पत्न्यर्थं प्रतिजग्राह धर्मो दाक्षायिणीः प्रभुः। ताभ्यः शिष्टा यवीयस्य(स्प?) एकादश सुलोचनाः
ख्यातिः सत्यथ संभूतिः स्मृतिः प्रीतिः क्षमा तथा। सन्नतिश्चानसूया च ऊर्ज्जा स्वाहा स्वधा तथा
भृगुर्भवो मरीचिश्च तथा चैवांगिरा मुनिः। अहं च पुलहश्चैव क्रतुर्मुनिवरस्तथा
अत्रिर्वसिष्ठो वह्निश्च पितरश्च यथाक्रमम्। ख्यात्याद्या जगृहुः कन्या मुनयो राजसत्तम
श्रद्धा कामं बलं लक्ष्मीर्नियमं धृतिरात्मजम्। संतोषं च तथा तुष्टिर्लोभं पुष्टिरसूयत
मेधा श्रुतं क्रिया दण्डं नयं विनयमवे च। बोधं बुद्धिस्तथा लज्जा विनयं वपुरात्मजम्
व्यवसायं प्रजज्ञे वै क्षेमं शान्तिरसूयत। सुखमृद्धिर्यशः कीर्तिरित्येते धर्मसूनवः
कामान्नंदी सुतं हर्षं धर्मपौत्रमसूयत। हिंसा भार्यात्वधर्मस्य तस्य जज्ञे तदानृतं
कन्या च निकृतिस्ताभ्यां भयं नरक एव च। माया च वेदना चैव मिथुनं द्वंद्वमेव च
तयोर्जज्ञेथ वै माया मृत्युं भूतापहारिणम्। वेदनायास्ततश्चापि दुःखं जज्ञेथ रौरवात्
मृत्योर्व्याधिजराशोक तृष्णाक्रोधाश्च जज्ञिरे। दुःखोत्तराः स्मृता ह्येते सर्वे चाधर्मलक्षणाः
नैषां भार्यास्ति पुत्रो वा ते सर्वे ह्यूर्द्ध्वरेतसः। रौद्राण्येतानि रूपाणि ब्रह्मणो नृवरात्मज
नित्यं प्रलयहेतुत्वं जगतोस्य प्रयांति वै। रुद्रसर्गं प्रवक्ष्यामि यथा ब्रह्मा चकार हा(?)
कल्पादावात्मनस्तुल्यं सुतं प्रध्यायतस्ततः। प्रादुरासीत्प्रभोरंके कुमारो नीललोहितः
रुदन्वै सुस्वरं सोथ द्रवंश्च नृपसत्तम। किं रोदिषीति तं देवो रुदंतं प्रत्युवाच ह
नामधेहीति तं सोथ प्रत्युवाच प्रजापतिम्। रोदनाद्रुद्रनामासि मा रोदीर्धैर्यमावह
एवमुक्तः पुनस्सोथ सप्तकृत्वो रुरोद ह। ततोन्यानि ददौ तस्मै सप्तनामानि वै प्रभुः २०० 1.3.
मूर्त्तीनां चैवमष्टानां स्थानान्यष्टौ चकार ह। भवं शर्वमथेशानं तथा पशुपतिं नृप
भीममुग्रं महादेवमुवाच स पितामहः। सूर्यो जलं मही वह्निर्वायुराकाशमेव च
दीक्षितो ब्राह्मणः सोम इत्येते तनवः कमात्। एवं प्रकारो रुद्रोसौ सतीं भार्यामविंदत
दक्षकोपाच्च तत्याज सा सती स्वं कलेवरम्। हिमवद्दुहिता साभून्मेनायां नृपसत्तम
उपयेमे पुनश्चैव याचित्वा भगवान्भवः। दाक्षी धातृविधातारौ भृगोः ख्यातिरसूयत
श्रियं च देवदेवस्य पत्नी नारायणस्य या
भीष्म उवाच। क्षीराब्धौ तु तथा लक्ष्मीः किलोत्पन्ना मया श्रुता। ख्यात्यां भृगोः समुत्पन्ना एतदाह कथं भवान्
कथं च दक्षदुहिता देहं त्यक्तवती शुभा। मेनायां गर्भसंभूतिमुमाया जन्म एव च
किमर्थं देवदेवेन पत्नी हैमवती कृता। विरोधं चाथ दक्षेण भगवांस्तु ब्रवीतु मे
पुलस्त्य उवाच। इदं च शृणु भूपाल यत्पृष्टोहमिह त्वया। श्रीसंबंधो मयाप्येष श्रुत आसीत्पितामहात्
अत्रिपुत्रस्तु दुर्वासाः परिभ्राम्यन्महीमिमाम्। विद्याधरीकरेमालां दृष्ट्वा सौगन्धिकीं शुभाम्
याचयामास मे देहि जटाजूटे करोम्यहम्। इति विद्याधरी तेन पृष्टा सा ऋषिणा तथा
ददौ तस्मै मुदायुक्ता तां मालां स तदा नृप। गृहीत्वा सुचिरं कालं शिरोमालां बबंध ह