यथा हि पथिकः कश्चिच्छायामाश्रित्य तिष्ठति। विश्रम्य च पुनर्याति तद्वद्भूतसमागमः
पुत्र नित्यं जगत्सर्वं तत्रैकः शोचसे कथं। तावत्त्वं शोकमुत्सृज्य मद्वाक्यमनुपालय
शिरस्याघ्राय तं पुत्रमवलिह्य च मूर्द्धनि। शोकेन महताविष्टा बाष्पव्याकुललोचना
विनिःश्वसंती नागीव दीर्घमुष्णं मुहुर्मुहुः। पुत्रहीनं जगच्छून्यं प्रपश्यंतीव साऽभवत्
महापंकनिमग्नेव तिष्ठंती चावसीदती। विलप्य नंदिनी पुत्रमुवाचेदं पुनर्वचः
नास्ति पुत्रसमः स्नेहो नास्तिपुत्रसमं सुखं। नास्ति पुत्रसमा प्रीतिर्नास्ति पुत्रसमा गतिः
अपुत्रस्य जगच्छून्यमपुत्रस्य गृहेऽसुखम्। पुत्रेण लभते लोकमपुत्रो नरकं व्रजेत्
लोको वदति वाक्यानि चंदनं किल शीतलं। पुत्रगात्रपरिष्वंगश्चंदनादतिशीतलः
इति पुत्रगुणानुक्त्वा निरीक्ष्य च पुनःपुनः। स्वमातरं सखीर्गोपीस्त्वरमाणा च पृच्छति
यूथस्याग्रे चरंतीं मामाससाद मृगाधिपः। मुक्ताहं तेन शपथैः पुनर्यास्यामि तत्र वै
सुतं च मातरं चैव सखीर्द्रष्टुं च गोकुलं। आगता सत्यवाक्येन पुनर्यास्यामि तत्र वै
मातः क्षमस्व तत्सर्वं दौःशील्यादि कृतं मम। बालस्तवायं दौहित्रः किमत्रान्यद्ब्रवीम्यहं
विपुले चंपके मातर्भद्रे सुरभि मानिनि। वसुधारे प्रियानंदे महानंदे घटस्रवे
अज्ञानाज्ज्ञानतो वापि यदुक्तं किंचिदप्रियं। तत्क्षमध्वं महाभागा यच्चान्यच्च कृतं मया
सर्वाः सर्वगुणोपेताः सर्वा लोकस्य मातरः। सर्वाः सर्वप्रदा नित्यं रक्षध्वं मम बालकं
अनाथं विकलं दीनं रक्षध्वं मम पुत्रकं। मातृशोकाभिसंतप्तं भगिन्यः पालयिष्यथ
यस्मादनाथमबलं पुत्रवत्पालयिष्यथ। क्षमध्वं च महाभागा यास्यामि सत्यसंश्रयात्
न चिंता महती कार्या सखीभिश्च कथंचन। प्रथमस्यास्य जातस्य स्थितं मरणमग्रतः
श्रुत्वा तु नंदावचनं माता सख्यश्च दुःखिताः। विषादं परमं जग्मुरिदमूचुश्च विस्मिताः
अहोऽत्र महदाश्चर्यं यद्व्याघ्रवचनं त्वया। प्रकर्तुमुद्यतं भीमं नंदा त्वं सत्यवादिनी
शपथैः सत्यवाक्येन वंचयित्वा महाभयं। नाशनीयं प्रयत्नेन न गंतव्यं कथंचन
नंदे न चैव गंतव्यमधर्मः क्रियते त्वया। यद्बालं स्वसुतं त्यक्त्वा सत्यलोभेन गम्यते
अत्र गाथा पुरा प्रोक्ता ऋषिभिर्ब्रह्मवादिभिः। प्राणत्यागे समुत्पन्ने शपथैर्नास्ति पातकं
उक्त्वानृतं भवेद्यत्र प्राणिनां प्राणरक्षणं। अनृतं तत्र सत्यं स्यात्सत्यमप्यनृतं भवेत्
कामिनीषु विवाहेषु गवां मुक्तौ तथैव च। ब्राह्मणानां विपत्तौ च शपथैर्नास्ति पातकं
नंदोवाच। परेषां प्राणरक्षार्थं वदाम्येवानृतं वचः। नात्मार्थमुत्सहे वक्तुं जीवितार्थे कथंचन
एकः संश्लिष्यते गर्भे मरणे भरणे तथा। भुंक्ते चैकः सुखं दुःखमतः सत्यं वदाम्यहम्
सत्ये प्रतिष्ठिता लोका धर्मः सत्ये प्रतिष्ठितः। उदधिस्सत्यवाक्येन मर्यादां न विलंघते
विष्णवे पृथिवीं दत्वा बलि पातालमाश्रितः। छद्मनापि बलिर्बद्धः सत्यवाक्यं न चात्यजत्
प्रवर्धमानः शैलेंद्रः शतशृंगः समुत्थितः। सत्येन संस्थितो विंध्यः प्रबन्धं नातिवर्तते