गोमहिष्यादि यत्किंचित्तत्सर्वं कर्षयेन्नृप। तेन वस्त्रादिभिः सर्वैस्तोरणंबाह्यतो न्यसेत्
******* ब्राह्मणानां तथा भोज्यं कुर्यात्कुरुकुलोद्वह। तिस्रो ह्येताः पुरा प्रोक्तास्तिथयः कुरुनन्दन
कार्तिकाश्वयुजे मासि चैत्रेमासि तथा नृप। स्नानं दानं शतगुणं कार्त्तिके या तिथिर्नृप
बलिराज्ञस्तु शुभदा पशूनां हितकारिणी। "गायत्र्युवाच। यदुक्तं तु तया वाक्यं सावित्र्या कमलोद्भवं
न तु ते ब्राह्मणाः पूजां करिष्यन्ति कदाचन। मदीयं तु वचःश्रुत्वा ये करिष्यन्ति चार्चनं
इह भुक्त्वा तु भोगांस्ते परत्र मोक्षभागिनः। एतां ज्ञात्वा परां दृष्टिं वरं तुष्टः प्रयच्छति
शक्राहं ते वरं दास्ये संग्रामे शत्रुनिग्रहे। तदा ब्रह्मा मोचयिता गत्वा शत्रुनिकेतनम्
स्वपुरं लप्स्यसे नष्टं शत्रुनाशात्परां मुदं। अकंटकं महद्राज्यं त्रैलोक्ये ते भविष्यति
मर्त्यलोके यदा विष्णो अवतारं करिष्यसि। भ्रात्रा सह परं दुःखं स्वभार्याहरणादिजं
हत्वा शत्रुं पुनर्भार्यां लप्स्यसे सुरसन्निधौ। गृहीत्वातां पुनाराज्यं कृत्वा स्वर्गंगमिष्यसि
एकादशसहस्राणि वर्षाणां च पुनर्दिवं। ख्यातिस्ते विपुला लोके अनुरागं जनैस्सह
सान्तानिकानाम तेषां लोका स्थास्यन्ति भाविताः। त्वया ते तारिता देव रामरूपेण मानवाः
गायत्री तु तदा रुद्रंवरदा प्रत्यभाषत। पतितेपिच ते लिंगे पूजां कुर्वंति ये नराः
ते पूताः पुण्यकर्माणः स्वर्गलोकस्य भागिनः। न तां गतिं चाग्निहोत्रे न क्रतौ हुतपावके
यां गतिं मनुजा यांति तव लिंगस्य पूजनात्। गंगातीरे सदा लिंगं बिल्बपत्रेण ये तव
पूजयिष्यंति सुप्राता रुद्रलोकस्य भागिनः। प्राप्यापि शर्वभक्तत्वमग्ने त्वं भव पावनः
त्वयि प्रीते सुराः सर्वे प्रीता वै नात्र संशयः। त्वन्मुखेन हविर्देवैः प्रीताः प्रीते त्वयिध्रुवम्
भुञ्जते नात्र सन्देहो वेदोक्तं वचनं यथा। गायत्री ब्राह्मणांस्तांश्च सर्वांश्चैवाब्रवीदिदं
युष्माकं प्रीणनं कृत्वा सर्वतीर्थेषु मानवाः। पदं सर्वे गमिष्यंति वैराजाख्यं न संशयः
अन्नप्रकारान्विविधान्दत्वा दानान्यनेकशः। श्राद्धेषु प्रीणनं कृत्वा देवदेवा भवन्ति ते
ये च वै ब्राह्मणश्रेष्ठास्तेषामास्ये दिवौकसः। भुञ्जते च हविः क्षिप्रं कव्यं चैवपितामहाः
यूयं हि धारणे शक्तास्त्रैलोक्यस्य न संशयः। प्राणायामेन चैकेन सर्वे पूता भविष्यथ
विशेषात्पुष्करे स्नात्वा मां जप्त्वा वेदमातरं। प्रतिग्रहकृतान्दोषान्न प्राप्स्यथ द्विजोतमाः
पुष्करे चान्नदानेन प्रीताः स्युः सर्वदेवताः। एकस्मिन्भोजिते विप्रेकोट्याः फलमवाप्स्यते
ब्रह्महत्यादिपापानि दुष्कृतानि कृतानि च। करिष्यंति नरास्सर्वे दत्वा युष्मत्करे धनम्
मदीयेन तु जाप्येन पूजनीयस्त्रिभिः कृतैः। ब्रह्महत्यासमं पापं तत्क्षणादेव नश्यति
दशभिर्जन्मभिर्जातं शतेन च पुरा कृतं। त्रियुगेन सहस्रेण गायत्री हन्ति किल्बिषं
एवं ज्ञात्वा सदा पूता जाप्ये तु मम वै कृते। भविष्यध्वं न संदेहो नात्र कार्या विचारणा
प्रणवेन त्रिमात्रेण सार्द्धंजप्त्वा विशेषतः। पूताः सर्वे न संदेहो जप्त्वामां शिरसा सह
अष्टाक्षरा स्थिता चाहं जगद्व्याप्तं मया त्त्विदं। माताहं सर्ववेदानां पदैः सर्वेरलंकृता