का हि नाभिलषेत्कन्या भर्तांरं भक्तिवत्सलम्। नादेयमपि ते किंचित्पितुर्मे धर्मवत्सल
प्रसादये तं शिरसा मां स तुष्टः प्रदास्यति। पितुश्चित्तमविज्ञाय यद्यात्मानं ददामि ते
धर्मो हि विपुलो नश्येत्तेन त्वां न प्रसादये। भविष्यामि वशे तुभ्यं यदि तातः प्रदास्यति
इत्थमाभाष्यमाणस्तु तदा शक्रोऽनयच्च ताम्। ब्रह्मणः पुरतः स्थाप्य प्राहास्यार्थे मयाऽबले
आनीतासि विशालाक्षि मा शुचो वरवर्णिनि। गोपकन्यामसौ दृष्ट्वा गौरवर्णां महाद्युतिम्
कमलामेव तां मेने पुंडरीकनिभेक्षणाम्। तप्तकांचनसद्भित्ति सदृशा पीनवक्षसम्
मत्तेभहस्तवृत्तोरुं रक्तोत्तुंग नखत्विषं। तं दृष्ट्वाऽमन्यतात्मानं सापि मन्मनथचरम्
तत्प्राप्तिहेतु क धिया गतचित्तेव लक्ष्यते। प्रभुत्वमात्मनो दाने गोपकन्याप्यमन्यत
यद्येष मां सुरूपत्वादिच्छत्यादातुमाग्रहात्। नास्ति सीमंतिनी काचिन्मत्तो धन्यतरा भुवि
अनेनाहं समानीता यच्चक्षुर्गोचरं गता। अस्य त्यागे भवेन्मृत्युरत्यागे जीवितं सुखम्
भवेयमपमानाच्च धिग्रूपा दुःखदायिनी। दृश्यते चक्षुषानेन यापि योषित्प्रसादतः
सापि धन्या न संदेहः किं पुनर्यां परिष्वजेत्। जगद्रूपमशेषं हि पृथक्संचारमाश्रितम्
लावण्यं तदिहैकस्थं दर्शितं विश्वयोनिना। अस्योपमा स्मरः साध्वी मन्मथस्य त्विषोपमा
तिरस्कृतस्तु शोकोयं पिता माता न कारणम्। यदि मां नैष आदत्ते स्वल्पं मयि न भाषते
अस्यानुस्मरणान्मृत्युः प्रभविष्यति शोकजः। अनागसि च पत्न्यां तु क्षिप्रं यातेयमीदृशी
कुचयोर्मणिशोभायै शुद्धाम्बुज समद्युतिः। मुखमस्य प्रपश्यंत्या मनो मे ध्यानमागतम्
अस्यांगस्पर्शसंयोगान्न चेत्त्वं बहु मन्यसे। स्पृशन्नटसि तर्हि न त्वं शरीरं वितथं परम्
अथवास्य न दोषोस्ति यदृच्छाचारको ह्यसि। मुषितः स्मर नूनं त्वं संरक्ष स्वां प्रियां रतिम्
त्वत्तोपि दृश्यते येन रूपेणायं स्मराधिकः। ममानेन मनोरत्न सर्वस्वं च हृतं दृढम्
शोभा या दृश्यते वक्त्रे सा कुतः शशलक्ष्मणि। नोपमा सकलं कस्य निष्कलंकेन शस्यते
समानभावतां याति पंकजं नास्य नेत्रयोः। कोपमा जलशंखेन प्राप्ता श्रवणशंङ्खयोः
विद्रुमोप्यधरस्यास्य लभते नोपमां ध्रुवम्। आत्मस्थममृतं ह्येष संस्रवंश्चेष्टते ध्रुवम्
यदि किंचिच्छुभं कर्म जन्मांतरशतैः कृतम्। तत्प्रसादात्पुनर्भर्ता भवत्वेष ममेप्सितः
एवं चिंतापराधीना यावत्सा गोपकन्यका। तावद्ब्रह्मा हरिं प्राह यज्ञार्थं सत्वरं वचः
देवी चैषा महाभागा गायत्री नामतः प्रभो। एवमुक्ते तदा विष्णुर्ब्रह्माणं प्रोक्तवानिदम्
तदेनामुद्वहस्वाद्य मया दत्तां जगत्प्रभो। गांधर्वेण विवाहेन विकल्पं मा कृथाश्चिरम्
अमुं गृहाण देवाद्य अस्याः पाणिमनाकुलम्। गांधेर्वेण विवाहेन उपयेमे पितामहः
तामवाप्य तदा ब्रह्मा जगादाद्ध्वर्युसत्तमम्। कृता पत्नी मया ह्येषा सदने मे निवेशय
मृगशृंगधरा बाला क्षौमवस्त्रावगुंठिता। पत्नीशालां तदा नीता ऋत्विग्भिर्वेदपारगैः
औदुंबेरण दंडेन प्रावृतो मृगचर्मणा। महाध्वरे तदा ब्रह्मा धाम्ना स्वेनैव शोभते