सार्धं शक्रेण सोऽपश्यन्नीयमानामथांबरे। केशिना दानवेंद्रेण चित्रलेखामथोर्वशीम्
तं विनिर्जित्य समरे विविधायुधपातनैः। पुरा शक्रोपि समरे येन वज्री विनिर्जितः
मित्रत्वमगमत्तेन प्रादादिंद्राय चोर्वशीं। ततःप्रभृति मित्रत्वमगमत्पाकशासनः
सर्वलोकेतिशयितं पुरूरवसमेव तम्। प्राह वज्री तु संतुष्टो नीयतामियमेव च
सा पुरूरवसः प्रीत्यै चागायच्चरितं महत्। लक्ष्मीस्वयंवरंनाम भरतेन प्रवर्तितम्
मेनकां चोर्वशीं रंभां नृत्यध्वमिति चादिशत्। ननर्त सलयं तत्र लक्ष्मीरूपेण चोर्वशी
सा पुरूरवसं दृष्ट्वा नृत्यंती कामपीडिता। विस्मृताभिनयं सर्वं यत्पुरातनचोदितम्
शशाप भरतः क्रोधाद्वियोगात्तस्य भूतले। पंचपंचाशदब्दानि लताभूता भविष्यसि
ततस्तमुर्वशी गत्वा भर्त्तारमकरोच्चिरं। शापानुभवनांते च उर्वशी बुधसूनुना
अजीजनत्सुतानष्टौ नामतस्तान्निबोध मे। आयुर्दृढायुर्वश्यायुर्बलायुर्धृतिमान्वसुः
दिव्यजायुः शतायुश्च सर्वे दिव्यबलौजसः। आयुषो नहुषः पुत्रो वृद्धशर्मा तथैव च
रजिर्दंडो विशाखश्च वीराः पंचमहारथाः। रजेः पुत्रशतं जज्ञे राजेया इति विश्रुतं
रजिराराधयामास नारायणमकल्मषं। तपसा तोषितो विष्णुर्वरं प्रादान्महीपतेः
देवासुरमनुष्याणामभूत्स विजयी तदा। अथ देवासुरं युद्धमभूद्वर्षशतत्रयम्
प्रह्लादशक्रयोर्भीमं न कश्चिद्विजयी तयोः। ततो देवासुरैः पृष्टः पृथग्देवश्चतुर्मुखः
अनयोर्विजयी कः स्याद्रजिर्यत्रेति सोब्रवीत्। जयाय प्रार्थितो राजा सहायस्त्वं भवस्व नः
दैत्यैः प्राह यदि स्वामी वो भवामि ततस्त्वलम्। नासुरैः प्रतिपन्नं तत्प्रतिपन्नं सुरैस्तदा
स्वामी भव त्वमस्माकं बलनाशय विद्विषः। ततो विनाशिताः सर्वे ये वध्या वज्रपाणिनः
पुत्रत्वमगमत्तुष्टस्तस्येंद्रः कर्मणा ततः। दत्त्वेंद्राय पुरा राज्यं जगाम तपसे रजिः
रजिपुत्रैस्तदाछिन्नं बलादिंद्रस्य वैयदा। यज्ञभागश्च राज्यं च तपोबलगुणान्वितैः
राज्यभ्रष्टस्ततः शक्रो रजिपुत्रनिपीडितः। प्राह वाचस्पतिं दीनः पीडितोऽस्मि रजेः सुतैः
न यज्ञभागो राज्यं मे पीडितस्य बृहस्पते। राज्यलाभाय मे यत्नं विधत्स्व धिषणाधिप
ततो बृहस्पतिः शक्रमकरोद्बलदर्पितम्। ग्रहशांतिविधानेन पौष्टिकेन च कर्मणा
गत्वाथ मोहयामास रजिपुत्रान्बृहस्पतिः। जिनधर्मं समास्थाय वेदबाह्यं स धर्मवित्
वेदत्रयीपरिभ्रष्टांश्चकार धिषणाधिपः। वेदबाह्यान्परिज्ञाय हेतुवादसमन्वितान्
जघान शक्रो वज्रेण सर्वान्धर्मबहिष्कृतान्। नहुषस्य प्रवक्ष्यामि पुत्रान्सप्तैव धार्मिकान्
यतिर्ययातिश्शर्यातिरुत्तरः पर एव च। अयतिर्वियतिश्चैव सप्तैते वंशवर्द्धनाः
यतिः कुमारभावेपि योगी वैखानसोभवत्। ययातिरकरोद्राज्यं धर्मैकशरणः सदा
शर्मिष्ठा तस्य भार्याभूद्दुहिता वृषपर्वणः। भार्गवस्यात्मजा चैव देवयानी च सुव्रता
ययातेः पंचदायादास्तान्प्रवक्ष्यामि नामतः। देवयानी यदुं पुत्रं तुर्वसुं चाप्यजीजनत्