महादेव उवाच- शृणु त्वमिह देवर्षे कथयामि सविस्तरम् । आषाढस्य सिते पक्षे एकादश्यामुपोषितः
चातुर्मास्यव्रतानीह गृह्णीयाद्भक्तिपूर्वकम् । भूमिशय्यासमारूढो योगनिद्रां गते हरौ
नयेत चतुरो मासान्यावद्भवति कार्तिकी । प्रतिष्ठा न प्रवर्त्तंते तथा यज्ञादिकाः क्रियाः
विवाहव्रतसंबंध अन्यन्माङ्गल्यकर्म च । भूपयानं तथा यात्रा अन्याश्च विविधाः क्रियाः
प्रसुप्ते च जगन्नाथे अच्युते गरुडध्वजे । व्रतक्रियां चरेद्यस्तु तस्य व्रतफलं शृणु
अश्वमेधसहस्रैस्तु यत्फलं प्राप्नुयान्नरः । चातुर्मास्यव्रतैश्चीर्णैस्तत्फलं समवाप्नुयात्
मिथुनस्थे सहस्रांशौ स्वापयेन्मधुसूदनम् । तुलाराशौ गते सूर्ये पुनरुत्थापयेद्धरिम्
अधिमासे तु पतिते तदा चैष विधिक्रमः । स्थापयेत्प्रतिमां विष्णोः शंखचक्रगदाधरीम्
पीतांबरधरां सौम्यां पर्यंके स्थापयेत्शुचौ । श्वेतवस्त्रसमाच्छन्ने सोपधाने तु नारद
इतिहासपुराणज्ञो विष्णुभक्तोऽथवा पुनः । स्नापयित्वा दधिक्षीरमधुलाजघृतस्तथा
समालभ्य शुभैर्गंधैर्धूपैः पुष्पैर्मनोरमैः । पूजितां कुसुमैः शुभ्रैर्मंत्रेणानेन वाडव
सुप्ते त्वयि जगन्नाथे जगत्सुप्तं भवेदिदम् । विबुद्धे त्वयि बुध्येत जगत्सर्वं चराचरम्
एवं तां प्रतिमां विष्णोः स्थापयित्वा तु नारद । तस्यैवाग्रे स्वयं वाचा गृह्णीयान्नियमं ततः
स्त्री वा नरो वा तद्भक्तो धर्माधर्मविभागतः । चतुरो वार्षिकान्मासान्देवस्योत्थापनावधि
गृह्णीयान्नियमानेतान्दंतधावनपूर्वकम् । उपवासं ततः कृत्वा प्रभाते विमले सति
नित्यं कर्म चरित्वा तु विष्णोरग्रे जितात्मवान् । तेषां फलानि वक्ष्यामि तत्कर्तॄणां पृथक्पृथक्
मधुरत्वं लभेद्विद्वान्पुरुषो गुडवर्जनात् । तथैव संततिं दीर्घां तैलस्य वर्जनाद्यतः
घृतस्य वर्जनाद्विप्र सुंदरांगः प्रजायते । कटुतैलपरित्यागी शत्रुनाशमवाप्नुयात्
सुगंधतैलत्यागेन सौभाग्यमतुलं लभेत् । पुष्पभोगपरित्यागी स्वर्गे विद्याधरो भवेत्
योगाभ्यासी नरो यस्तु स ब्रह्मपदमाप्नुयात् । कट्वम्लमधुरक्षारतीक्ष्णकाषाय षड्रसान्
वर्जयेद्यस्तु वैरूप्यं दौर्गंध्यं नाप्नुयान्नरः । तांबूलवर्जनाद्भोगी रक्तकंठस्तु जायते
घृतत्यागाच्च लावण्यं सदा स्निग्धतनुर्भवेत् । फलत्यागाच्च विपेंद्र बहुपुत्रश्च जायते
पलाशपत्राशनकृद्रूपवान्भोगवान्भवेत् । दीप्तिमान्दीप्तिकरणः साक्षाद्द्रव्यपतिर्भवेत्
दधिदुग्धपरित्यागी गोलोकं लभते नरः । मौनव्रती भवेद्यस्तु तस्याज्ञाऽस्खलिता भवेत्
इंद्रासनमवाप्नोति स्थालीपाकस्य वर्जनात् । एवमादि परित्यागाद्धर्मस्थो धर्मनंदनः
नमोनारायणायेति जप्त्वा शतगुणं फलम् । एक एव स वै स्वर्गे विद्याधरपतिर्भवेत्
पुष्करस्नानमात्रेण गंगायाः स्नानजं फलम्
भूमौ भुंक्ते सदा यस्तु स पृथिव्यधिपो भवेत् । विष्णोश्चैव गृहे कुर्यादुपलेपनमार्जनम्
कल्पस्थायी भवेद्विद्वन्वैकुंठे नात्र संशयः । प्रदक्षिणं च यः कुर्याच्छतमष्टोत्तरं नरः
हंसयुक्तविमानेन दिव्येन सह गच्छति । गीतवाद्यकरो विष्णोर्गांधर्वं लोकमाप्नुयात्