अद्यप्रभृति युष्माकं धर्मवृद्धिर्भविष्यति। इहागत्य नरो यो वै यदंगं प्रथमं जले
प्लावविष्यति रूपार्थं रूपिता तीर्थकारिता। भविष्यति न संदेहो योजनायतमंडले
अर्धयोजनविस्तारं दीर्घं सार्धं हि योजनम्। एतत्प्रमाणं तीर्थस्य ऋषिकोटिप्रवर्त्तितम्
गमनादेव राजेंद्र पुष्करस्य त्वरिंदम। राजसूयाश्वमेधाभ्यां फलमाप्नोति मानवः
सरस्वती महापुण्या प्रविष्टा ज्येष्ठपुष्करे। तत्रब्रह्मादयो देवा ऋषयः सिद्धचारणाः
अभिगच्छंति राजेंद्र चैत्रशुक्ल चतुर्दशीं। तत्राभिषेकं कुर्वीत पितृदेवार्चने रतः
गोमेधं च तदाप्नोति कुलं चैव समुद्धरेत्। एवं तीर्थविभागस्तु कृतस्तैस्तु महर्षिभिः
पितॄन्देवांश्च सन्तर्प्य विष्णुलोके महीयते। तत्र स्नात्वा भवेन्मर्त्यो विमलश्चन्द्रमा यथा
ब्रह्मलोकमवाप्नोति गतिं च परमां व्रजेत्। नृलोके देवदेवस्य तीर्थं त्रैलोक्यविश्रुतम्
पुष्करं नाम विख्यातं महापातकनाशनम्। दशकोटिसहस्राणि तीर्थानां वै महीपते
सान्निध्यं पुष्करे येषां त्रिसन्ध्यं कुलनन्दन। आदित्या वसवो रुद्रास्साध्याश्च स मरुद्गणाः
गन्धर्वाप्सरसश्चैव नित्यं सन्निहिता विभोः। यत्र देवास्तपस्तप्त्वा दैत्या ब्रह्मर्षयस्तथा
दिव्य योगा महाराज पुण्येन महतान्विताः। मनसाप्यभिकामस्य पुष्कराणि मनस्विनः
पूयन्ते सर्वपापानि नाकपृष्ठे स मोदते। तस्मिंस्तीर्थे महाराज नित्यमेव पितामहः
उवास परमप्रीतो देवदानवसम्मतः। पुष्करेषु महाराज देवास्सर्षिपुरोगमाः
सिद्धिं च समनुप्राप्ताः पुण्येन महतान्विताः। तत्राभिषेकं यः कुर्यात्पितृदेवार्चने रतः
अश्वमेधाद्दशगुणं प्रवदंति मनीषिणः। अप्येकं भोजयेद्विप्रं पुष्करारण्यमाश्रितः
अन्नेन तेन संप्रीता कोटिर्भवति पूजिता। तेनासौ कर्मणा भीष्म प्रेत्य चेह च मोदते
शाकैर्मूलैः फलैर्वापि येन वा वर्त्तयेत्स्वयम्। तद्वै दद्याद्ब्राह्मणाय श्रद्धावाननसूयकः
तेनैव प्राप्नुयात्प्राज्ञो हयमेधफलं नरः। ब्राह्मणः क्षत्रियो वैश्यः शूद्रो वा राजसत्तम
पैतामहं सरः पुण्यं पुष्करं नाम नामतः। वैखानसानां सिद्धानां मुनीनां पुण्यदं हि यत्
सरस्वती पुण्यतमा यस्माद्याता महार्णवम्। आदिदेवो महायोगी यत्रास्ते मधुसूदनः
ख्यात आदिवराहेति नाम्ना त्रिदशपूजितः। हीनवर्णाश्च ये वर्णास्तीर्थे पैतामहे गताः
न वियोनिं व्रजंत्येते स्नात्वा तीर्थे महात्मनः। कार्तिक्यां च विशेषेण योभिगच्छेत्तु पुष्करं
फलं तत्राक्षयं तस्य भवतीत्यनुशुश्रुम। सायंप्रातः स्मरेद्यस्तु पुष्कराणि कृतांजलि
उपस्पृष्टं भवेत्तेन सर्वतीर्थे तु कौरव। जन्मप्रभृति यत्पापं स्त्रियो वा पुरुषस्य वा
पुष्करे स्नानमात्रेण सर्वमेतत्प्रणश्यति। यथासुराणां प्रवरः सर्वेषां तु पितामहः
तथैव पुष्करं तीर्थं तीर्थानामादिरुच्यते। त द्दृष्ट्वा दशवर्षाणि पुष्करे नियतः शुचिः
क्रतून्सर्वानवाप्नोति ब्रह्मलोकं स गच्छति। यस्तु वर्षशतं पूर्णमग्निहोत्रमुपासते
कार्तिकीं वा वसेदेकां पुष्करे सममेव तु। पुष्करे दुष्करो होमः पुष्करे दुष्करं तपः