बभूव च ततः पश्चात्किरीटी सशरासनः। बद्धतूणीरयुगलो वृषस्कंधोङ्गुलित्रवान्
पुरुषो वह्निसंकाशः कपाले संप्रदृश्यते। तं दृष्ट्वा भगवान्विष्णुः प्राह रुद्रमिदं वचः
कपाले भव को वाऽयं प्रादुर्भूतोऽभवन्नरः। वचः श्रुत्वा हरेरीशस्तमुवाच विभो शृणु
नरो नामैष पुरुषः परमास्त्रविदां वरः। भवतोक्तो नर इति नरस्तस्माद्भविष्यति
नरनारायणौ चोभौ युगे ख्यातौ भविष्यतः। संग्रामे देवकार्येषु लोकानां परिपालने
एष नारायणसखो नरस्तस्माद्भविष्यति। अथासुरवधे साह्यं तव कर्ता महाद्युतिः
मुनिर्ज्ञानपरीक्षायां जेता लोके भविष्यति। तेजोधिकमिदं दिव्यं ब्रह्मणः पंचमं शिरः
तेजसो ब्रह्मणो दीप्ताद्भुजस्य तव शोणितात्। मम दृष्टि निपाताच्च त्रीणि तेजांसि यानि तु
तत्संयोगसमुत्पन्नः शत्रुं युद्धे विजेष्यति। अवध्या ये भविष्यंति दुर्जया अपि चापरे
शक्रस्य चामराणां च तेषामेष भयंकरः। एवमुक्त्वा स्थितः शंभुर्विस्मितश्च हरिस्तदा
कपालस्थः स तत्रैव तुष्टाव हरकेशवौ। शिरस्यंजलिमाधाय तदा वीर उदारधीः
किंकरोमीति तौ प्राह इत्युक्त्वा प्रणतः स्थितः। तमुवाच हरः श्रीमान्ब्रह्मणा स्वेन तेजसा
सृष्टो नरो धनुष्पाणिस्त्वमेनं तु निषूदय। इत्थमुक्त्वांजलिधरं स्तुवंतं शंकरो नरम्
तथैवांजलिसंबद्धं गृहीत्वा च करद्वयम्। उद्धृत्याथ कपालात्तं पुनर्वचनमब्रवीत्
स एष पुरुषो रौद्रो यो मया वेदितस्तव। विष्णुहुंकाररचितमोहनिद्रां प्रवेशितः
विबोधयैनं त्वरितमित्युक्त्वान्तर्दधे हरः। नारायणस्य प्रत्यक्षं नरेणानेन वै तदा
वामपादहतः सोपि समुत्तस्थौ महाबलः। ततो युद्धं समभवत्स्वेदरक्तजयोर्महत्
विस्फारितधनुः शब्दं नादिताशेषभूतलम्। कवचं स्वेदजस्यैकं रक्तजेन त्वपाकृतम्
एवं समेतयोर्युद्धे दिव्यं वर्षद्वयं तयोः। युध्यतोः समतीतं च स्वेदरक्तजयोर्नृप
रक्तजं द्विभुजं दृष्ट्वा स्वेदजं चैव संगतौ। विचिन्त्य वासुदेवोगाद्ब्रह्मणः सदनं परम्
ससंभ्रममुवाचेदं ब्रह्माणं मधुसूदनः। रक्तजेनाद्य भो ब्रह्मन्स्वेदजोयं निपातितः
श्रुत्वैतदाकुलो ब्रह्मा बभाषे मधुसूदनम्। हरे द्यजन्मनि नरो मदीयो जीवतादयम्
तथा तुष्टोऽब्रवीत्तं च विष्णुरेवं भविष्यति। गत्वा तयो रणमपि निवार्याऽऽह च तावुभौ
अन्यजन्मनि भविता कलिद्वापरयोर्मिथः। संधौ महारणे जाते तत्राहं योजयामि वां
विष्णुना तु समाहूय ग्रहेश्वरसुरेश्वरौ। उक्ताविमौ नरौ भद्रौ पालनीयौ ममाज्ञया
सहस्रांशो स्वेदजोयं स्वकीयोंऽशो धरातले। द्वापरांतेवतार्योयं देवानां कार्यसिद्धये
यदूनां तु कुले भावी शूरोनाम महाबलः। तस्य कन्या पृथा नाम रूपेणाप्रतिमा भुवि५० 1.14.
उत्पत्स्यति महाभागा देवानां कार्यसिद्धये। दुर्वासास्तु वरं तस्यै मंत्रग्रामं प्रदास्यति
मंत्रेणानेन यं देवं भक्त्या आवाहयिष्यति। देवि तस्य प्रसादात्तु तव पुत्रो भविष्यति
सा च त्वामुदये दृष्ट्वा साभिलाषा रजस्वला। चिंताभिपन्ना तिष्ठंती भजितव्या विभावसो