महापापात्प्रमुच्येत कलौ भागवतो नरः । ध्यायन्कृते यजन्यज्ञैस्त्रेतायां द्वापरेऽर्चयन्
यदाप्नोति तदाप्नोति कलौ संकीर्त्य केशवम् । एतज्ज्ञात्वा निमग्नाश्च जगदात्मनि केशवे
सर्वपापपरिक्षीणा यांति विष्णोः परं पदम् । मत्स्यः कूर्मो वराहश्च नृसिंहो वामनस्तथा
रामो रामश्च कृष्णश्च बुद्धः कल्की ततः स्मृतः । एते दशावताराश्च पृथिव्यां परिकीर्तिताः
एतेषां नाममात्रेण ब्रह्महा शुध्यते सदा । प्रातः पठन्जपन्ध्यायन्विष्णोर्नाम यथा तथा
मुच्यते नात्र संदेहः स वै नारायणो भवेत् । सूत उवाच- श्रुत्वा वै नारदो ह्येतद्विस्मयं परमं गतः
उवाच पितरं तत्र किमुक्तं देवसत्तम । देवाः सहस्रशः संति रुद्राः संति सहस्रशः
पितरः संति शतशः यक्षाश्च किन्नरास्तथा । भूताः प्रेताः पिशाचाश्च ये केचिद्देवयोनयः
तेषां नाम्ना च माहात्म्यं श्रुतं दृष्टं तथा न च । श्रीविष्णोर्नाममाहात्म्यं यादृशं च श्रुतं मया
यस्य वै नाममात्रेण मुच्यते नात्र संशयः । किं वै तीर्थकृते देव पृथिव्यामटने कृते
यस्य वै नाममहिमा श्रुत्वा मोक्षमवाप्नुयात् । तन्मुखं तु महत्तीर्थं तन्मुखं क्षेत्रमेव च
यन्मुखे रामरामेति तन्मुखं सर्वकामिकम् । कानि वै तस्य नामानि कति वीर्याणि सुव्रत
तत्सर्वं च विशेषेण मम ब्रूहि पितामह । ब्रह्मोवाच- व्यापकोऽयं सदा विष्णुः परमात्मा सनातनः
अनादिनिधनः श्रीमान्भूतात्मा भूतभावनः । यस्मादहं हि संजातो सोऽयं विष्णुः सदावतु
सोऽयं कालस्य कालो वै सोऽयं मम तु पूर्वजः । अक्षयः पुंडरीकाक्षो मतिमानव्ययः पुमान्
शेषशायी सदा विष्णुः सहस्रशीर्षा महत्प्रभुः । सर्वभूतमयः साक्षाद्विश्वरूपो जनार्दनः
कैटभारिरयं विष्णुर्धाता देवो जगत्पतिः । तस्याहं नामगोत्रं च न वेद्मि पुरुषर्षभ
वेदवाद्यप्यहं तात नाहं ज्ञाता कदाचन । अतस्त्वं गच्छ देवर्षे यत्रास्ति किल विश्वराट्
स च तत्त्वं मुनिश्रेष्ठ सर्वं ते कथयिष्यति । स एव पुरुषः श्रीमान्कैलासाधिपतिः सदा
सर्वेषां विष्णुभक्तानामयं श्रेष्ठः परात्परः । पंचवक्त्रो ह्युमाकांतः सर्वदुःखनिबर्हणः
विश्वेश्वरो विश्वनाथः सर्वदा भक्तवत्सलः । तत्र गच्छ सुरश्रेष्ठ तत्सर्वं कथयिष्यति
पितुर्वचनमाकर्ण्य तत्र गंतुं प्रचक्रमे । विज्ञातुं नाममाहात्म्यं कैलासभवनं प्रति
यत्र विश्वेश्वरो देवो नित्यं तिष्ठति भूतिदः । ददर्श नारदस्तत्र देवं तं सुरपूजितम्
कैलासशिखरासीनं देवदेवं जगद्गुरुम् । पंचवक्त्रं दशभुजं त्रिनेत्रं शूलपाणिनम्
कपालिनं सखट्वांगं तीक्ष्णं शूलासिधारिणम् । पिनाकधारिणं भीमं वरदं वृषवाहनम्
भस्मांगं व्यालशोभाढ्यं शशांककृतशेखरम् । नीलजीमूतसंकाशं सूर्यकोटिसमप्रभम्
क्रीडंतं तत्र देवेशं साष्टांगं दंडवत्पुनः । तं दृष्ट्वा तु महादेवो विस्मयोत्फुल्ललोचनः 6.71.
वैष्णवानां परः श्रेष्ठः प्राह वाडवसत्तमम् । कस्मादिह समायातो वद देवर्षिसत्तम
नारद उवाच- एकस्मिन्नेव काले तु गतोऽहं ब्रह्मणोंतिकम् । श्रुतं तत्र मया देव विष्णोर्माहात्म्यमुत्तमम्
ब्रह्मणा कथितं तत्र ममाग्रे देवसत्तम । नाम्नोऽस्य यावती शक्तिः सा श्रुता ब्रह्मणो मुखात्