन तुष्टिमेति जनार्दनः
पूजामंत्रप्रसादेन तस्मान्नः पाहि पर्वत।। अनेन विधिना यस्तु दद्याद्रत्नमयं गिरिम्