न गण्डिका समं तीर्थं न व्रतं द्वादशीसमम् । न देवः केशवादन्यो भूयोभूयो वरानने
गंडिकायास्तु माहात्म्यं ये शृण्वंति नरोत्तमाः । इहलोके सुखं भुक्त्वा विष्णुलोके हि यांति ते
इति श्रीपाद्मे महापुराणे पंचपंचाशत्साहस्र्यां संहितायामुत्तरखंडे उमापतिनारदसंवादे गंडिकातीर्थमाहात्म्यंनाम पंचसप्ततितमोऽध्यायः
महादेव उवाच- शृणु सुंदरि वक्ष्यामि स्तोत्रं चाभ्युदयं ततः । यच्छ्रुत्वा मुच्यते पापी ब्रह्महा नात्र संशयः
धाता वै नारदं प्राह तदहं तु ब्रवीमि ते । तमुवाच ततो देवः स्वयंभूरमितद्युतिः
प्रगृह्य रुचिरं बाहुं स्मारयेच्चौर्ध्वदेहिकम् । भगवान्नारायणः श्रीमान्देवश्चक्रायुधोहरिः
शार्ङ्गधारी हृषीकेशः पुराणपुरुषोत्तमः । अजितः खड्गभृज्जिष्णुः कृष्णश्चैव सनातनः
एकशृंगो वराहस्त्वं भूतभव्यभवात्मकः । अक्षरं ब्रह्म सत्यं तु आदौ चांते च राघवः
लोकानां तु परो धर्मो विष्वक्सेनश्चतुर्भुजः । सेनानी रक्षणस्त्वं च वैकुंठस्त्वं जगत्प्रभुः
प्रभवश्चाव्ययस्त्वं च उपेंद्रो मधुसूदनः । पृश्निगर्भो धृतार्चिस्त्वं पद्मनाभो रणांतकृत्
शरण्यं शरणं च त्वामाहुः सेन्द्रा महर्षयः । ऋक्सामश्रेष्ठो वेदात्मा शतजिह्वो महर्षयः
त्वं यज्ञस्त्वं वषट्कारस्त्वमोंकारः परंतपः । शतधन्वा वसुः पूर्वं वसूनां त्वं प्रजापतिः
त्रयाणामपि लोकानां आदिकर्ता स्वयंप्रभुः । रुद्राणामष्टमो रुद्रः साध्यानामपि पंचमः
आश्विनौ चापि कर्णौ ते सूर्यचंद्रौ च चक्षुषी । अंते चादौ च मध्ये च दृश्यसे त्वं परंतपः
प्रभवो निधनं चास्य न विदुः को भवानिति । दृश्यसे सर्वलोकेषु गोषु च ब्रह्मणेषु च
दिक्षु सर्वासु गगने पर्वतेषु गुहासु च । सहस्रनयनः श्रीमाञ्छतशीर्षः सहस्रपात्
त्वं धारयसि भूतानि वसुधां च सपर्वताम् । अंतःपृथिव्यां सलिले सर्वसत्वमहोरगः
त्रींल्लोकान्धारयन्नास्ते देवगंधर्वदानवान् । अहं ते हृदयं राम जिह्वा देवी सरस्वती
देवा रोमाणि गात्रेषु निर्मितास्ते स्वमायया । निमिषस्ते स्मृता रात्रिरुन्मेषो दिवसस्तथा
संस्कारस्ते भवेद्देहो न तदस्ति विना त्वया । जगत्सर्वं शरीरे तत्स्थैर्यं च वसुधातलम्
अग्निः कोपः प्रसादस्ते शेषः श्रीमांश्च लक्ष्मणः । त्वया लोकास्त्रयः क्रांताः पुराणैर्विक्रमैस्त्रिभिः
त्वयेंद्रश्च कृतो राजा बलिर्बद्धो महासुरः । लोकान्संहृत्य कालस्त्वं निवेश्यात्मनि केवलम्
करोष्येकार्णवं घोरं दृश्यादृश्ये च नान्यथा । त्वया सिंहवपुः कृत्वा परमं दिव्यमुत्तमम्
भयदः सर्वभूतानां हिरण्यकशिपुर्हतः । त्वमश्ववदनो भूत्वा पातालतलमाश्रितः
संहृतं परमं हव्यं रहस्यं वै पुनः पुनः । यत्परं श्रूयते ज्योतिर्यत्परं श्रूयते परः
यत्परं परतश्चै वपरमात्मेति कथ्यते । परो मंत्रः परं तेजस्तमेव हि निगद्यसे
हव्यं कव्यं पवित्रं च प्राप्तिः स्वर्गापवर्गयोः । स्थित्युत्पत्तिविनाशांस्ते त्वामाहुः प्रकृतेः परम्
यज्ञश्च यजमानश्च होता चाध्वर्युरेव च । भोक्ता यज्ञफलानां च त्वं वै वेदैश्च गीयसे
सीतालक्ष्मीर्भवान्विष्णुर्देवः कृष्णः प्रजापतिः । वधार्थं रावणस्य त्वं प्रविष्टो मानुषीं तनुम्
तदिदं च त्वया कार्यं कृतं धर्मभृतां वर । निहतो रावणो राम प्रहृष्टा देवताः कृताः