योनिभक्षो वृषपर्वा लिंगभक्षोथ वै कुरुः। निःप्रभः सप्रभः श्रीमांस्तथैव च निरूदरः
एकचक्रो महाचक्रो द्विचक्रः कुलसंभवः। शरभः शलभश्चैव क्रपथः क्रापथः क्रथः
बृहद्वांतिर्महाजिह्वः शंकुकर्णो महाध्वनिः। दीर्घजिह्वोर्कनयनो मृडकायो मृडप्रियः
वायुर्गरिष्ठो नमुचिश्शम्बरो विज्वरो विभुः। विष्वक्सेनश्चंद्रहर्ता क्रोधवर्द्धन एव च
कालकः कलकांतश्च कुंडदः समरप्रियः। गरिष्ठश्च वरिष्ठश्च प्रलंबो नरकः पृथुः
इंद्रतापन वातापी केतुमान्बलदर्पितः। असिलोमा सुलोमा च बाष्कलि प्रमदो मदः
सृगालवदनश्चैव केशी च शरदस्तथा। एकाक्षश्चैव राहुश्च वृत्रः क्रोधविमोक्षणः
एते चान्ये च बहवो दानवा बलवर्द्धनाः। ब्रह्माणं पर्युपासंत वाक्यं चेदमथोचिरे
त्वया सृष्टाः स्म भगवंस्त्रैलोक्यं भवता हि नः। दत्तं सुरवरश्रेष्ठ देवेभ्यधिकाः कृताः
भगवन्निह किं कुर्मो यज्ञे तव पितामह। यद्धितं तद्वदास्माकं समर्थाः कार्यनिर्णये
किमेभिस्ते वराकैश्च अदितेर्गर्भसंभवैः। दैवतैर्निहतैः सर्वैः पराभूतैश्च सर्वदा
पितामहोसि सर्वेषामस्माकं दैवतैः सह। तव यज्ञसमाप्तौ च पुनरस्मासु दैवतैः
श्रियं प्रति विरोधश्च भविष्यति न संशयः। इदानीं प्रेक्षणं कुर्मः सहिताः सर्वदानवैः
पुलस्त्य उवाच। सगर्वं तु वचस्तेषां श्रुत्वा देवो जनार्दनः। शक्रेण सहितः शंभुमिदमाह महायशाः
विघ्नं प्रकर्तुं वै रुद्र आयाता दनुपुंगवाः। ब्रह्मणामंत्रिताश्चेह विघ्नार्थं प्रयतंति ते
अस्माभिस्तु क्षमाकार्या यावद्यज्ञः समाप्यते। समाप्ते तु क्रतावस्मिन्युद्धं कार्यं दिवौकसां
यथानिर्दानवा भूमिस्तथा कार्यं त्वया विभो। जयार्थं चेह शक्रस्य भवता च मया सह
द्विजानां परिवेष्टारो मरुतः परिकल्पिताः। दानवानां धनं यच्च गृहीत्वा तद्यजामहे
अत्रागतेषु विप्रेषु दुःखितेषु जनेष्विह। व्ययं तस्य करिष्यामो दासभावे निवेशिताः
वदंतमेवं तं विष्णुं ब्रह्मा वचनमब्रवीत्। एते दनुसुताः क्रुद्धा युष्माकं कोपनेप्सिताः
भवता च क्षमा कार्या रुद्रेण सह दैवतैः। कृते युगावसाने तु समाप्तिं चक्रतौ गते
मया च प्रेषिता यूयमेते च दनुपुंगवाः। संधिर्वा विग्रहो वापि सर्वैः कार्यस्तदैव हि
पुलस्त्य उवाच। पुनस्तान्दानवान्ब्रह्मा वाक्यमाह स्वयंप्रभुः। दानवैर्न विरोधोत्र यज्ञे मम कथंचन
मैत्रभावस्थिता यूयमस्मत्कार्ये च नित्यशः। दानवा ऊचुः। सर्वमेतत्करिष्यामः शासनं ते पितामह
अस्माकमनुजा देवा भयं तेषां न विद्यते। पुलस्त्य उवाच। एतच्छुत्वा तदा तेषां परितुष्टः पितामहः
मुहूर्तं तिष्ठतां तेषामृषिकोटिरुपागता। श्रुत्वा पैतामहं यज्ञं तेषां पूजां तु केशवः
आसनानि ददौ तेषां तदा देवः पिनाकधृत्। वसिष्ठोर्घं ददौ तेषां ब्रह्मणा परिचोदितः
गामर्घं च ततो दत्वा पृष्ट्वा कुशलमव्ययम्। निवेशं पुष्करे दत्वा स्थीयतामिति चाब्रवीत्
ततस्ते ऋषयः सर्वे जटाजिनधरास्तथा। शोभयंतः सरःश्रेष्ठं गङ्गामिव दिवौकसः
मुंडाः काषायिणश्चैके दीर्घश्मश्रुधराः परे। विरलैर्दशनैः केचिच्चिपिटाक्षास्तथा परे