हंस सारस कारंड प्लवान्शुचिरजीजनत्। एते ताम्रासुताः प्रोक्ता विनताया निशामय
गरुडः पतगश्रेष्ठोऽरुणश्चेशः पतत्रिणाम्। सौदामिनी तथा कन्या येयं नभसि विश्रुता
संपातिश्च जटायुश्च अरुणस्य सुतावुभौ। संपातिपुत्रो बभ्रुश्च शीघ्रगश्चातिविश्रुतः
जटायोः कर्णिकारश्च शतगामी च विश्रुतौ। तेषामसंख्यमभवत्पक्षिणां पुत्रपौत्रकम्
सुरसायां सहस्रं तु सर्पाणामभवत्पुरा। सहस्रशिरसां कद्रूः सहस्रं प्राप सुव्रता
प्रधानास्तेषु विख्याता ष्षड्विंशतिररिन्दम। शेषवासुकिकर्कोट शंखैरावतकंबलाः
धनंजय महानील पद्माश्वतर तक्षकाः। एलापत्र महापद्म धृतराष्ट्र बलाहकाः
शंखपाल महाशंख पुष्पदंष्ट्रं शुभाननाः। शंखरोमा च नहुषो रमणः पणिनस्तथा
कपिलो दुर्मुखश्चापि पतंजलिमुखास्तथा। एषामनंतमभवत्सर्वेषां पुत्रपौत्रकम्
प्रायशो यत्पुरादग्धं जनमेजयमंदिरे। रक्षोगणं क्रोधवशा सुनामानमजीजनत्
दंष्ट्रिणां नियुतं तेषां भीमसेनादगात्क्षयम्। दंष्ट्रि गोमायु काकादीन्महिषीर्गोवराङ्गनाः
सुरभिर्जनयामास कश्यपात्त्त्रितयं पुरा। मुनिर्मुनीनां च गणं गणमप्सरसां तथा
तथा किन्नरगंधर्वानरिष्टा जनयद्बहून्। तृणवृक्षलता गुल्ममिरा सर्वमजीजनतत्
खसा तु यक्षरक्षांसि जनयामास कोटिशः। एते कश्यपदायादाः शतशोथ सहस्रशः
एष मन्वंतरे भीष्म सर्गः स्वारोचिषे स्मृतः। ततस्त्वेकोनपंचाशन्मरुतः कश्यपाद्दितिः। जनयामास धर्मज्ञ सर्वानमरवल्लभान्
भीष्म उवाच। दितेः पुत्राः कथं जाता मरुतो देववल्लभाः। देवैर्जग्मुश्च सापत्नैः कस्मात्सख्यमनुत्तमम्
पुलस्त्य उवाच। पुरा दैवासुरे युद्धे हतेषु हरिणा सुरैः। पुत्रपौत्रेषु शोकार्ता गता भूलोकमुत्तमम्
पुष्करेषु महातीर्थे सरस्वत्यास्तटे शुभे। भर्त्तुराराधनपरा तप उग्रं चचार ह
दितिर्वै दैत्यमाता तु ऋषिकार्येण सुव्रता। फलाहारा तपस्तेपे कृच्छ्रचांद्रायणादिभिः
यावद्वर्षशतं साग्रं जराशोकसमाकुला। ततः सा तपसा तप्ता वसिष्ठादीनपृच्छत
कथयंतु भवंतो मे पुत्रशोकविनाशनम्। व्रतं सौभाग्यफलदमिहलोके परत्र च
ऊचुर्वसिष्ठप्रमुखा ज्येष्ठस्य पूर्णिमाव्रतम्। यस्य प्रसादादभवत्सुतशोकविवर्जिता
भीष्म उवाच। श्रोतुमिच्छाम्यहं ब्रह्मन्ज्येष्ठस्य पूर्णिमाव्रतम्। सुतानेकोनपंचाशद्येन लेभे पुनर्दितिः
पुलस्त्य उवाच। यद्वसिष्ठादिभिः पूर्वं दित्यै संकथितं व्रतम्। विस्तरेण तदेवेदं मत्सकाशान्निशामय
ज्येष्ठे मासि सिते पक्षे पौर्णमास्यां यतव्रता। स्थापयेदव्रणं कुंभं सिततण्डुलपूरितम्
नानाफलयुतं तद्वदिक्षुदंडसमन्वितम्। सितवस्त्रयुगच्छन्नंसितचंदनचर्चितम्
नानाभक्ष्यसमोपेतं सहिरण्यं तु शक्तितः। ताम्रपात्रं गुडोपेतं तस्योपरि निवेशयेत्
तस्मादुपरि ब्रह्माणं सौवर्णं पद्मकोटरे। कुर्यात्शर्करयोपेतां सावित्रीं तस्य वामतः
गंधंधूपं तयोर्दद्याद्गीतं वाद्यं च कारयेत्। तदभावे कथं कुर्याद्यथा पद्मे पितामहः
ब्रह्माह्वयां च प्रतिमां कृत्वा गुडमयीं शुभाम्। शुक्लपुष्पाक्षततिलैरर्चयेत्पद्मसंभवम्