अनेन विधिना चैव नद्यास्तीरे नरोत्तमः । सर्वं निर्वर्त्तयेत्सम्यगेकचित्तरतोऽपि सन्
अत्राप्युदाहरंतीममितिहासं पुरातनम् । महत्यरण्ये यद्वृतं भूमिदेव शृणुष्व तत्
यं श्रुत्वा मानवो लोके महादुःखात्प्रमुच्यते । देशो दासरको नाम तस्य भागे च पश्चिमे
तत्र विद्वन्मरुर्देशः सर्वसत्वभयंकरः । सुतप्तसिकता भूमिर्यत्र दुष्टा महोरगाः
अल्पच्छायाद्रुमाकीर्णा मृतप्राणिसमाकुला । शमीखदिरपालाशकरीरैः पीलुभिः सह
तत्र भीमा द्रुमगणाः कंटकैरचिता दृढैः । जग्धप्राणजनाकीर्णा यत्र भूर्दृश्यते क्वचित्
तथापि जीवा जीवंति सर्वे कर्मनिबंधनात् । नोदकं नोदकाधारा विद्वंस्तत्र बलाहकाः
पक्षांतरगतैः कैश्चिच्छिशुभिस्तृषितैः समम् । उत्क्रांतजीविनो विप्र दृश्यंते नु खगोत्तमाः
तस्मिंस्तथाविधे देशे कश्चिद्दैववशाद्वणिक् । निजसार्थपरिभ्रष्टः प्रविष्टो मरुजांगले
बभ्रामोद्भ्रांतहृदयः क्षुत्तृट्भ्यां श्रमपीडितः । क्व ग्रामः क्व जलं क्वाहं यास्यामि न बुबोध ह
अथ प्रेतान्ददर्शासौ क्षुत्तृषाव्याकुलेंद्रियान् । उत्कटान्खलिनो भीमान्निर्मांसान्रौद्रदर्शनान्
प्रेतस्कंधसमारूढमेकं विकृतदर्शनम् । ददर्श बहुभिः प्रेतैः समंतात्परिवारितम्
अगच्छमानमत्युग्रं प्रेतशब्दपुरःसरम् । प्रेतोऽपि दृष्ट्वा तां घोरामटवीमागतं नरम्
प्रेतस्कंधान्महीं गत्वा तस्यांतिकमुपागमत् । प्रणिपत्य वणिक्श्रेष्ठमिदं वचनमब्रवीत्
अस्मिन्घोरतरे देशे प्रवेशो भवतः कथम् । तमुवाच वणिक्धीमान्सार्थभ्रष्टस्य मे वने
प्रवेशो दैवयोगेन पूर्वकर्मकृतेन च । तृषा मे बाधतेऽत्यर्थं क्षुधा चैव भृशं तथा
प्राणांतिकमनुप्राप्तं वचनं भ्रमतीव मे । अत्रोपायं न पश्यामि जीवेयं येन केनचित्
इत्येवमुक्ते प्रेतस्तं वणिजं वाक्यमब्रवीत् । फुल्लां शमीं समाश्रित्य प्रतीक्ष त्वं मुहूर्त्तकम्
कृतातिथ्यो मया पश्चाद्गमिष्यसि यथासुखम् । एवमुक्तस्तथा चक्रे स वणिक्तृष्णयार्दितः
मध्याह्नसमये प्राप्ते प्रेतस्तं देशमागतः । फुल्लां सवृक्षां शीतोदां वारिधानीं मनोरमाम्
दध्योदनसमायुक्तां वर्द्धमानेन संयुताम् । अवतीर्य ततः स्वन्नं प्रादादतिथये तदा
स तत्राशनमात्रेण परं तृप्तित्वमागतः । वितृष्णो विज्वरश्चैव क्षणेन समपद्यत
ततश्च प्रेताः संप्राप्ताः सोऽस्माद्भागं क्रमाद्ददौ । दध्योदनात्सपानीयात्प्रेतास्तृप्तिं परां गताः
अतिथिं तर्पयित्वा तु प्रेतलोकं च सर्वतः । ततः स्वयं स बुभुजे भुक्तशेषं यथासुखम्
तस्य भुक्तवतः स्वन्नं पानीयं च क्षयं ययौ । प्रेताधिपं ततस्तं वै वणिग्वचनमब्रवीत्
आश्चर्यमेतत्परमं वनेऽस्मिन्प्रतिभाति मे । अन्नं पानं च परमं संप्राप्तं च कुतस्तव
स्वल्पेनैव तथान्नेन त्वमेतांस्तु बहूनपि । अतर्पयः कथं त्वेते निर्मांसा भिन्नकुक्षयः
कथमस्यां सुघोरायामटव्यां च कृतालयाः । तदेतत्संशयं छिंधि परं कौतूहलं मम
एवमुक्तः स वणिजा प्रेतो वचनमब्रवीत् । वाणिज्यसक्तस्य पुरा जन्मातीते ममानघ
सकले नगरे नास्ति ममान्यो हि दुरात्मकः । धनलोभान्न कस्यापि दत्ता भिक्षा मया तदा