चामरग्रहणाकीर्तिः स्वयं चैवांगवाहिका। ब्रह्मप्रसादाद्देवेंद्रो ददावर्द्धासनं तदा
धर्मार्थकामान्धर्मेण समवेतोभ्यपालयत्। धर्मार्थकामास्तं द्रष्टुमाजग्मुः कौतुकान्विताः
जिज्ञासवस्तच्चरितं कथं पश्यति नः समम्। भक्त्या चक्रे ततस्तेषामर्घ्यपाद्यादिकं ततः
आसनत्रयमानीय दिव्यं कनकभूषणम्। निवेश्याथाकरोत्पूजामीषद्धर्मेधिकां पुनः
जग्मतुस्तौ च कामार्थावतिकोपं नृपं प्रति। अर्थः शापमदात्तस्मै लोभात्त्वं नाशमेष्यसि
कामोप्याह तवोन्मादो भविता गंधमादने। कुमारवनमाश्रित्य वियोगाच्चोर्वशीभवात्
धर्मोप्याह चिरायुस्त्वं धार्मिकश्च भविष्यसि। संततिस्तव राजेंद्र यावदाचंद्रतारकम्
शतशो वृद्धिमायाति न नाशं भुवि यास्यति। षष्टिं वर्षाणि चोन्माद ऊर्वशीकामसंभवः
अचिरादेव भार्यापि वशमेष्यति चाप्सराः। इत्युक्त्वांतर्दधुः सर्वे राजा राज्यं तदान्वभूत्
अहन्यहनि देवेंद्रं द्रष्टुं याति पुरूरवाः। कदाचिदारुह्य रथं दक्षिणांबरचारिणा
सार्धं शक्रेण सोऽपश्यन्नीयमानामथांबरे। केशिना दानवेंद्रेण चित्रलेखामथोर्वशीम्
तं विनिर्जित्य समरे विविधायुधपातनैः। पुरा शक्रोपि समरे येन वज्री विनिर्जितः
मित्रत्वमगमत्तेन प्रादादिंद्राय चोर्वशीं। ततःप्रभृति मित्रत्वमगमत्पाकशासनः
सर्वलोकेतिशयितं पुरूरवसमेव तम्। प्राह वज्री तु संतुष्टो नीयतामियमेव च
सा पुरूरवसः प्रीत्यै चागायच्चरितं महत्। लक्ष्मीस्वयंवरंनाम भरतेन प्रवर्तितम्
मेनकां चोर्वशीं रंभां नृत्यध्वमिति चादिशत्। ननर्त सलयं तत्र लक्ष्मीरूपेण चोर्वशी
सा पुरूरवसं दृष्ट्वा नृत्यंती कामपीडिता। विस्मृताभिनयं सर्वं यत्पुरातनचोदितम्
शशाप भरतः क्रोधाद्वियोगात्तस्य भूतले। पंचपंचाशदब्दानि लताभूता भविष्यसि
ततस्तमुर्वशी गत्वा भर्त्तारमकरोच्चिरं। शापानुभवनांते च उर्वशी बुधसूनुना
अजीजनत्सुतानष्टौ नामतस्तान्निबोध मे। आयुर्दृढायुर्वश्यायुर्बलायुर्धृतिमान्वसुः
दिव्यजायुः शतायुश्च सर्वे दिव्यबलौजसः। आयुषो नहुषः पुत्रो वृद्धशर्मा तथैव च
रजिर्दंडो विशाखश्च वीराः पंचमहारथाः। रजेः पुत्रशतं जज्ञे राजेया इति विश्रुतं
रजिराराधयामास नारायणमकल्मषं। तपसा तोषितो विष्णुर्वरं प्रादान्महीपतेः
देवासुरमनुष्याणामभूत्स विजयी तदा। अथ देवासुरं युद्धमभूद्वर्षशतत्रयम्
प्रह्लादशक्रयोर्भीमं न कश्चिद्विजयी तयोः। ततो देवासुरैः पृष्टः पृथग्देवश्चतुर्मुखः
अनयोर्विजयी कः स्याद्रजिर्यत्रेति सोब्रवीत्। जयाय प्रार्थितो राजा सहायस्त्वं भवस्व नः
दैत्यैः प्राह यदि स्वामी वो भवामि ततस्त्वलम्। नासुरैः प्रतिपन्नं तत्प्रतिपन्नं सुरैस्तदा
स्वामी भव त्वमस्माकं बलनाशय विद्विषः। ततो विनाशिताः सर्वे ये वध्या वज्रपाणिनः
पुत्रत्वमगमत्तुष्टस्तस्येंद्रः कर्मणा ततः। दत्त्वेंद्राय पुरा राज्यं जगाम तपसे रजिः
रजिपुत्रैस्तदाछिन्नं बलादिंद्रस्य वैयदा। यज्ञभागश्च राज्यं च तपोबलगुणान्वितैः