कस्यापि कर्मणः प्राप्तौ राज्यभ्रष्टो बभूव सः । विक्रीतौ वनितापुत्रौ स चकारात्मविक्रयम्
पुल्कसस्य च दासत्वं गतो राजा स पुण्यकृत् । सत्यमालंब्य राजेंद्र मृतचैलापहारकः
सोऽभवन्नृपतिश्रेष्ठो न सत्याच्चलितस्तथा । एवं च तस्य नृपतेर्बहवो वत्सरा गताः
ततश्चिंतापरो राजा स बभूवातिदुःखितः । किं करोमि क्व गच्छामि निष्कृतिर्मे कथं भवेत्
इति चिंतयतस्तस्य मग्नस्य वृजिनार्णवे । आजगाम मुनिः कश्चिज्ज्ञात्वा राजानमातुरम्
परोपकारणार्थाय निर्मिता ब्रह्मणा द्विजाः । स तं दृष्ट्वा द्विजवरं ननाम नृपसत्तमः
कृतांजलिपुटो भूत्वा गौतमस्याग्रतः स्थितः । कथयामास वृत्तांतमात्मनो दुःखसंयुतम्
श्रुत्वा नृपतिवाक्यानि गौतमो विस्मयान्वितः । उपदेशं नृपतये व्रतस्यास्य ददौ मुनिः
मासि भाद्रपदे राजन्कृष्णपक्षेति शोभना । एकादशी समायाता अजा नामेति पुण्यदा
अस्याः कुरु व्रतं राजन्पापस्यांतो भविष्यति । तव भाग्यवशादेषा सप्तमेऽह्नि समागता
उपवासपरो भूत्वा रात्रौ जागरणं कुरु । एवमस्या व्रते चीर्णे तव पापक्षयो ध्रुवम्
तव पुण्यप्रभावेण चागतोऽहं नृपोत्तम । इत्येवं कथयित्वा च मुनिरंतरधीयत
मुनिवाक्यं नृपः श्रुत्वा चकार व्रतमुत्तमम् । कृते तस्मिन्व्रते राज्ञः पापस्यांतोऽभवत्क्षणात्
श्रूयतां राजशार्दूल प्रभावोऽस्य व्रतस्य च । यद्दुःखंबहुभिर्वर्षैर्भोक्तव्यंतत्क्षयोभवेत्
निस्तीर्णदुःखो राजासीद्व्रतस्यास्य प्रभावतः । पत्न्या सह समायोगं पुत्रजीवनमाप सः
दिवि दुंदुभयो नेदुः पुष्पवर्षमभूद्दिवः । एकादश्याः प्रभावेन प्राप्यराज्यमकंटकम्
स्वर्गं लेभे हरिश्चंद्रः सपुरः सपरिच्छदः । ईदृग्विधं व्रतंराजन्ये कुर्वंति च मानवाः
सर्वपापविनिर्मुक्तास्त्रिदिवं यांति ते नृप । पठनाच्छ्रवणाद्वापि अश्वमेधफलं लभेत्
इति श्रीपाद्मे महापुराणे पंचपंचाशत्साहस्र्यां संहितायामुत्तरखंडे उमापतिनारदसंवादे भाद्रपदकृष्णाजैकादशीनाम षट्पंचाशत्तमोऽध्यायः
युधिष्ठिर उवाच - नभस्यस्य सिते पक्षे किंनामैकादशी भवेत् । को देवः को विधिस्तस्य एतदाख्याहि केशव
श्रीकृष्ण उवाच- कथयामि महीपाल कथामाश्चर्यकारिणीम् । कथयामास यां ब्रह्मा नारदाय महात्मने
नारद उवाच- कथयस्व प्रसादेन चतुर्मुख नमोऽस्तु ते । नभस्य शुक्लपक्षे तु किं नामैकादशी भवेत् । एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं विष्णोराराधनाय वै
ब्रह्मोवाच- वैष्णवोऽसि मुनिश्रेष्ठ साधुपृष्टं किल त्वया । नातः परतरा लोके पवित्रा हरिवासरात्
पद्मा नामेति विख्याता नभस्यैकादशी सिता । हृषीकेशः पूज्यतेऽस्यां कर्त्तव्यं व्रतमुत्तमम्
कथयामि तवाग्रेऽहं कथां पौराणिकीं शुभाम् । यस्याः श्रवणमात्रेण महापापं प्रणश्यति
मांधाता नाम राजर्षिर्विवस्वद्वंशसंभवः । बभूव चक्रवर्ती स सत्यसंधः प्रतापवान्
धर्मतः पालयामास प्रजाः पुत्रानिवौरसान् । न तस्य राज्ये दुर्भिक्षं नाधयो व्याधयस्तथा
निरातंकाः प्रजास्तस्य धनधान्यसमेधिताः । न्यायेनोपार्जितं वित्तं तस्य कोशे महीपते
स्वस्वधर्मे प्रवर्त्तंते सर्वे वर्णाश्रमास्तथा । कामधेनुसमाभूमिस्तस्य राज्ये महीपतेः
तस्यैवं कुर्वतो राज्यं बहुवर्षगणा गताः । अथैकस्मिंश्च संप्राप्ते विपाकः कर्मणः खलु