वर्जनादेव भो विप्र मुक्तिभागी न संशयः । स्नानमामलकेनैव ये कुर्वंति च मानवाः
दिनेदिने महत्पुण्यं प्राप्नुवंति च ते मुने । धात्रीफलं पापहरं प्रवदंति मनीषिणः
त्रैलोक्यतारणार्थाय निर्मिता ब्राह्मणा पुरा । संध्यामौनं चरेद्यस्तु भुंक्ते मासचतुष्टयम्
मन्वंतराणि चत्वारि वैकुंठे मोदते पुनः । स्वयंपाकी नरो यस्तु भुंक्ते मासचतुष्टयम्
दशवर्षसहस्राणि इंद्रलोके महीयते । चतुरो वार्षिकान्मासान्मौनं चैव समाचरेत्
स च विष्णुपुरं गच्छेद्ब्राह्मं च तदनंतरम् । मौनभोजी नरो यस्तु कदाचिन्नावसीदति
मौनेन भुंजमानास्तु राक्षसास्त्रिदिवं गताः । कृमिकीटसमायुक्तं पक्वान्नमशुची भवेत्
गवां मांससमं ज्ञेयमन्नं चापि द्विजोत्तम । तदन्नमशुचि ज्ञेयं ग्रसते मानुषो यदि
एतद्वै भोजनं प्रोक्तं राक्षसानां प्रियं सदा । तोषितो हि पुरा ब्रह्मा तेन दत्तं महात्मना
मौनेन भोजयित्वा तु स्वर्गं प्राप्ता न संशयः । संजल्पन्भुंजते यस्तु तेनान्नमशुची भवेत्
पापं स केवलं भुंक्ते तस्मान्मौनं समाचरेत् । उपवाससमं भोज्यं ज्ञेयं मौनेन नारद
पंचप्राणाहुतीर्यस्तु मौनभोजी नरोत्तमः । पंच वै पातकान्यस्य नश्यंति नात्र संशयः
न कुर्यात्संधितं वस्त्रं पितृकर्मणि वाडव । अशुच्यंगे स्थितं चैव वस्त्रं तदशुची भवेत्
कटिपृष्ठस्थिते वस्त्रे पुरीषं कुरुते तु यः । मूत्रं वा मैथुनं वापि तद्वस्त्रं परिवर्जयेत्
पितृकर्मविशेषेण वर्जनीयं च वाडव । सर्वदा च मुने प्राज्ञैर्देवार्चा चक्रपाणिनः
कर्त्तव्या च विशेषेण शुचिभिर्विजितेंद्रियैः । संप्रसुप्ते हृषीकेशे तृणशाककुसुंभिकाः
संधितानि च वस्त्राणि वर्जितानि प्रयत्नतः । चातुर्मास्ये हरौ सुप्ते यस्तु एतानि वर्जयेत् 6.64.
नरकं न तु संगच्छेत्यावदाभूतसंप्लवम् । मद्यं मांसं न भक्षेत शाशकं सौकरं तथा
चातुर्मास्ये विशेषेण सुप्ते देवे जनार्दने । सोऽपि देवत्वमाप्नोति अहिंसानिरतो नरः
मिथ्याक्रोधं तथा रौक्ष्यं तथा पर्वसु मैथुनम् । वर्जितं येन विप्रेंद्र सोऽश्वमेधफलं लभेत्
ब्रह्मचर्ये प्रजावृद्धिरायुर्वृद्धिस्तथैव च । पुष्पं पत्रं फलं शय्या अभ्यंगं च विलेपनम्
वृथादुग्धानि मांसं च मद्यं च परिवर्जयेत् । चातुर्मास्ये हरौ सुप्ते नियतं यद्विवर्जितम्
प्रथमं तत्तु दातव्यं ब्राह्मणाय न संशयः । तद्धनं चाक्षयं विद्वन्प्रदत्तं यद्दिवजातये
कोटिकोटिगुणं विप्र लभते नात्र संशयः । येनकेनापि विप्रेंद्र नियमेनार्चितो हरिः
ददाति विष्णुभवनं नात्र कार्या विचारणा । चातुर्मास्ये हरौ सुप्ते नियमं यो न कारयेत्
सोऽपि नरकमाप्नोति तस्य जन्म वृथागतम् । यत्पुमान्कारयेन्नित्यं द्विजोक्तं विधिमुत्तमम्
तथोक्तान्नियमांश्चैव स याति परमं पदम् । त्रिवर्गरहितं दानं दत्तं भवति निष्फलम्
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन देवदेवं जनार्दनम् । तोषयेन्नियमैर्दानैर्यथाशक्त्या नरोत्तमः
अकृतस्नानदानं च ब्राह्मणानां च पूजनम् । वृथागतं तु तत्सर्वं यावदिंद्राश्चतुर्दश
नारद उवाच- कीदृशं ब्रह्मचर्यं च वद विश्वेश्वर प्रभो । येन चीर्णेन गोविंदः परितुष्टो भवेन्नृणाम्