वर्षत्रयं तद्विषये न ववर्ष बलाहकः । तेन भग्नाः प्रजास्तस्य बभूवुः क्षुधयार्दिताः
स्वाहा स्वधा वषट्कार वेदाध्ययनवर्जिताः । बभूव विषयस्तस्या भाग्येन दैवपीडितः । अथ प्रजाः समागम्य राजानमिदमब्रुवन्
प्रजा ऊचुः - श्रोतव्यं नृपशार्दूल प्रजानां वचनं त्वया । आपो नारा इति प्रोक्ताः पुराणेषु मनीषिभिः
अयनं भगवतस्तस्मान्नारायण इति स्मृतः । पर्जन्यरूपो भगवान्विष्णुः सर्वगतः स्थितः
स एवं कुरुते वृष्टिं वृष्टेरन्नं ततः प्रजाः । तदभावे नृपश्रेष्ठ क्षयं गच्छंति वै प्रजाः । तथा कुरु नृपश्रेष्ठ योगः क्षेमो यथा भवेत्
राजोवाच-। सत्यमुक्तं भवद्भिश्च न मिथ्याभिहितं क्वचित् । अन्नं ब्रह्म यतः प्रोक्तमन्ने सर्वं प्रतिष्ठितम्
अन्नाद्भवंति भूतानि जगदन्नेन वर्तते । इत्येवं श्रूयते लोके पुराणे बहुविस्तरे
नृपाणामपचारेण प्रजानां पीडनं भवेत् । नाहं पश्याम्यात्मकृतमेवं बुद्ध्या विचारयन्
तथापि प्रयतिष्यामि प्रजानां हितकाम्यया । इति कृत्वा मतिं राजा परिमेयपरिच्छदः
नमस्कृत्य विधातारं जगाम गहनं वनम् । चचार मुनिमुख्यांश्च आश्रमान्तापसैः श्रितान्
ददर्शाथ ब्रह्मसुतमृषिमांगिरसं नृपः । तेजसा द्योतितदिशं द्वितीयमिव पद्मजम्
तं दृष्ट्वा हर्षितो राजा अवतीर्य स्ववाहनात् । नमश्चक्रेऽस्य चरणौ कृतांजलिपुटो वशी
मुनिस्तमभिनंद्याथ स्वस्तिवाचनपूर्वकम् । पप्रच्छ कुशलं राज्ये सप्तस्वंगेषु भूपतेः
निवेदयित्वा कुशलं पप्रच्छानामयं नृपः । दत्तासनो गृहीतार्घ्य उपविष्टोऽस्य संनिधौ
प्रत्युवाच मुनिं राजा पृष्टो ह्यागमकारणम्
राजोवाच- भगवन्धर्मविधिना मम पालयतो महीम् । अनावृष्टिश्च संवृत्ता नाहं वेद्म्यत्र कारणम्
संशयच्छेदनायात्र आगतोऽहं तवांतिके । योगक्षेमविधानेन प्रजानां कुरु निर्वृतिम्
ऋषिरुवाच- एतत्कृतयुगं राजन्युगानामुत्तमं मतम् । अत्र ब्रह्मपरा लोका धर्मश्चात्र चतुष्पदः
अस्मिन्युगे तपोयुक्ता ब्राह्मणा नेतरा जनाः । विषये तव राजेंद्र वृषलोऽयं तपस्यति
एतस्मात्कारणाच्चैव न वर्षति बलाहकः । कुरु तस्य वधे यत्नं येन दोषः प्रशाम्यति
राजोवाच- नाहमेनं वधिष्यामि तपस्यंतमनागसम् । धर्मोपदेशं कथय उपसर्गविनाशनम्
ऋषिरुवाच- यद्येवं तर्हि नृपते कुरुष्वैकादशीव्रतम् । नभस्यस्य सिते पक्षे पद्मा नामेति विश्रुता
तस्या व्रतप्रभावेन सुवृष्टिर्भविता ध्रुवम् । सर्वसिद्धिप्रदा ह्येषा सर्वोपद्रवनाशिनी
अस्या व्रतं कुरु नृप सप्रजः सपरिच्छदः । इति वाक्यमृषेः श्रुत्वा राजा स्वगृहमागतः
भाद्रमासे सिते पक्षे पद्माव्रतमथाकरोत् । प्रजाभिः सह सर्वाभिश्चातुर्वर्ण्यसमन्वितः
एवं व्रते कृते राजन्प्रववर्ष बलाहकः । जलेन प्लाविता भूमिरभवत्सस्यशालिनी
ऋषीश्वरप्रभावेन लोकाः सौख्यं प्रपेदिरे । एतस्मात्कारणादेवं कर्त्तव्यं व्रतमुत्तमम्
दध्योदनयुतं तस्यां जलपूर्णं घटं द्विजे । वस्त्रसंवेष्टितं दत्त्वा छत्रोपानहमेव च
नमो नमस्ते गोविंद बुधश्रवणसंज्ञक । अघौघसंक्षयं कृत्वा सर्वसौख्यप्रदो भव
भुक्तिमुक्तिप्रदश्चैव लोकानां सुखदायकः । पठनाच्छ्रवणाद्राजन्सर्वपापैः प्रमुच्यते