ब्रह्मणः प्रतिसर्गश्च सर्वसंहारवर्णनम्। कल्पेकल्पे च भूतानां महतामपि संक्षयः
सुसंख्याय च बुद्ध्वा वै ब्रह्मणश्चाप्यनित्यताम्। दौरात्म्यं चैव भोगानां संसारस्य च कष्टताम्
दुर्ल्लभत्वं च मोक्षस्य वैराग्याद्दोषदर्शनम्। व्यक्ताव्यक्तं परित्यज्य सत्वं ब्रह्मणि संस्थितम्
नानात्व दर्शनात्सुस्थस्ततस्तदभिवर्त्तते। ततस्तापत्रयातीतो विरूपाख्यो निरंजनः
आनंदं ब्रह्मणः प्राप्तो न बिभेति कुतश्चन। इति कृत्य समुद्देशः प्रमाणस्योपवर्णितः
कीर्त्यंते जगतो यत्र सर्गप्रलयविक्रियाः। प्रवृत्तिश्चापि भूतानां निवृत्तीनां फलानि च
प्रादुर्भावो वसिष्ठस्य शक्तेर्जन्म तथैव च। सौदासान्निग्रहस्तस्य विश्वामित्रकृतेन च
पराशरस्य चोत्पत्तिरदृश्यन्त्यां यथा विभोः। जज्ञे पितॄणां कन्यायां व्यासश्चापि यथा मुनिः
शुकस्य च यथा जन्म पुत्रस्य सह धीमतः। पराशरस्य विद्वेषो विश्वामित्रकृतो यथा
वसिष्ठसंभृतश्चाग्निर्विश्वामित्रजिघांसया। संधानहेतोर्विभुना जीर्णः कण्वेन धीमता
देवेन विप्रा विप्राणां विश्वामित्रहितैषिणा। एकं वेदं चतुःपादं चतुर्धा पुनरीश्वरः
यथा बिभेद भगवान् व्यासः सर्वेष्वनुग्रहात्। तस्य शिष्यप्रशिष्यैश्च शाखाभेदाः पुनः कृताः
प्रयागे मुनिवर्यैश्च यथा पृष्टः स्वयं प्रभुः। कृष्णेन चानुशिष्टास्ते मुनयो धर्मकांक्षिणः
एतत्सर्वं यथातत्वमाख्यातं द्विजसत्तमाः। मुनीनां धर्मनित्यानां लोकतंत्रमनुत्तमम्
ब्रह्मणा यत्पुरा प्रोक्तं पुलस्त्याय महात्मने। पुलस्त्येनाथ भीष्माय गंगाद्वारे प्रभाषितम्
धन्यं यशस्यमायुष्यं सर्व्वपापप्रणाशनम्। कीर्तनं श्रवणं चास्य धारणं च विशेषतः
सूतेनानुक्रमेणेदं पुराणं संप्रकाशितम्। ब्राह्मणेषु पुरा यच्च ब्रह्मणोक्तं सविस्तरम्
पादमस्य विदन्सम्यग्योधीयीत जितेंद्रियः। तेनाधीतं पुराणं स्यात्सर्वं नास्त्यत्र संशयः५० 1.2.
यो विद्याच्चतुरो वेदान्सांगोपनिषदो द्विजः। पुराणं च विजानाति यः स तस्माद्विचक्षणः
इतिहासपुराणाभ्यां वेदं समुपबृंहयेत्। बिभेत्यल्पश्रुताद्वेदो मामयं प्रतरिष्यति
अधीत्य चैकमध्यायं स्वयं प्रोक्तं स्वयंभुवा। आपदः प्राप्य मुच्येत यथेष्टां प्राप्नुयाद्गतिम्
पुरा परंपरां वक्ति पुराणं तेन वै स्मृतम्। निरुक्तिमस्य यो वेद सर्वपापैः प्रमुच्यते
ऋषयोह्यब्रुवन्सूतं कथं भीष्मेण सङ्गतः। ब्रह्मणो मानसः पुत्रः पुलस्त्यो भगवानृषिः
दुर्लभं दर्शनं यस्य नरैः पापसमन्वितैः। अत्याश्चर्यमिदं सूत क्षत्रियेण कथं मुनिः
आराधितो बृहद्भूतस्तन्नो वद महामते। कीदृशं वा तपस्तेन को वान्यो नियमः कृतः
येन तुष्टो मुनिर्ब्राह्मस्तथा तेन प्रभाषितः। पर्वं वाप्यथ पर्वार्धं समग्रं वा प्रभाषितम्
यस्मिन्स्थाने यथादृष्टः पुलस्त्यो भगवानृषिः। तन्नो वद महाभाग कल्याः स्म श्रवणे वयम्
सूत उवाच। यत्र गंगा महाभागा साधूनां हितकारिणी। विभिद्य पर्वतं वेगान्निःसृता लोकपावनी
गंगाद्वारे महातीर्थे भीष्मः पितृपरायणः। शुश्रूषुः सुचिरं कालं महतां नियमे स्थितः
यावद्वर्षशतं साग्रं परमेण समाधिना। ध्यायमानः परं ब्रह्म त्रिकालं स्नानमाचरत्