सर्वकामदुघे देवि सर्वांतकनिवारिणी । आरोग्यं संततिं दीर्घां देहि नंदिनि मे सदा
पूजिता च वसिष्ठेन विश्वामित्रेण धीमता । कपिले हर मे पापं यन्मया पूर्वसंचितम्
गावो ममाग्रतः संतु गावो मे संतु पृष्ठतः । नाके मामुपतिष्ठंतु हेमशृंगी पयोमुचः
सुरभ्यः सौरभेयाश्च सरितः सागरा यथा । सर्वदेवमये देवि सुभद्रे भक्तवत्सले
एवं संपूज्य विधिवद्दद्याद्गोषु गवाह्निकम् । सौरभेयः सर्वहिताः पवित्राः पापनाशनाः
प्रतिगृह्णंतु मे ग्रासं गावस्त्रैलोक्यमातरः । गंगदायै नमो भूत्यै सर्वपापप्रहाणये
अनेनैव तु मंत्रेण गदां वैधारयेद्बुधः । पं नमः पद्मनाभाय पद्मं वै धारयेत्सुधीः
चं चक्ररूपिणे विष्णो धारणं चक्रजं स्मृतम् । शं शंखरूपिणे तुभ्यं नमोऽस्तु सुखकारिणे
मंत्रेणानेन वै दूता धारणं शंखजं स्मृतम् । चतुर्णामायुधानां तु धारणं मुनिभिः स्मृतम्
अग्निहोत्रं यथा नित्यं वेदस्याध्ययनं तथा । ब्राह्मणस्य तथैवेदं तप्तमुद्रादि धारणम्
चंदनेन सुगंधेन गोपिकाचंदनेन तु । धारणं च विशेषेण ब्राह्मणैर्वेदपारगैः
चांडालोऽपि भवेच्छुद्धो धारणाच्च न संशयः । ऊर्ध्वं पुंड्रमृजुं सौम्यं सचिह्नं धारयेद्यदि
स चांडालोऽपि शुद्धात्मा पूज्य एव सदा द्विजैः । चांडालानां गृहे दूतास्तुलसी यत्र दृश्यते
तत्रत्या तुलसी ग्राह्या भक्तिभावेन चेतसा
महेश्वर उवाच- इति श्रुतं धर्ममुखान्मुद्गलो द्विजसत्तमः । कथयित्वा ममाग्रे वै गतो यादृच्छिको मुने
गोपिकाचंदनं यत्र तिष्ठते वै द्विजोत्तम । तद्गृहं तीर्थरूपं च विष्णुना भाषितं किल
शोकमोहौ न तत्रास्तां न भवत्यशुभं क्वचित् । गोपिकाचंदनं यस्य तिष्ठति द्विजसद्मनि
सुखिनः पूर्वजास्तेषां संततिर्वर्द्धते सदा । गोपिकाचंदनं यस्य वर्त्ततेऽहर्निशं गृहे
गोपीपुष्करजा मृत्स्ना पवित्रा कायशोधिनी । उद्वर्त्तनाद्विनश्यंति व्याधयो ह्याधयश्च ये
अतो देहे धृतं पुंभिर्मुक्तिदं सर्वकामिकम् । तावद्गर्जंति तीर्थानि तावत्क्षेत्राणि सर्वदा
गोपिकाचंदनं यावन्न दृष्टं न श्रुतं द्विज । इदं ध्येयमिदं पूज्यं मलदोषविनाशनम्
यस्य संस्पर्शनादेव पूतो भवति मानवः । अंतकाले तु मर्त्यानां मुक्तिदं पावनं परम्
किं वदामि द्विजश्रेष्ठ मुक्तिदं गोपिचंदनम् । विष्णोस्तु तुलसीकाष्ठं तथा वै मूलमृत्तिका
गोपिकाचंदनं चैव तथा वै हरिचंदनम् । चत्वारि ह्येतानि संमील्य अंगमुद्वर्तयेत्सुधीः
तेन तीर्थं कृतं सर्वं जंबूद्वीपेषु सर्वदा । तिलकं कुरुते यस्तु गोपिकाचंदनद्रवैः
सर्वपापविनिर्मुक्तो याति विष्णोः परं पदम् । पितुः श्राद्धादिकं तेन गयां गत्वा तु वै कृतम्
येन वा पुरुषेणापि विधृतं गोपिचंदनम् । मद्यपो ब्रह्महा चैव गोघ्नो वा बालहा तथा । मुच्यते तत्क्षणादेव गोपीचंदनधारणात्
इति श्रीपाद्मे महापुराणे पंचपंचाशत्साहस्र्यां संहितायामुमापतिनारदसंवादे गोपीचंदनमाहात्म्ये सप्तषष्टितमोऽध्यायः
महेश्वर उवाच- शृणु नारद! वक्ष्यामि वैष्णवानां च लक्षणम्। यच्छ्रुत्वा मुच्यते लोको ब्रहत्यादिपातकात्
तेषां वै लक्षणं यादृक्स्वरूपं यादृशं भवेत्। तादृशं मुनिशार्दूल शृणु त्वं वच्मि साम्प्रतम्