सखा चैव ततश्चासीद्ब्राह्मणो गुणवान्मम । श्रावणद्वादशीयोगे मासि भाद्रपदे ततः
स कदाचिन्मया सार्द्धं तापीं नाम नदीं ययौ । तस्याश्च संगमः पुण्यो यत्रासीच्चंद्रभागया
चंद्रभागा चंद्रसुता तापी चैवार्कनंदिनी । तयोः शीतोष्णसलिले प्रविवेश स ह द्विजः
श्रवणद्वादशीयोगे नराश्च समुपोषिताः । चंद्रभागा सुतो येन वारिधानीं ददुर्द्विजे
दध्योदनयुतां सार्द्धं संपूर्णैर्वर्द्धमानकैः । छत्रोपानद्युगं वस्त्रं प्रतिमां च तथा हरेः
प्रददौ विप्रमुख्येभ्यो हरस्याग्रे महामते । वित्तसंरक्षणार्थाय तस्यास्तीरे व्रते मया
सोपवासेन दत्तैका वारिधानी मनोरमा । तत्कृत्वाहं गृहं प्राप्तः ततः कालेन केनचित्
पंचत्त्वमहमासाद्य नास्तिक्यात्प्रेततां गतः । अस्यामटव्यां घोरायां यथा ह्यहिकुलं तथा
श्रवणद्वादशीयोगे वारिधान्यर्पिता मया । सेयं मध्याह्नसमये लभ्यते च दिनेदिने 6.69.
ब्रह्मस्वरूपिणः सर्वे पापाः प्रेतत्वमागताः । परदारगताः केचित्स्वामिद्रोहरताश्च ये
भूतप्रेतजरूपेण ते जाता ह्यत्र मानवाः । देशे मरुस्थले त्वस्मिन्ममैते मित्रतां गताः
अक्षयो भगवान्विष्णुः परमात्मा सनातनः । दीयते यत्समुद्दिश्य ह्यक्षयं तत्प्रकीर्तनम्
अक्षयेनापि चान्नेन तृप्ता एते पुनः पुनः । प्रेतत्वभावं दौर्बल्यं न विमुंचति कर्हिचित्
पूजयित्वाहमन्नैस्त्वामतिथिं समुपस्थितम् । प्रेतभावाद्विनिर्मुक्तो यास्यामि परमां गतिम्
मया विहीनाः किंत्वेते वनेऽस्मिन्भृशदारुणे । पीडामनुभविष्यंति दारुणां कर्मयोनिजाम्
एतेषां तु महाभाग ममानुग्रहकाम्यया । प्रत्येकं नामगोत्राणि गृह्णीष्व लिखितानि च
अस्ति कक्षागता चैव तव संपुटिका शुभा । हिमवंतमथासाद्य तत्र त्वं लप्स्यसे निधिम्
गयाशीर्षं ततो गत्वा श्राद्धं कुरु महामते । इत्याज्ञाप्य स वै प्रेतो वणिजं च यथासुखम्
विसर्जयामास तदा स वै प्रायात्समुत्सुकः । समासाद्य गृहं तत्र पश्चात्प्रायाद्धिमालयम्
ततो दृष्टं निधिं तत्र गृहीत्वा स समागतः । षष्ठांशं प्रतिगृह्याथ गयाशीर्षं ततोऽभ्यगात्
तत्र गत्वा गयायां स श्राद्धं कृत्वा महामतिः । प्रेतानां तु यथोद्दिष्टं श्राद्धं सम्यग्विधानतः
प्रत्येकं नामगोत्राणि गृहीत्वा पिंडमुत्सृजत् । यस्य यस्य भवेच्छ्राद्धं स करोति दिने वणिक्
स स तस्य तदा स्वप्ने दर्शयत्यात्मनस्तनुम् । ब्रवीति च महाभाग प्रसादाद्भवतोऽनघ
प्रेतभावं मया त्यक्तं प्राप्तोऽस्मि परमां गतिम् । एवं कृत्वा विधानेन गयाशीर्षं महामनाः
पश्चाज्जगाम स्वगृहं विष्णुं ध्यायन्पुनः पुनः । मासि भाद्रपदे प्राप्ते शुक्लपक्षे तथा सुधीः
श्रवणद्वादशीयोगे संगमे सरितां पुनः । जगाम स महाबुद्धिः सर्वोपस्करसंयुतः
संगमे सरितां स्नात्वा द्वादशीं तामुपोषितः । तत्र स्नात्वापि दत्त्वा तु पूजयित्वा जनार्दनम्
अनंतरं ब्राह्मणस्य ह्युपहारांस्तदा ददौ । शास्त्रोक्तेनापि विधिना ह्येकचित्तरतोऽपि सः
निवर्त्तयामास तदा वणिजो बुद्धिमान्स वै । वर्षेवर्षे तु संप्राप्ते मासि भाद्रपदे तथा
श्रवणद्वादशीयोगे संगमे सरितां पुनः । एवं वै कृतवान्सर्वं विष्णुमुद्दिश्य सत्वरम्