जांबवत्याः सुतो जज्ञे सांबश्चैवातिशोभनः। सौरशास्त्रस्य कर्त्ता वै प्रतिमा मंदिरस्य च
मूलस्थाने निवेशश्च कृतस्तेन महात्मना। तुष्टेन देवदेवेन कुष्ठरोगो विनाशितः
सुमित्रं चारुमित्रं च मित्रविंदा व्यजायत। मित्रबाहुः सुनीथश्च नाग्नजित्यां बभूवतुः
एवमादीनि पुत्राणांसहस्राणि निशामय। अशीतिश्च सहस्राणां वासुदेवसुतास्तथा
प्रद्युम्नस्य च दायादो वैदर्भ्यां बुद्धिसत्तमः। अनिरुद्धो रणे योद्धा जज्ञेस्य मृगकेतनः
काम्या सुपार्श्वतनया सांबाल्लेभे तरस्विनम्। सत्त्वप्रकृतयो देवाः पराः पंच प्रकीर्तिताः
तिस्रः कोट्यः प्रवीराणां यादवानां महात्मनां। षष्टिः शतसहस्राणि वीर्यवंतो महाबलाः
देवांशाः सर्व एवेह उत्पन्नास्ते महौजसः। दैवासुरे हता ये वा असुरास्तु महाबलाः
इहोत्पन्ना मनुष्येषु बाधंते सर्वमानवान्। तेषामुद्धरणार्थाय उत्पन्ना यादवे कुले
कुलानां शतमेकं च यादवानां महात्मनाम्। विष्णुस्तेषां प्रणेता च प्रभुत्वे च व्यवस्थितः
निदेशस्थायिनस्तस्य ऋद्ध्यंते सर्वयादवाः। भीष्म उवाच। सप्तर्षयः कुबेरश्च यक्षो मणिधरस्तथा
सात्यकिर्नारदश्चैव शिवो धन्वंतरिस्तथा। आदिदेवस्तथाविष्णुरेभिस्तु सह दैवतैः
किमर्थं सहसंभूताः सुरसम्भूतयः क्षितौ। भविष्याः कति वा चास्य प्रादुर्भावा महात्मनः
सर्वक्षेत्रेषु सर्वेषु किमर्थमिह जायते। यदर्थमिह संभूतो विष्णुर्वृष्ण्यंधके कुले
पुनःपुनर्मनुष्येषु तन्मे त्वं ब्रूहि पृच्छतः। पुलस्त्य उवाच। शृणु भूप प्रवक्ष्यामि रहस्यातिरहस्यकम्। यथा दिव्यतनुर्विष्णुर्मानुषेष्विह जायते
युगांते तु परावृत्ते काले प्रशिथिले प्रभुः। देवासुरमनुष्येषु जायते हरिरीश्वरः
हिरण्यकशिपुर्दैत्यस्त्रैलोक्यस्य प्रशासिता। बलिनाधिष्ठिते चैव पुनर्लोकत्रये क्रमात्
सख्यमासीत्परमकं देवानामसुरैः सह। युगाख्या दश संपूर्णा आसीदव्याकुलं जगत्
निदेशस्थायिनश्चापि तयोर्देवासुरा स्वयं। बद्धो बलिर्विमर्दोयं सुसंवृत्तः सुदारुणः
देवानामसुराणां च घोरः क्षयकरो महान्। कर्तुं धर्मव्यवस्थां च जायते मानुषेष्विह
भृगोः शापनिमित्तं तु देवासुरकृते तदा। भीष्म उवाच। कथं देवासुरकृते हरिर्देहमवाप्तवान्
दैवासुरं यथावृत्तं तन्मे कथय सुव्रत। पुलस्त्य उवाच। तेषां जयनिमित्तं वै संग्रामा स्युः सुदारुणाः
अवतारा दशद्वौ च शुद्धा मन्वंतरे स्मृताः। नामधेयं समासेन शृणु तेषां विवक्षितम्
प्रथमो नारसिंहस्तु द्वितीयश्चापि वामनः। तृतीयस्तु वराहश्च चतुर्थोऽमृतमंथनः
संग्रामः पंचमश्चैव सुघोरस्तारकामयः। षष्ठो ह्याडीबकाख्यश्च सप्तमस्त्रैपुरस्तथा
अष्टमश्चांधकवधो नवमो वृत्रघातनः। ध्वजश्च दशमस्तेषां हालाहलस्ततः परं
प्रथितो द्वादशस्तेषां घोरः कोलाहलस्तथा। हिरण्यकशिपुर्दैत्यो नरसिंहेन सूदितः
वामनेन बलिर्बद्धस्त्रैलोक्याक्रमणे पुरा। हिरण्याक्षो हतो द्वंद्वे प्रतिवादे तु दैवतैः
दंष्ट्रया तु वराहेण समुद्रस्थो द्विधा कृतः। प्रह्लादो निर्जितो युद्धे इंद्रेणामृतमंथने
विरोचनस्तु प्राह्लादिर्नित्यमिन्द्रवधोद्यतः। इंद्रेणैव च विक्रम्य निहतस्तारकामये