पीड्यमानौ तु शीतेन तुषारप्रभवेन तौ । दंतघर्षं प्रकुर्वाणौ रोमांचितवपुर्द्धरौ
ऊचे पिशाचः स तदा तां पत्नीं स्वां पिशाचिकाम् । किमनल्पकृतं पापं दारुणं रोमहर्षणम्
येन प्राप्तं पिशाचत्वं स्वेन दुष्कृतकर्मणा । नरकं दारुणं मत्वा पिशाचत्वं च दुःखदम्
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन पातकं न समाचरेत् । इति चिंतापरौ तत्र तावास्तां दुःखकर्षितौ
दैवयोगात्तयोः प्राप्ता माघस्यैकादशी तिथिः । जयानामेति विख्याता तिथीनामुत्तमा तिथिः
तस्मिन्दिने तु संप्राप्ते तावाहारविवर्जितौ । आसाते तत्र नृपते जलपानविवर्जितौ
न कृतो जीवघातश्च न पत्रफलभक्षणम् । अश्वत्थस्य समीपे तौ सर्वदा दुःखसंयुतौ
रविरस्तंगतो राजंस्तथैव स्थितयोस्तयोः । प्राप्ता चैव निशा घोरा दारुणा प्राणहारिणी
वेपमानौ ततस्तौ तु ततः सुषुपतः क्षितौ । परस्परेण संलग्नौ गात्रयोर्भुजयोरपि
न निद्रा न रतं तत्र न तौ सौख्यमविंदताम् । एवं तौ राजशार्दूल शापेनेंद्रस्य पीडितौ
इत्थं तयोर्दुःखितयोर्निर्जगाम निशीथिनी । मार्तंड उदयं प्राप्तो द्वादशी दिवसागमे
मया तु राजशार्दूल तयोर्मुक्तिर्धृता हृदि । जयायाः सुव्रतं चीर्णं रात्रौ जागरणं कृतम्
तस्माद्व्रतप्रभावाच्च यथाजातं तथा शृणु । द्वादशीदिवसे प्राप्ते तथा चीर्णे जया व्रते
विष्णोः प्रभावान्नृपते पिशाचत्वं तयोर्गतम् । पुष्पदंती माल्यवतौ पूर्वरूपौ बभूवतुः
पुरातनस्नेहयुतौ पूर्वालंकारधारिणौ । विमानमधिरूढौ तौ गतौ नाके मनोरमे
देवेंद्रस्याग्रतो गत्वा प्रणामं चक्रतुर्मुदा । तथाविधौ तु तौ दृष्ट्वा मघवा विस्मितोऽब्रवीत्
इंद्र उवाच- वद तं केन पुण्येन पिशाचत्वं हि वां गतौ । मम शापं च संप्राप्तौ केन देवेन मोचितौ
माल्यवानुवाच- वासुदेवप्रसादेन जयायास्तु व्रतेन च । पिशाचत्वं गतं स्वामिंस्तव भक्तिप्रभावतः
इति श्रुत्वा तु मघवा प्रत्युवाच पुनस्तथा । पवित्रौ पावनौ जातौ वंदनीयौ ममापि च
हरिवासरकर्तारौ विष्णुभक्तिपरायणौ । हरिवासरसँल्लीना ये च कृष्णपरायणाः 6.43.
अस्माकमपि मर्त्यास्ते पूज्याश्चैव न संशयः । विहरस्व यथासौख्यं पुष्पदंत्या सुरालये
कृष्ण उवाच- एतस्मात्कारणाद्राजन्कर्त्तव्यो हरिवासरः । जया तु राजशार्दूल ब्रह्महत्यापहारिणी
सर्वदानानि तेनैव सर्वयज्ञा अशेषतः । दत्तानि कारिताश्चैव जयायास्तु व्रतं कृतम्
कल्पकोटिर्भवेत्तावद्वैकुंठे मोदते ध्रुवम् । पठनाच्छ्रवणाद्राजन्नग्निष्टोमफलं लभेत्
युधिष्ठिर उवाच- फाल्गुनस्यासिते पक्षे किंनामैकादशीभवेत् । कथयस्व प्रसादेन वासुदेव ममाग्रतः
श्रीकृष्ण उवाच- नारदः परिपप्रच्छ ब्रह्माणं कमलासनम् । फाल्गुनस्यासिते पक्षे विजयानाम नामतः । तस्याः पुण्यं द्विजश्रेष्ठ कथयस्व प्रसादतः
ब्रह्मोवाच- शृणु नारद वक्ष्यामि कथां पापहराम्पराम् । यन्न कस्यचिदाख्यातं मयैतद्विजयाव्रतम्
पुरातनं व्रतं ह्येतत्पवित्रं पापनाशनम् । जयं ददाति विजया नृपाणां वै न संशयः
पुरा रामो वनं यातो वर्षाण्येव चतुर्दश । न्यवसत्पंचवट्यां तु सहसीतः सलक्ष्मणः
तत्रैव वसतस्तस्य रामस्य विजयात्मनः । रावणेन हृता लौल्याद्भार्या सीता यशस्विनी