अनभ्याहतचित्तश्च दांतश्चाहतधीस्तथा। विमुक्तः सर्वपापेभ्यो नरो गच्छेत्ततो दिवम्
अभयं सर्वभूतेभ्यो भूतानामभयं यतः। तस्य देहविमुक्तस्य भयं नास्ति कुतश्चन
यथा नागपदेऽन्यानि पदानि पदगामिनाम्। सर्वाण्येवावलीयंते तथा ज्ञानानि चेतसि
एवं सर्वमहिंसायां धर्मोऽर्थश्च महीयते। मृतः स नित्यं भवति यो हिंसां प्रतिपद्यते
अहिंसकस्ततः सम्यग्धृतिमान्नियतेंद्रियः। शरण्यस्सर्वभूतानां गतिमाप्नोत्यनुत्तमाम्
एवं प्रज्ञानतृप्तस्य निर्भयस्य मनीषिणः। न मृत्युरधिकोभावः सोमृतत्वं च गच्छति
विमुक्तः सर्वसंगेभ्यो मुनिराकाशवत्स्थितः। विष्णुप्रियकरः शांतस्तं देवा ब्राह्मणं विदुः
जीवितं यस्य धर्मार्थं धर्मोरत्यर्थमेव च। अहोरात्रादि पुण्यार्थं तं देवा ब्राह्मणं विदुः
निवारितसमारंभं निर्नमस्कारमस्तुतिम्। अक्षीणं क्षीणकर्माणं तं देवा ब्राह्मणं विदुः
सर्वाणि भूतानि सुखं रमंते सर्वाणि दुःखानि भृशं भवंति। तेषां भवोत्पादनजातखेदः कुर्यात्तु कर्माणि च श्रद्दधानः
दानं हि भूताभयदक्षिणायाः सर्वाणि दानान्यधितिष्ठतीह। तीक्ष्णे तनुं यः प्रथमं जुहोति सोनंतमाप्नोत्यभयं प्रजाभ्यः
उत्तानमास्येन हविर्जुहोति अनंतमाप्नोत्यभितः प्रतिष्ठाम्। तस्यांगसंगादभिनिष्कृतं च वैश्वानरं सर्वमिदं प्रपेदे
प्रादेशमात्रं हृदभिस्रुतं यत्तस्मिन्प्राणेनात्मयाजी जुहोति। तस्याग्निहोत्रे हुतमात्मसंस्थं सर्वेषु लोकेषु सदैव तेषु
देवं विधातुं त्रिवृतं सुवर्णं ये वै विदुस्तं परमार्थभूतम्। ते सर्वभूतेषु महीयमाना देवाः समर्था अमृतं व्रजंति
वेदांश्च वेद्यं च विधिं च कृत्स्नमथो निरुक्तं परमार्थतां च। सर्वं शरीरात्मनि यः प्रवेद तस्याभिसर्वे प्रचरंति नित्यम्
भूमावसक्तं दिवि चाप्रमेयं हिरण्मयं तं च समंडलांते। प्रदक्षिणं दक्षिणमंतरिक्षे यो वेदनाप्यात्मनि दीप्तरश्मिः
आवर्तमानं च विवर्तमानं षण्नेमि यद्द्वादशारं त्रिपर्व। यस्येदमास्यं परिपाति विश्वं तत्कालचक्रं निहितं गुहायाम्
यतः प्रसादं जगतः शरीरं सर्वांश्च लोकानधिगच्छतीह। तस्मिन्हि संतर्पयतीह देवान्स वै विमुक्तो भवतीह नित्यम्
तेजोमयो नित्यमतः पुराणो लोके भवत्यर्थभयादुपैति। भूतानि यस्मान्नभयं व्रजंति भूतेभ्यो यो नो द्विजते कदाचित्
अगर्हणीयो न च गर्हतेन्यान्स वै विप्रः प्रवरं स्वात्मनीक्षेत्। विनीतमोहोप्यपनीतकल्मषो न चेह नामुत्र च योर्थमृच्छति
अरोषमोहः समलोष्टकांचनः प्रहीणशोको गतसंधिविग्रहः। अपेतनिंदास्तुतिरप्रियाप्रियश्चरन्नुदासीनवदेव भिक्षुः
भीष्म उवाच। यदेतत्कथितं ब्रह्मंस्तीर्थमाहात्म्यमुत्तमम्। कमलस्याभिपातेन तीर्थं जातं धरातले
तत्रस्थेन भगवता विष्णुना शंकरेण च। यत्कृतं मुनिशार्दूल तत्सर्वं परिकीर्त्तय
कथं यज्ञो हि देवेन विभुना तत्र कारितः। के सदस्या ऋत्विजश्च ब्राह्मणाः के समागताः
के भागास्तस्य यज्ञस्य किं द्रव्यं का चदक्षिणा। का वेदी किं प्रमाणं च कृतं तत्र विरंचिना
यो याज्यः सर्वदेवानां वेदैः सर्वत्र पठ्यते। कं च काममभिध्यायन्वेधा यज्ञं चकार ह
यथासौ देवदेवेशो ह्यजरश्चामरश्च ह। तथा चैवाक्षयः स्वर्गस्तस्य देवस्य दृश्यते
अन्येषां चैव देवानां दत्तः स्वर्गो महात्मना। अग्निहोत्रार्थमुत्पन्ना वेदा ओषधयस्तथा
ये चान्ये पशवो भूमौ सर्वे ते यज्ञकारणात्। सृष्टा भगवतानेन इत्येषा वैदिकी श्रुतिः
तदत्र कौतुकं मह्यं श्रुत्वेदं तव भाषितम्। यं काममधिकृत्यैकं यत्फलं यां च भावनां