तस्मादर्थमनर्थाख्यं श्रेयोर्थी दूरतस्त्यजेत्। यस्य धर्मार्थमर्थेहा तस्यानीहा गरीयसी
प्रक्षालनाद्धि पंकस्य दूरादस्पर्शनं वरं। योर्थेन साध्यते धर्मः क्षयिष्णुः स प्रकीर्तितः
यः परार्थे परित्यागः सोक्षयो मुक्तिलक्षणः। भरद्वाज उवाच। जीर्यंति जीर्यतः केशा दंता जीर्यंति जीर्यतः
धनाशा जीविताशा च जीर्यतोऽपि न जीर्यति। चक्षुः श्रोत्रे च जीर्येते तृष्णैका निरुपद्रवा२५० 1.19.
सूच्या सूत्रं यथा वस्त्रे समानयति सूचकः। तद्वत्संसारसूत्रं हि तृष्णासूच्योपनीयते
यथा शृंगं रुरोः काये वर्द्धमाने च वर्द्धते। अनंतपारा दुष्पूरा तृष्णा दुःखशतावहा
अधर्मबहुला चैव तस्मात्तां परिवर्जयेत्। गौतम उवाच। संतुष्टः को न शक्नोति फलैश्चाप्यतिवर्तितुम्
लुब्धइंद्रियलौल्येन संकटान्यवगाहते। सर्वत्र संपदस्तस्य संतुष्टं यस्य मानसं
उपानद्गूढपादस्य तस्य चर्मावृतेव भूः। संतोषामृततृप्तानां यत्सुखं शांतचेतसां
कुतस्तद्धनलुब्धानामितश्चेतश्च धावताम्। असंतोषः परं दुःखं संतोषः परमं सुखम्
सुखार्थी पुरुषस्तस्मात्संतुष्टः संततं भवेत्। विश्वामित्र उवाच। कामं कामयमानस्य यदि कामः समृद्ध्यति
अथैनमपरः कामो भूयो विध्यति बाणवत्। न जातुकामः कामानामुपभोगेन शाम्यति
हविषा कृष्णवर्त्मेव भूय एवाभिवर्द्धते। कामानभिलषन्मोहान्न नरः सुखमेधते
श्येनालयतरुच्छायां व्रजन्निव कपिंजलः। चतुस्सागरपर्यन्तां यो भुंक्ते पृथिवीमिमाम्
तुल्याश्मकाञ्चनोयश्च सकृतार्थो न पार्थिवः। जमदग्निरुवाच। प्रतिग्रहसमर्थोपि नादत्ते यः प्रतिग्रहम्
ये लोका दानशीलानां स तानाप्नोति शाश्वतान्। योर्थानिच्छेन्नृपाद्विप्रः शोचितव्यो महर्षिभिः
न स पश्यति मूढात्मा नरके यातनाभयम्। प्रतिग्रहसमर्थोपि न प्रसज्येत्प्रतिग्रहे
प्रतिग्रहेण विप्राणां ब्राह्मं तेजः प्रशाम्यति। प्रतिग्रहसमर्थानां निवृत्तानां प्रतिग्रहात्
य एव ददतां लोकास्त एवाप्रतिगृह्णताम्। अरुन्धत्युवाच। बिसतंतुर्यथानित्यमंभस्थस्सततं विशेत्
तृष्णा चैवमनाद्यंता तथा देहगता सदा। या दुस्त्यजा दुर्मतिभिर्या न जीर्यति जीर्यतः
योसौ प्राणांतिको रोगस्तां तृष्णां त्यजतः सुखं। चांडाल उवाच। उग्रादितो भयाद्यस्माद्बिभ्यती मे महेश्वराः
बलीयसो दुर्बलवत्तस्माच्चैव बिभेम्यहम्। पशुसख उवाच। यदाचरंति विद्वांसः सदा धर्मपरायणाः
तदेव विदुषा कार्यमात्मनो हितमिच्छता। इत्युक्त्वा हेमगर्भाणि त्यक्त्वा तानि फलानि वै
ऋषयो जग्मुरन्यत्र सर्व एव दृढव्रताः। ततस्ते विचरंतो वै मध्यमं पुष्करं गताः
ददृशुः सहसा प्राप्तं परिव्राजं शुनःसखं। तेनेह सहितास्तत्र गत्वा किंचिद्वनांतरं
सरः परमपश्यंत वृतं पद्मैर्जलाशयम्। निविष्टाः सरसस्तीरे चिंतयंतो गतिं शुभाम्
शुनःसखो मुनीन्सर्वानुवाच क्षुधितांस्तदा। सर्वे वदंतु सहिताः कीदृशी क्षुत्प्रवेदना
तमूचुः सहितास्ते तु परिव्राजं शुनःसखं। ऋषय ऊचुः। शक्तिखड्गगदाभिश्च चक्रतोमरसायकैः
बाधिते वेदना या तु क्षुधया सापि निर्जिता। श्वासकुष्ठक्षयाष्ठीली ज्वरापस्मार शूलकैः
व्याधिभिर्जनिता सापि क्षुधाया नाधिका भवेत्। हिरण्यांगदकेयूरमकुटोज्ज्वलकुंडलाः