दक्षिणायाः प्रदानेन स्मृतिं मेधां च विंदति । कृत्वापि पातकं कर्म यो दद्यादनुसंधिने
ब्राह्मणाय विशेषेण न स पापैर्हि लिप्यते । भूमेर्गावस्तथादासः प्रसह्य प्रहृता यदा
न निवेदयते यस्तु तमाहुर्ब्रह्मघातकम् । उपस्थिते विवाहे च यज्ञे दाने च वासव
मोहाच्चरति विघ्नं यः स मृतो जायते कृमिः । धनं फलति दानेन जीवितं जीवरक्षणात्
रूपमैश्वर्यमारोग्यमहिंसाफलमश्नुते । फलमूलाशनात्पूजां स्वर्गः सत्येन लभ्यते
प्रायोपवेशनाद्राज्यं सर्वत्र सुखमश्नुते । सुखाट्यः शक्रदीक्षायां सुगामी च तृणाशनः
रूपी त्रिषवणस्नायी वायुं पीत्वा क्रतुं लभेत् । नित्यस्नायी भवेद्दक्षः संध्यावेदजपान्वितः
अहिंस्रो याति वैराज्यं नाकपृष्ठमनाशकम् । अग्निप्रवेशी नियतं ब्रह्मलोके महीयते
रसानां प्रतिसंहारे पशून्पुत्रांश्च विंदति । नाके चिरं स वसति उपवासी च यो भवेत्
सततं भूमिशायी यः स लभेदीप्सितां गतिम् । वीरासनं वीरशयं वीरस्थानमुपासतः
अक्षयास्तस्यलोकाः स्युः सर्वकामगमास्तथा । उपवासं च दीक्षां च अभिषेकं च वासव
कृत्वा द्वादशवर्षाणि वीरस्थानाद्विशिष्यते । पावनं चरते धर्मं स्वर्गलोके महीयते
बृहस्पतिमतं पुण्यं ये पठंति द्विजोत्तमाः । तेषां चत्वारि वर्द्धंते आयुर्विद्यायशोबलम्
नारद उवाच- इतींद्राय बृहस्पतिप्रणीतं धर्मशास्त्रकम् । मह्यं भक्ताय संप्रोक्तं महेशेनाखिलं नृप
नारद उवाच- त्रिस्पृशाख्यं व्रतं ब्रूहि सर्वेश्वर विशेषतः । यच्छ्रुत्वा मुच्यते लोकः कर्मबंधनतः क्षणात्
महादेव उवाच- सर्वपापौघशमनं महादुःखविनाशनम् । शृणु कृष्णावतारं त्वं त्रिस्पृशाख्यं महाव्रतम्
कामदं सस्पृहाणां तु निस्पृहाणां तु मोक्षदम् । त्रिस्पृशाख्यं व्रतं विप्र शृणुष्व गदतो मम
प्रत्यक्षमर्चितस्तेन कलिकाले च केशवः । त्रिस्पृशा कीर्तनं नित्यं यः करोति महामुने
न पुरश्चरणे चीर्णे सर्वपापक्षयो भवेत् । त्रिस्पृशा नाममात्रेण क्षीयते नात्र संशयः
नागमैर्न पुराणाद्यैर्न मखैस्तीर्थकोटिभिः । बहुभिर्व्रतसंघैश्च पूजितैस्त्रिदशैरपि
मोक्षो भवति विप्रेन्द्र त्रिस्पृशा न कृता यदि । मोक्षार्थे देवदेवेन दृष्टा वै वैष्णवी तिथिः
द्विजानां दुर्विदं सांख्यं कलिकाले विशेषतः । अनिग्रहश्चेंद्रियाणां स्थिरत्वं मनसो नहि
विषयैर्विप्रयुक्तानां ध्यानधारणवर्जिनाम् । कामभोगप्रसक्तानां त्रिस्पृशा मोक्षदायिनी
मह्यं चैव पुरा प्रोक्ता चतुर्वक्त्रस्य सागरे । क्षीरोदे प्रणतानां तु मत्स्यरूपेण चक्रिणा
त्रिस्पृशां ये करिष्यंति विषयैरपि संयुताः । तेषामपि मया दत्तो मोक्षः सांख्यविवर्जिनाम्
कामभोगप्रसक्तानां त्रिस्पृशा मोक्षदायिनी । बहुभिर्मुनिसंघैश्च कृतेयं च महामुने
कार्त्तिके शुक्लपक्षे तु त्रिस्पृशा जायते यदि । सोमेन सोमजेनापि पापकोटिविनाशिनी
यस्या उपोषणकृतो हत्यायुक्त महेशितुः । हस्ताद्ब्रह्मकपालं तु तत्क्षणात्पतितं भुवि
कलिकल्मषकोट्यौघैर्मुक्ता देवी त्रिमार्गगा । उपदेशान्माधवस्य त्रिस्पृशा समुपोषणात्
हत्याष्टौ बाहुवीर्यस्य पूर्वजाता महामुने । गता भृगूपदेशेन त्रिस्पृशा समुपोषणात्