कदंबं कुब्जकं जाती शस्तान्येतानि सर्वदा गुडधेनुविधानं च समाचक्ष्व मुनीश्वर५० 1.21.
किं रूपा केन मंत्रेण दातव्या तदिहोच्यतां गुडधेनुविधानस्य यद्रूपमिह यत्फलम्
तदिदानीं प्रवक्ष्यामि सर्वपापविनाशनम्।। कृष्णाजिनं चतुर्हस्तं प्राग्ग्रीवं विन्यसेद्भुवि
गोमयेनानुलिप्तायां दर्भानास्तीर्य सर्वतः।। लघ्वेणकाजिनं तद्वत्वत्सं च परिकल्पयेत्
प्राङ्मुखीं कल्पयेद्धेनुं मृदा वा गां सवत्सकां।। उत्तमा गुडधेनुः स्यात्सदा भारचतुष्टयं
वत्सं भारेण कुर्वीत भाराभ्यां मध्यमा स्मृता।। अर्द्धभारेण वत्सस्स्यात्कनिष्ठा भारकेण तु
चतुर्थांशे नवत्सः स्याद्गृहवित्तानुसारतः।। धेनुवत्सौ कृतौ चोभौ सितसूक्ष्मांबरावृतौ
शुक्तिकर्णाविक्षुपादौ शुचिमुक्ताफलेक्षणौ।। सितसूत्रसिराजालौ सितकंबलकंबलौ
ताम्रगंडकपृष्ठौ द्वौ सितचामरलोमकौ।। विद्रुमभ्रूयुगावेतौ नवनीतस्तनान्वितौ
काञ्चनाक्षियुगोपेताविन्द्रनीलकनीनिकौ।। क्षौमपुच्छौ कांस्यदोहौ शुभ्रातिकमनीयकौ
सुवर्णशृंगाभरणौ राजताढ्य खुरौ च तौ।। नानाफलसमायुक्तौ घ्राणगंधकरंडकौ
इत्येवं रचयित्वा तु धूपदीपैस्तथार्चयेत्।। या लक्ष्मीस्सर्वभूतानां या च देवेष्ववस्थिता
धेनुरूपेण सा देवी मम पापं व्यपोहतु।। विष्णोर्वक्षसि या लक्ष्मीः स्वाहा या च विभावसौ
चंद्रार्कशक्रशक्तिर्या सा धेनुर्वरदास्तु मे।। स्वधा त्वं पितृमुख्यानां स्वाहा यज्ञभुजां यतः
सर्वपापहरा धेनुस्तस्माद्भूतिं प्रयच्छ मे।। एवमामंत्र्य तां धेनुं ब्राह्मणाय निवेदयेत्
विधानमेतद्धेनूनां सर्वासामपि पठ्यते।। यास्तु पापविनाशिन्यः पठ्यंते दश धेनवः
तासां स्वरूपं वक्ष्यामि नामानि च नराधिप।। प्रथमा गुडधेनुः स्याद्घृतधेनुरथापरा
तिलधेनुस्तृतीया च चतुर्थी जलनामिका।। क्षीरधेनुः पंचमी च मधुधेनुस्तथापरा
सप्तमी शर्कराधेनुरष्टमी दधिकल्पिता।। रसधेनुश्च नवमी दशमी स्यात्स्वरूपतः
कुंभास्स्यू रसधेनूनामितरासां स्वराशयः।। सुवर्णधेनुं चाप्यत्र केचिदिच्छंति मानवाः
नवनीतेन तैलैश्च तथान्येपि महर्षयः।। एतदेवविधानं स्यात्त एवोपस्करास्स्मृताः
मंत्रावाहनसंयुक्ताः सदा पर्वणि पर्वणि।। यथा श्राद्धं प्रदातव्या भुक्तिमुक्तिफलप्रदाः
गुडधेनुप्रसंगेन सर्वास्तव मयोदिताः।। अशेषयज्ञफलदाः सर्वपापहराः शुभाः
व्रतानामुत्तमं यस्माद्विशोकद्वादशीव्रतम्।। तदंगत्वेन चैवात्र गुडधेनुः प्रशस्यते
अयने विषुवे पुण्ये व्यतीपाते तथा पुनः।। गुडधेन्वादयो देया उपरागादिपर्वसु
विशोकद्वादशी चैषा सर्वपापहरा शुभा।। यामुपोष्य नरो याति तद्विष्णोः परमं पदम्
इहलोके स सौभाग्यमायुरारोग्यमेव च।। वैष्णवं पुरमाप्नोति मरणे स्मरणं हरेः
नवार्बुदसहस्राणि दश चाष्टौ च धर्मवित्।। न शोकदुःखदौर्गत्यं तस्य संजायते नृप
नारी वा कुरुते या तु विशोकद्वादशीमिमां।। नृत्यगीतपरा नित्यं सापि तत्फलमाप्नुयात्
यस्मादग्रे हरेर्नृत्यमनन्तं गीतवादनम् मधुमुरनरकारेरर्चनं वाथ पश्येत्