हत्यायुतशतं हंति त्रिस्पृशा समुपोषिता । एकादशी द्वादशी च रात्रिशेषे त्रयोदशी
त्रिस्पृशा सा तु विज्ञेया दशमीसहिता न हि । कृत्वापराधं मुच्येत प्रायश्चित्ते कृते नरः
दशमीवेधजं दोषं न क्षमामि सुरापगे । भुक्तं हालाहलं तेन विषस्य भक्षणं कृतम्
दशमीमिश्रितं येन कृतमेकादशीव्रतम् । इति मत्वा न कर्त्तव्यं मद्दिनं दशमीयुतम् 6.34.
जन्मकोटिकृतंपुण्यं संतानं याति संक्षयम् । पातयेत्स्वकुलं स्वर्गान्नयते रौरवादिकम्
स्वदेहं शोधयित्वा तु कर्त्तव्यो मम वासरः । वृद्धौ त्याज्या विना वेधाच्छ्रवणादिषु संयुता
जन्मपुण्यं क्षयं याति एकादश्युपवासिनाम् । संवृद्धौ तु विशेषेण संदेहे समुपस्थिते
ममाज्ञया च कर्त्तव्या द्वादशीवल्लभा मम
जाह्नव्युवाच- करिष्येऽहं जगन्नाथ त्रिस्पृशां वचनात्तव । सर्वपापविनिर्मुक्ता भविष्यामि तवाज्ञया
श्रीकृष्ण उवाच- स्वस्थानं गच्छ भद्रं ते न भीः कार्या कदाचन । तव देवि सरिच्छ्रेष्ठे न पापं संक्रमिष्यति
स्नात्वा सरस्वतीतोये येऽर्चयित्वा च माधवम् । प्रणमंति जगन्नाथं ते यांति परमां गतिम्
जाह्नव्युवाच-। विधानं ब्रूहि मे ब्रह्मन्सर्वस्वेन करोम्यहम् । प्रसादयामि देवेशं दामोदरमनामयम्
प्राचीमाधव उवाच-। शृणु देवि प्रवक्ष्यामि त्रिस्पृशाया विधानकम् । यं श्रुत्वापि सरिच्छ्रेष्ठे मुच्यते पातकैर्नरः
पलेन च पलार्धेन तदर्द्धेनापि वापगे । प्रतिमा मम सौवर्णा कार्या विभवसारतः
पात्रं ताम्रमयं कार्यं तिलैस्तु परिपूरितम् । सजलं तु घटं शुभ्रं पंचरत्नसमन्वितम्
वेष्टितं पुष्पमालाभिः कर्पूरागुरुवासितम् । न्यसेद्दामोदरं पश्चात्स्नापयित्वा विलिप्य च
परिधानं ततः कार्यं वस्त्रयुग्मेन चान्वितम् । मंत्रैस्तु पूजनं कार्यं पुराणैः समुदीरितैः । पुष्पैः कालोद्भवैः शुभ्रैस्तुलसीपत्रैश्च कोमलैः
छत्रं तु विष्णवे दद्यात्पादुकाभ्यां सुसंयुतम् । निवेद्यानि मनोज्ञानि फलानि सुबहून्यपि
उपवीतं तु दातव्यं सोत्तरीयं नवं दृढम् । वैणवं दापयेद्दंडं सुरूपं सोन्नतं दृढम्
दामोदराय वै पादौ जानुनी माधवाय च । गुह्यं कामप्रदायेति कटिं वामनमूर्तये
पद्मनाभाय नाभिं तु जठरं विश्वयोनये । हृदयं ज्ञानगम्याय कंठं वैकुंठगामिने
सहस्रबाहवे बाहू चक्षुषी योगरूपिणे । संपूज्य विधिवद्भक्त्या दद्यादर्घं विधानतः
शुभ्रेण नालिकेरेण शंखोपरि स्थितेन हि । सूत्रैरावेष्टितेनैव हस्तयोरुभयोरपि
स्मृतो हरसि पापानि यदि नित्यं जनार्दन । दुःस्वप्नं दुर्निमित्तानि मनसा दुर्विचिन्विता
नारकं तु भयं देव भयदुर्गतिसंभवम् । यन्मम स्यान्महादेव ऐहिकं पारलौकिकम्
तेन देवेश मां रक्ष गृहाणार्घं नमोस्तु ते । कृपादृष्टिः सदैवास्तु दामोदर ममोपरि
धूपं दीपं च नैवेद्यं कुर्यान्नीराजनं ततः । शीर्षोपरि सरिच्छ्रेष्ठे भ्रामयेद्वारिजं हरेः
कृत्वा विधानमेतद्धि पूजयेत्स्वगुरुं ततः । दद्यात्सुवर्णं वस्त्राणि सोष्णीषं चैव कंचुकम्
उपानहोऽपि छत्रं च मुद्रिकां च कमंडलुम् । भोजनं चैव तांबूलं सप्तधान्यं च दक्षिणाम्
गुरुं संपूज्य देवेशं कुर्याज्जागरणं हरेः । गीतनृत्यसमायुक्तं तथा शास्त्रसमन्वितम्